“นี่ไง หนูภานี่ไงที่จะช่วยเราเอาไว้” คุณหญิงพรแก้วพูดขึ้นมาหญิงสาวทำหน้างง มองไปที่ทุกคน

“ไม่มีทาง ผมไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้แน่”

“ฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับผู้ชายอย่างนาย อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย”

“ทำไมแต่งงานกับผมแล้วมันจะเป็นยังไง”

“นี่แกล้งโง่หรือไม่รู้จริงๆ ผู้ชายมักมากอย่างนายไม่มีใครเขาอยากแต่งงานด้วยหรอกหรือไม่ที่ยัยตาหนีไปก็เพราะรู้สินะว่านายแท้จริงแล้วมันเลวขนาดไหน”

“พออย่าเพิ่งทะเลาะ ย่าว่ามีทางนี้ทางเดียวที่จะช่วยแก้ไขสถานการณ์ตอนนี้ได้”

“คุณย่าค่ะ ภาไม่อยากทำ คุณย่าอย่าบังคับภานะคะ”

“ก็แค่แต่งไปก่อน แสดงละครต่อหน้าแขกที่มาร่วมงานแค่นี้ทำไม่ได้หรอไงยัยภา” อัครราชไม่ยอมเสียหน้าอย่างแน่ เขาพูดขึ้นมาหญิงสาวเสียงสั่น ทำไมนะทำไมต้องบังคับเธอทุกอย่างทั้งๆ ที่เธอไม่ต้องการ