
อสูรกลืนสวรรค์ (อ่านฟรี) แต่งด้วยความชอบส่วนตัว
"ไร้รากฐาน? ไร้พรสวรรค์? แล้วอย่างไร!" จากทาสก้นคอกม้า สู่จอมมารผู้มีพลัง "ปรสิตกลืนกิน" ใครฝึกยุทธ์สิบปี ข้ากินหนึ่งมื้อก็แซงหน้า ใครมีศาสตราวุธเทพเจ้า ข้าจับหักกินเป็นของว่าง ใครอ้างคุณธรรมค้ำจุนโลก ข้าจะฆ่าล้างโคตรให้ดูเป็นขวัญตา เตรียมคอรอไว้ให้ดี... เพราะ "อสูรกลืนสวรรค์" ตนนี้ กำลังหิวโซ!
ในดินแดนที่ผู้คนยกย่องผู้มีพรสวรรค์และเหยียบย่ำผู้ไร้พลัง "ไป๋ลั่ว" เด็กหนุ่มทาสเลี้ยงม้าในตระกูลเฉินสาขาย่อย เป็นเพียงเศษสวะที่ไม่มีใครเหลียวแล เขาไร้ซึ่งลมปราณ ไร้ชาติกำเนิดที่ชัดเจน มีเพียงกล่องไม้ปริศนาที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าก่อนหายสาบสูญ
ชีวิตอันต่ำต้อยของไป๋ลั่วจบลงเมื่อ "เฉินต้า" นายน้อยผู้โหดเหี้ยม ต้องการแย่งชิงกล่องไม้นั้น และสั่งบ่าวไพร่รุมทำร้ายเขาจนปางตาย ก่อนจะโยนร่างที่ไร้ลมหายใจทิ้งลงใน "บ่อทิ้งซากสัตว์อสูร" ท้ายเมือง หวังให้ร่างของเขาถูกสัตว์กินซากกัดกินจนไม่เหลือซาก
แต่ในความมืดมิด กลิ่นคาวเลือดของไป๋ลั่วได้ปลุก "ปรสิตมารบรรพกาล" ที่หลับใหลอยู่ในกล่องไม้ให้ตื่นขึ้น มันไม่ใช่ของวิเศษที่มอบพรสวรรค์ แต่มันคือคำสาปที่หิวกระหาย! มันพุ่งเข้ายึดร่าง แทนที่หัวใจของเขาด้วยก้อนเนื้อสีดำทมิฬ
ไป๋ลั่วฟื้นคืนชีพขึ้นมา... ไม่ใช่ในฐานะมนุษย์ แต่เป็น "อสูร" ที่สามารถกลืนกินทุกสรรพสิ่งเพื่อแปรเปลี่ยนเป็นพลัง เขาไม่จำเป็นต้องนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรเหมือนคนโง่เง่า เพียงแค่ "กิน" ซากศพสัตว์อสูร เขาก็ก้าวข้ามขอบเขตพลังที่คนทั่วไปใช้เวลาฝึกนับสิบปีได้ในชั่วข้ามคืน
เป้าหมายแรกคือการกลับไปเยือนงานเลี้ยงวันเกิดของผู้นำตระกูลเฉิน และเปลี่ยนงานมงคลให้กลายเป็น "งานเลี้ยงโต๊ะจีนเลือด" ที่เขาเป็นผู้ล่าเพียงหนึ่งเดียว
ทว่า... ยิ่งไป๋ลั่วแข็งแกร่งขึ้น ความทรงจำจากหัวใจมารก็ยิ่งฉายชัด เขาพบความจริงที่น่าสะพรึงกลัวว่า พ่อแม่ของเขาไม่ได้หายไปไหน และพวกท่านไม่ใช่ผู้ให้กำเนิดที่แสนดี แต่คือ "ผู้คุมกฎแห่งมิติเบื้องบน" ที่สร้างโลกใบนี้ขึ้นมาเป็นเพียง "คุก" เพื่อขังพลังมารร้ายไว้ในร่างของเขา และรอวันที่เขาเติบโตเต็มที่เพื่อลงมาเก็บเกี่ยวผลผลิต
เมื่อความกตัญญูคือเรื่องโกหก และสวรรค์คือศัตรูที่แท้จริง... ไป๋ลั่วจึงเลือกเส้นทางของทรราช
"หากพ่อแม่คือสวรรค์ ข้าก็จะกลืนกินสวรรค์มันซะเดี๋ยวนี้!"
เส้นทางสายโลหิตจากทาสผู้ต่ำต้อย สู่มหาเทพผู้กลืนกินจักรวาล ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!
**** ผู้เขียนพึ้งหัดทำนิยายเรื่องแรกนะครับเพราะความชอบส่วนตัว***
