จะมีนิยายสักเรื่องหนึ่งที่เราดันชอบตัวละครอื่นนอกเหนือจากคู่พระนาง เฉกเช่นเดียวกับตัวนางที่ชื่นชอบพระรองแสนอบอุ่น ต้าวไมโครเวฟ มากกว่าพระเอกที่แสนเจ้าเล่ห์เพทุบาย ไร้ความเมตตา รู้หน้าไม่รู้ใจ โรคจิตยึดติดกับนางเอกเสียมากมายอีกทั้งยังหื่นกามเป็นที่สุด! 

'เอาเถอะนางไม่คิดจะพัวพัน มองดูพวกเขารักกันแอบแช่งให้มดกัดก็พอแล้ว'

หลังจากทำใจอยู่นานเพราะดันทะลุมิติมาเป็นนางร้ายพี่สาวต่างมารดาของ 'จ้าวเฉียนยี่ พระรองสุดเลิฟของนาง 'จ้าวเสวี่ยซิน' ซึ่งเป็นชื่อของนางร้ายผู้นี้ จึงตั้งมั่นว่าจะปกป้องพระรองที่กลายเป็นน้องชายของตนไว้สุดชีวิตและจะไม่ขอเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์น่าปวดหัวของคู่พระนางอีก 

แต๊!! ไฉนพ่อพระเอกของเรื่องถึงตามติดนางหนึบขนาดนี้กันล่ะ ชังขี้หน้านางนักมิใช่หรือ ทว่าดันสมองกลับกลายเป็นคนดียืนกรานจะรับผิดชอบค่ำคืนนั้นที่นางวางยาขึ้นเตียงเขา..

เหอะ นางไม่ถือนางไม่ติดและนางไม่แต่ง! แต่งก็ตายหน่ะสิแต่งทำพรือหล่าว!

"เสวี่ยซิน เจ้าไม่ป้อนขนมข้าบ้างหรือ"

"..." 

"อุ่นชาร้อน..รินใส่ถ้วยด้วยมือของเจ้า"

"หากท่านแม่ทัพเฉินกระหายน้ำ กาน้ำก็วางอยู่บนโต๊ะเจ้าค่ะ"

"ไม่ใช่แม่ทัพเฉิน..ท่านพี่เฟยหยาง"

"เจ้าคะ?"

"อืม..ถึงอย่างไรก็ภรรยา ไม่ใคร่ปรนนิบัติข้าหน่อยหรือ"

"!"

ดูพูดเข้า! ช่วยอย่ามาทำให้นางว้าวุ่นใจได้หรือไม่! ยิ่งแพ้คนหล่ออยู่ห้วย!