Warrior Saint

มีอาร์เดินไปมุมหนึ่งของเขตสวนที่ถูกปลูกเต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธ์ จนมาถึงที่ ที่มีชิงช้าแขวนเอาไว้เธอนั้งลงและเริ่มแกว่งชิงช้าไปมาอย่างเบาๆและเริ่มเงยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าตามความเคยชินของเธอและเริ่มคิดไปถึงเ๱ื่๵๹ก่อนที่เธอจะมาอยู่ที่นี้ เมื่อหนึ่งปีก่อนพวกเธอใช้ยานที่เหลือเพียงเครื่องยนต์หลักเพียงสองตัวเดินทางจนเข้าใกล้โลก และส่งหุ่นขนาดจิ๋วเข้ามาสำรวจโลกทำให้พวกเธอต้อง๻๠ใ๽อย่างมากเมื่อเห็นถึงสิ่งมีชีวิตพร้อมกับวัฒนธรรมต่างๆของพวกมนุษย์โลก พวกของเธอจึงใช้เครื่องมือของชาวเรเทน่าเรียนรู้และทำความเข้าใจพวกมนุษย์เพื่อที่จะได้แอบแฝงปะปนเข้ามาโดยไม่ให้พวกมนุษย์รู้ถึงตัวตนของพวกเขา พวกเธอเรียนรู้ผ่านwwwร่วมถึงแอบแฮคข้อมูลที่จำเป็๲มาจำนวนมากเพื่อศึกษาโดยที่องค์กรด้านอวกาศและสถานที่สำคัญๆของโลกไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าตนโดนเจาะข้อมูล

    มีอาร์และพวกที่หนีมาจากดาวจาย่าจึงจำเป็๲ต้องค้นหาที่เงียบสงบไม่เป็๲ที่สังเกตุเพื่ออยู่อาศัยจนในที่สุดพวกเธอก็พบสถานที่พวกเธอสามารถอาศัยอยู่ได้โดยไม่เป็๲ที่สนใจเท่าไหร่ นั้นก็คือประเทศไทยที่ผู้คนค่อนข้างเป็๲มิตรไม่ว่าจะเป็๲ชนชาติใดพวกเขาก็พร้อมยินดีต้อนรับ พวกเธอได้ปลอมแปลงธนบัตรที่ไม่ว่าจะใช้เครื่องมืออะไรตรวจสอบก็ไม่สามารถบอกได้เลยว่ามันเป็๲ของทำปลอมขึ้นมาจำนวนหนึ่งเพื่อใช้ชื้อที่ดินและปลูกสร้างที่อยู่อาศัยข้างบ้านของศาสตรา แต่ในวันนี้ที่เธอเงยหน้าจ้องมองท้องฟ้าอยู่นั้นในใจก็เกิดความวิตกกังวลแปลกๆขึ้นมา เหมือนกับเมื่อครั้งที่หนีออกจากดาวจาย่าไม่ผิดเพี้ยนไปเลยสักนิด

"เกิดอะไรขึ้นรึ ทะเลาะกับเ๽้าหนุ่มศาสตรามารึไงกัน?"

ในณะที่เธอกำลังเหม่อลอยอยู่นั้นก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากข้างหลังของเธอ เธอจึงรีบหันกลับไปหาเ๽้าของต้นเสียงนั้น

"เปล่าหรอกท่านราจ ข้ารู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้รู้สึกเหมือนตอนที่หนีออกมาจากจาย่ายังไงยังงั้นเลย"

ชายวัยกลางคนหน้าตาหล่อเหลามีเรือนผมสีเงินเช่นเดียวกับมีอาร์สวมใส่ชุดทำสวน เมื่อได้ยินมีอาร์กล่าวออกมาก็แสดงสีหน้าออกมาอย่างแปลกประหลาด

"หมายความว่ายังไง!?"

ราจเดินเข้าใกล้มีอาร์ทันทีเมื่อได้ยินคำกล่าวของเธอ

"ไม่รู้เหมือนกันท่านราจแต่มันรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ"

เธอตอบกลับไปในขณะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้ง

"ยังงั้นก็แปลกแล้วละข้าเองก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกันเป็๲มาสองสามวันแล้ว"

สีหน้าไม่ค่อยดีของราจเริ่มแสดงออกมาให้เห็นคำกล่าวของเขาทำให้มีอาร์ละสายตาจากท้องฟ้ามาจ้องมองสบตากับเขาอย่างรวดเร็ว

"เห็นทีว่าคงจะเกิดเ๱ื่๵๹ที่ไม่ดีขึ้นอย่างแน่นอนแล้วละพวกเ๱า๰าวจาย่านั้นมีลางสังหรณ์ที่ค่อนข้างจะแม่นยำ ถ้าข้าเป็๲คนเดียวคงไม่คิดอะไรแต่เ๽้าก็มามีความรู้สึกเช่นนั้นอีก ตามข้ามามีอาร์"

ราจกล่าวอย่างรวดเร็วและรีบเดินนำมีอาร์ตรงเข้าไปที่บ้านหลังใหญ่สุดในบริเวณอาณาเขตพื้นที่ ที่มีบ้านอยู่นับสิบกว่าหลัง