“หญิงหม้ายคนหนึ่งในยุคโบราณ ต้องใช้ชีวิตด้วยความยากลำบากถึงขนาดนั้น แล้วจะเอาเงินเอาเวลาที่ไหนมาเลี้ยงดูสั่งสอนลูกกันเล่า พ่ออันธพาลรูปหล่อสองคนนี้ต้องกลายมาเป็นผู้ร้ายของเรื่องก็ไม่แปลก” เฉียนเพ่ยเพ่ยคิดพลางวางหนังสือนิยายลงเมื่ออ่านจบแล้ว เพียงแต่เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งนางก็กลายเป็นหญิงหม้ายผู้นั้นไปเสียแล้ว

        ทะลุมิติไปเป็นแม่ของตัวร้ายก็คิดว่ายุ่งยากมากแล้ว มิหนำซ้ำยังเป็นแม่ของตัวร้ายที่เป็นหญิงหม้ายสามีตายเพราะความเสเพลอีก อยากสู้ชีวิตแต่ชีวิตดันสู้กลับ อยากร้องไห้ก็ยังไร้น้ำตา ชะตาชีวิตเช่นนี้หากนางไม่คิดที่จะดิ้นรนต่อสู้ก็คงหนีไม่พ้นจุดจบตามเนื้อเรื่องในนิยายเป็นแน่