ั์ตาดอกท้อทอดมองพับผ้าที่อยู่บนโต๊ะสลับมองร่างหนาผู้นำมันมาเป็เชิงคำถามว่ามันคือสิ่งใดแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจ ถึงยังยกจอกสุราขึ้นดื่มโดยไม่คิดจะตอบคำถามนาง
"นี่อะไร"
"อะไร" มุมปากหยักยกยิ้มชอบใจเมื่อในที่สุดหญิงสาวก็ทนไม่ไหวยอมเอ่ยปากถาม
"ข้าถามว่าชุดนี่คืออะไรท่านเอามาให้ข้าทำไม"
"เดือนหน้าที่จวนข้าจะมีงานเลยอยากเชิญเสี่ยวจิวไปร่วมงานด้วย" ชุดนี้เขาตั้งใจสั่งตัดมาให้นางโดยเฉพาะและไม่ต้องกลัวว่าขนาดจะผิดพลาด เพราะเรือนร่างนางเขาย่อมจำได้ดีทุกส่วนสัด
"ข้าไม่ไป"
"ทำไมเล่า" จิ้นเล่อคลี่รอยยิ้มละมุนขณะยกจอกสุราขึ้นดื่มอีกครั้งไม่ได้มีท่าทีแปลกใจในคำตอบของหญิงสาว เพราะเขาคาดไว้แล้วว่านางจะตอบกลับแบบนี้
หากนางตอบตกลงตังหากถึงทำให้เขารู้สึกประหลาดใจมากกว่า
"แล้วเป็งานอะไร ทำไมข้าต้องไป"
"งานวันคล้ายวันเกิดข้า"
"ใต้เท้าเผยจะเชิญข้าไปในฐานะใดเ้าคะ"เฟยฮวาทราบดีอยู่แล้วว่าวันนั้นเป็วันอะไร แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะเชิญนางไปด้วยเพราะไม่ว่าจะด้วยฐานะไหน นางล้วนไม่สมควรจะไปโพล่ในงานเลี้ยงของเขาอยู่ดี
"แล้วเสี่ยวจิวอยากไปด้วยฐานะใดเล่าข้าล้วนให้ได้ทั้งหมด"
"เหอะ ข้าไม่เล่นกับท่านแล้วอย่างไรข้าก็ไม่ไป" ใบหน้าสวยอดจะรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาไม่ได้เมื่อถูกนิ้วเรียวเชยปลายคางให้ขึ้นมองประสานสายตากับดวงตาเรียวดุจเหยี่ยวที่เหมือนพร้อมจะจับนางกลืนกินลงท้องได้ตลอดเวลา
จิ้นเล่อไม่ยอมให้หญิงสาวสะบัดหน้าหนีโดยง่ายริมฝีปากร้อนยกยิ้มเ้าเล่ห์ก่อนประกบจุมพิตริมฝีปากบางดุนดันสอดปลายลิ้นหยาบให้นางอ้าปากรับจุมพิตดูดดื่มแลกน้ำเชื่อมใสมัวเมาให้นางเคลิบเคลิ้มกันจุมพิตรสสุราฝาดเฝื่อนที่คละเคล้ากลิ่นอายความเร่าร้อนไปด้วยพร้อมกัน
"อื้มม อ่าา"
ชายหนุ่มยกร่างบางขึ้นนั่งบนตักแกร่งเพื่อให้เขาได้แนบชิดกับหญิงสาวมากยิ่งขึ้นโดยไม่ยอมละจากริมฝีปากบางของนางสักเพียงนิด
แม้ตอนแรกหญิงสาวจะขัดขืนอยู่บ้างแต่เมื่อเวลาผ่านไปนางก็มักใช้เรียวลิ้นตอบโต้เขาได้ดีเสมอจนกลายเป็เกี่ยวพัวพันแลกเรียวลิ้นสลับเปลี่ยนเข้าสำรวจโพรงปากกันละกันอย่างเผ็ดร้อน
จิ้นเล่อกลืนกินลมหายใจหญิงสาวจนหนำใจถึงยอมปล่อยริมฝีปากบางที่บวมเจ่อเป็อิสระจากนั้นถึงช่วยบรรจงเช็ดมุมปากสวยที่เปียกชื้นให้อย่างเอาใจ
"ไปในฐานะเผยฮูหยินเป็อย่างไร"
เฟยฮวานิ่งงันไปกับประโยคที่เพิ่งได้ยินจากชายหนุ่มกระทั่งหัวใจดวงน้อยยังอดเต้นรัวไม่เป็จังหวะไม่ได้
"ดูทำหน้าเข้าเ้าต้องไปในฐานะนายหญิงไป๋แห่งซือเมี่ยวอยู่แล้ว"
"เหอะ แล้วใครว่าข้าอยากไปในฐานะนั่นกัน" หลังนิ้วที่เคาะสันจมูกทำให้สติเฟยฮวากลับมาอยู่กับตัวนางแก้อาการเขินอายด้วยการลุกขึ้นหนีออกจากตักแกร่งชายหนุ่มกลับไปสนใจชุดที่พับอยู่บนโต๊ะตอนแรกแทน
เผยฮูหยินหรือ ใครเขาอยากจะเป็กัน
"ข้าไม่ชอบสีฟ้า"
"แต่ข้าชอบทุกครั้งมักเห็นเ้าสวมใส่แต่ชุดสีเข้มไร้สีสันมองแล้วไม่เห็นเหมาะกับเ้าสักเพียงนิดสตรีอย่างไรก็ต้องเหมาะกับสีสันเช่นนี้" ั้แ่ครั้งแรกที่ได้พบจนถึงตอนนี้หญิงสาวมักสวมใส่แต่อาภรณ์สีเข้มเท่านั้น
ถึงแม้ยามนางสวมใส่อาภรณ์สีเข้มแล้วจะดูมีเสน่ห์น่าค้นหาแต่เขามักเห็นความโศกเศร้าภายในั์ตาคู่สวยนั่นด้วยเช่นกันเขาจึงคิดว่าการที่หญิงสาวสวมใส่อาภรณ์มีสีสันอาจทำให้นางรู้สึกดีขึ้นมาบ้างก็เป็ได้
"งั้นก็ไปให้สตรีที่ท่านชอบใส่เถอะวันนี้ก็เชิญใต้เท้าเผยกลับไปด้วย ข้าจะเข้านอนแล้วไม่มีเวลามาพูดเล่นด้วยอีก" สีหน้าเฟยฮวาเริ่มบึ้งตึงขึ้นมาเพราะนางไม่ชอบที่สุดคือคนที่มาก้าวก่ายในชีวิต ไม่ว่านางจะทำตัวอย่างไรไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์มาบงการหรือชี้นิ้วสั่งได้
และตอนนี้ชายหนุ่มกำลังทำให้นางรู้สึกเช่นนั้นอยู่
จิ้นเล่อรับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของหญิงสาวนางกำลังกีดกั้นเขาออกเหมือนทุกครั้ง ที่เขาพยายามอยากมีส่วนร่วมในชีวิตนาง
แต่ครั้งนี้ไม่คิดว่ากับแค่การอยากให้นางสวมใส่อาภรณ์ที่มีสีสันจะกลับกลายเป็เื่ให้นางชักสีหน้าใส่จนกระทั่งเอ่ยไล่เขาได้
"เอาละ ๆ ข้าไม่บังคับเ้าแล้วเสี่ยวจิวไม่อยากใส่ก็ไม่ต้องใส่ ไม่อยากไปงานก็ไม่ต้องไป ดีหรือไม่ หื้ม"
เฟยฮวาที่คิดจะเดินหนีต้องหยุดนิ่งเมื่อถูกร่างหนาสวมกอดจากทางด้านหลังศีรษะถูกคางมนชายหนุ่มถูไปมาจนเส้นผมนางยุ่งเหยิงมือเล็กจึงอดไม่ได้ที่จะตีลำแขนแน่นที่กอดรัดนางไว้เต็มแรงเพื่อระบายความโมโหก่อนหน้า
จิ้นเล่อเห็นร่างบางยอมสงบลงจึงฉวยโอกาสช้อนอุ้มนางขึ้นก่อนจะพาไปยังเตียงนอนนุ่มเพื่อแสดงเจตนาอย่างชัดเจนว่าอย่างไรคืนนี้เขาก็ไม่ยอมกลับอย่างแน่นอน
"ข้าพูดชัดเจนแล้วมิใช่หรือ"
"ไม่เอาน่าเสี่ยวจิวรอบก่อนข้าก็ยอมนอนที่พื้นให้แล้ว เ้าไม่เห็นใจมันหน่อยหรือดูสิว่ามันคิดถึงเ้าแค่ไหน"
เฟยฮวารีบชักมือกลับมาเก็บซ่อนไว้ด้านหลังทันทีเมื่อถูกชายหนุ่มนำให้ไปจับท่อนเนื้อร้อนที่แข็งขึ้นลำอยู่ภายในกางเกง
ไม่รู้คนหน้าหนาผู้นี้ เอาเวลาตอนไหนไปปลุกให้เ้านั่นมันตื่นกันถึงได้แข็งสู้มือนางได้รวดเร็วเพียงนี้
จิ้นเล่อเมื่อเห็นหญิงสาวไม่ปฎิเสธอีกเขาก็ไม่รีรอที่จะซุกไซ้เข้าหาก้อนเนื้ออวบอิ่มแหวกสาบเสื้อตัวนอกพร้อมปลดสายเอี้ยมสามเหลี่ยมตัวในออกอย่างชำนาญเพื่อให้เขาได้เชยชมปทุมถันคู่สวยที่ถวิลหา
"อะ อื้มม เบาหน่อย อ่าา"เฟยฮวาเสียววาบหวิวไปทั้งกาย เมื่อยอดถันถูกปากร้อนดูดเฟ้น สลับบีบเคล้นรุนแรงทำให้นางเสียวซ่านและปวดหนึบไปด้วยในเวลาเดียวกัน
ชายหนุ่มหยอกเย้าดูดดึงก้อนเนื้อนิ่มทั้งสองจนเปียกชื้นถึงจับร่างบางให้คว้ำหน้ากับพื้นเตียง ยกเพียงสะโพกมนให้ลอยขึ้นโดดเด่นก่อนจะถอดกางเกงตัวในที่นางสวมใส่ออกเพื่อให้เขาได้ยลจุดอ่อนไหวของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน
"สวยยิ่งนัก"
"จะทำอะไรก็ทำ อย่ามัวพูดมาก"เฟยฮวาอดใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความกระดากอายไม่ได้ เพราะรู้ดีว่าชายหนุ่มกำลังเอ่ยชมนางที่ตรงไหนกัน
"อะ อื้ออ ตรงนั้น ยะ อย่าา"
จิ้นเล่อยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ หากหญิงสาวไม่อยากให้เขาเล่นกับรูหยักนุ่มทางด้านหลังเขาก็ยิ่งอยากเล่นกับมันมากขึ้น
มือเรียวยาวแหวกก้อนก้นกลมกลึงออกจากกันก่อนจะซุกฝั่งใบหน้าลงโดยไม่คิดรังเกียจส่งปลายลิ้นร้อนตวัดเลียปากทางหยักจนเปียกชื้น จากนั้นถึงเริ่มสอดใส่เข้าผนังนุ่มด้านในพร้อมส่งนิ้วยาวขยี้ติ่งเกสรสีสวยเพิ่มความเสียวกระสันให้แก่ร่างบาง
"ซี๊ดด ไม่ อ่าา อ๊าา"เฟยฮวามิอาจห้ามไม่ให้ร่างกายกระตุกตอบรับตามจังหวะที่ชายหนุ่มนำพาได้สะโพกมนได้แต่บิดเร้าด้วยความเสียวกระสัน ฝ่ามือเกร็งจิกผ้าปูเตียงแน่นจนยับย่น
จนวันนี้เฟยฮวาก็ยังไม่เข้าใจว่าเผยจิ้นเล่อที่สนใจทำแต่งานมาตลอด ไม่เคยมีข่าวเสียหายเื่ชู้สาว หรือเคยได้ยินเื่เที่ยวหอคณิกากระทั่งในจวนยังไม่มีสาวใช้อุ่นเตียงเลยสักคนแต่เหตุใดชั้นเชิงในการปรนเปรอรสสวาทของเขาถึงได้ชำชองยิ่งนัก
"ไม่ไหวแล้ว อ่าา อ๊ะ อ๊างงง" แม้ไม่อยากยอมรับแต่ตอนนี้ชายหนุ่มรู้จักร่างกายนางดีกว่าตัวนางเองเสียอีกภายในเวลาไม่ถึง่จิบชา เขาก็สามารถนำพาให้นางเสร็จสมกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอย่างน่าอายได้
จิ้นเล่อคลี่ยิ้มพอใจในผลงานตนเองก่อนจะจุมพิตก้นเนียนขาวส่งท้ายเพื่อสานต่อจากหลายวันก่อนที่เขาถูกปล่อยทิ้งไว้กลางทาง
ฝ่ามือร้อนข้างหนึ่งช้อนจับสะโพกมนไว้ไม่ให้ร่างบางได้ถอยหนีส่วนอีกข้างขยับรูดสาวตัวตนที่แข็งขืนให้มันขยายตื่นเต็มที่เพื่อให้หญิงสาวได้ััถึงความร้ายกาจที่บังอาจปล่อยทิ้งไม่ให้มันได้ปลดปล่อย
สวบบบ
"อะ อ๊าาา ซี๊ดด ลึกเกินไปแล้ว"เฟยฮวากระตุกสั่นไหวแค่เพียงถูกท่อนเอ็นใหญ่สอดใส่เข้าลึกกดจุดกระสันในท้องน้อยปวดหนึบป่นเปกับความเสียวกระสัน
"เสี่ยวจิวบีบรัดท่อนข้าแน่นอย่างนี้จะให้ข้าขยับอย่างไรเล่า"
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
"ไม่ อ๊าา อ๊าา อ่าา"เฟยฮวายังไม่ทันได้ตอบกลับว่านางมิได้ทำอย่างที่เขาพูดสะโพกหนาก็ขยับโยกนำพาให้นางสั่นไหวตามแรงกระแทกดุดันปลายหัวหยักกดแน่นย้ำให้สั่นสะท้าน หัวสมองขาวโพลนใกล้คุ้มคลั่ง
ไม่ใช่เพียงร่างบางเท่านั้นที่ถูกความเสียวซ่านเล่นงานจิ้นเล่อเองก็รู้สึกไม่ต่างกันจากหญิงสาว ฟันกรามชายหนุ่มขบกัดกันแน่นจนขึ้นสันคมสลับพ่นลมหายใจร้อนอย่างหื่นกระหาย
"ซี๊ดด ดี อ่าา เสี่ยวจิว อื้มม เสียวท่อนสุด ๆอู้วว" มือใหญ่จับยกขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นพาดกับต้นขาตนเองเพื่อให้เขาได้สอดใส่ตัวตนได้ถนัดถนี่มากขึ้น
แรงตอดรัดของผนังนุ่มกระตุ้นสัญชาตญาณชายหนุ่มเป็อย่างดีเสียงหวานครวญครางจากร่างบางเบื้องล่างดั่งกำลังเชิญชวนให้เขาขยับโยกหนักหน่วงรุนแรงมากขึ้น
จิ้นเล่อตักตวง่เวลาตลอดคืนกับหญิงสาวอย่างคุ้มค่าให้นางเรียนรู้ว่าการที่ปล่อยให้เขาต้องอดกลั้นความกระสันอยากไว้นาน จะมีผลออกมาอย่างไรต่อไปนางจะได้ไม่ปล่อยให้เขานอนเดียวดายกับพื้นแข็งที่แสนเย็นอีก
80
![เมียบำเรอเจ้าหัวใจ NC20+ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1741842907_59913331.webp)
