
เยว่หลันจอมนางผู้พิทักษ์
วิ่งหนีตายถึงหน้าผา ชีวิต..คงได้ตายเพราะชุดเจ้าสาวสุดหรูแสนรุ่มร่ามนี่ละมั้ง เอาเหอะ ใหนก็จะตายแล้ว โดดหน้าผาตาย คงดีกว่าโดนทรมานจนตายละน่า
พระจันทร์ตอนกลางคืน เมื่อพิศมอง มีความงามสวยพิสุทธิ์ สงบ แต่กลับ ดูเงียบเหงา เปล่าเปลี่ยว และอ้างว้างนัก
เหมือนชีวิต ข้า ..... เมื่อไหร่ความอ้างว้างนี้จะจบสิ้น หากหาจุดหมายไม่เจอชีวิตต่อจากนี้ จะเป็นอย่างไร
สองมือที่มีแต่กลิ่นคาว จะมีผู้ใดอยากจับต้อง สองมือที่มีแต่รอยเลือด จะมีใครกล้ามาจับจูง หัวใจอันสับสน มีแต่่ความดำมืดหยั่งรากลึกกลายเป็นส่วนหนึ่งในจิตวิญญาณ จะมีผู้ใด อยากได้ไปครอบครอง

