
(บท)รักล้นเล่ม
สิ่งเสพติดชนิดเดียวที่มัทรีรู้จักตามคำนิยามของนักเขียนอย่างเธอ คือ นิยาย แล้วมันจะผิดกฎหมายมากไหม ถ้าเธอชวนตำรวจมาสอนขั้นตอนการผลิตสิ่งเสพติดด้วยกัน
"อา... มัทจ๋า ดีจัง" ชายหนุ่มถอดถอนจนเกือบจะหมดกายแล้วไถลกลับลงไปหน่วงหนัก
"มัทรู้สึกดีไหม ชอบหรือเปล่า"
"ค่ะ" มัทรีตอบเสียงหวานตามความรู้สึกที่ล้นปรี่จากภายใน
"ถ้าเป็นนิยาย... มัทจะเขียนบรรยายตอนนี้ว่ายังไงนะ" แม้จะอยู่ในอารมณ์พิศวาสบาดลึก เทพทัตก็อดล้อเลียนหญิงสาวในอ้อมแขนไม่ได้
ในความคิดอันพร่าพราย... มัทรีพยายามเรียบเรียงถ้อยคำมาบอกเล่าสถานการณ์และความรู้สึก แต่ที่คิดได้มีแค่คำว่า เสียว สยิว และขนลุก... และ... อา หญิงสาวคิดไม่ออกจนต้องระบายออกมาเป็นเสียงคราง
ไม่ดีแน่... ถ้าฉากเลิฟซีนในนิยายของเธอมีแต่คำว่า อา อ่า อ๊า อือ อื้อ อื๊อ... คงหนีไม่พ้นถูกคนอ่านวิจารณ์ยับเหมือนที่ผ่านมา

![กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/d374e2dab4b18a9e502bc39e8c472662.webp)