กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

        กู้ซุนหนี่รู้สึกตื่นเต้นและดีใจมากกับความพิเศษของมิติของเธอ

        "โอ้มิติของฉันที่สามารถเก็บของให้คงสภาพเดิมไว้โดยไม่เน่าเสียแล้วยังคงมีจำนวนเท่าเดิมตลอดแม้ว่าเราจะหยิบของในมิตินี้ออกไปแล้วก็ตาม"

        “เย็นนี้ ต้องฉลองแล้ว” 

        ดังนั้น วันนี้ในตอนเย็นเธอและลูกสาวของเธอจะกินไก่ทอดเ๽้าดังซึ่งเธอซื้อเก็บไว้ในมิติของเธอจากภพก่อนของเธอ 
แต่เธอต้องรอลูกสาวของเธอ ตื่นขึ้นมาก่อนแล้วค่อยเอาไก่ทอดเ๽้าดังออกมาจากมิติของเธอ ไก่ทอดจะได้ร้อนและสดใหม่

        “ไก่ทอดของผู้พันอ้วนรอฉันก่อนนะ” 
        
        เมื่อถึงเวลาบ่ายสี่โมงเย็นหยางลี่ก็ตื่นขี้นมาแล้วเธอก็เรียกหากู้ซุนหนี่ทันที

        “แม่อยู่ไหนคะ” 

        กู้ซุนหนี่รีบเข้ามาหาหยางลี่แล้วเธอก็อุ้มหยางลี่ลงจากเตียงนอนในห้องนอน

        “ลี่ลี่ เดี๋ยวแม่พาลูกไปล้างหน้า บ้วนปากก่อนนะ” 

        "ค่ะแม่"

        กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่ไปล้างหน้าบ้วนปากแล้วเธอก็พาหยางลี่มานั่งรอที่โต๊ะอาหารก่อน แล้วเธอก็ไปยกไก่ทอดเ๽้าดังน้ำอัดลม และน้ำแข็งหลอดออกมาจากมิติของเธอเพราะเธอซื้อน้ำอัดลมไว้ในตู้เย็นในห้องนอนในภพก่อนแล้วเธอก็นำเข้ามาเก็บไว้ในมิตของเธอก่อนที่เธอจะจากมา 

        แม้ว่า น้ำอัดลมไม่ดีต่อสุขภาพ แต่ดื่มแล้วสดชื่น อร่อย มีแรงขึ้นเพราะความหวานจากน้ำตาลและความซ่าจากแก๊สคาร์บอนได้ออกไซต์ซึ่งเพิ่มความเป็๲กรดในกระเพาะอาหารของเรา 

        “ไม่เป็๲รัย ดื่มนานๆ กินที แล้วค่อยกินนมชดเชยก็แล้วกันนะ” 

        กู้ซุนหนี่เอาไก่ทอดและน้ำอัดลมออกมาจากมิติของเธอ

        “เอาไก่ทอดผู้พันอ้วน 1 ชุด และน้ำอัดลม 1ขวด พร้อมน้ำแข็งหลอด 1 ถุง ออกมา” 

        กู้ซุนหนี่นำไก่ทอดใส่จานใหญ่ น้ำอัดลมใส่แก้ว แล้วยกออกไปหา
หยางลี่

        “ลี่ลี่ วันนี้เรามากินไก่ทอดกัน มีน้ำอัดลมใส่น้ำแข็งหลอดด้วยนะคะ” 

        หยางลี่ดีใจและปรบมือทันที แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าไก่ทอดและน้ำอัดลมคือ อะไร ก็ตาม เพราะเธอไม่เคยกินมันมาก่อนเลย

        หยางลี่คิดว่าแม่ช่างดีเหลือเกิน แม่มีแต่อาหารอร่อยและอาหารแปลกใหม่มาให้เธอกินอยู่เสมอๆ

        “แม่คะ ลี่ลี่อยากกินค่ะ” 

        เมื่อว่า พวกเธอทั้งสองคนจะกินไก่ทอดจำนวนมากแล้วแต่ก็ยังคงเหลือไก่ทอดอีกจำนวนมาก ท้ายที่สุด พวกเธอสองคนจึงยอมแพ้แล้วเธอก็เก็บไก่ทอดไว้กินวันหลังก็ได้

        'เราจะกลัวไก่ทอดนี้จะเสียได้อย่างไร ในเมื่อเราสามารถเก็บไก่ทอดนี้ไว้ในมิติของเราก็ได้'

        กู้ซุนหนี่ยกไก่ทอดที่เหลือไปที่ครัว

        “ลี่ลี่ แม่ยกไก่ทอดที่เหลืออยู่นี้ไปเก็บที่ห้องครัวไว้กินต่อในวันพรุ่งนี้ ตอนเช้า ด้วยกัน นะคะ”

        หยางลี่พยักหน้าเห็นด้วยกับกู้ซุนหนี่

        “ค่ะ แม่” 

        กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปแปรงฟัน ล้างหน้า อาบน้ำก่อนนอนหลับไปด้วยกันอย่างสบายอารมณ์

        กู้ซุนหนี่กับหยางลี่ก็กินไก่ทอดเ๽้าดังในเช้านี้ให้หมดหยางลี่พูดกับกู้ซุนหนี่เมื่อเธอเห็นไก่ทอดที่เธอและแม่ของเธอพยามกินต่อให้หมดด้วยกัน

        “แม่ดีใจไหมคะ เรากินไก่ทอดหมดแล้ว” 

        กู้ซุนหนี่ยิ้มและรู้สึกเอ็นดูหยางลี่มาก

        “แม่ดีใจที่เราสองคนช่วยกันกินไก่ทอดด้วยกันจนหมดนะคะ” 

        "ค่ะแม่"

        วันนี้กู้ซุนหนี่ต้องไปรับชุดใหม่ที่จ้างป้าจางตัดเย็บให้เธอและลูกสาวของเธอ

        กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่เดินไปบ้านป้าจาง

        “ป้าจางอยู่บ้านไหมคะ” 

        ป้าจางได้ยินเสียงคนเรียกเธอหน้าบ้านป้าจางเดินมาหน้าบ้านและเปิดออกต้อนรับกู้ซุนหนี่และหยางลี่

        “อ้าวกู้ซุนหนี่ ลี่ลี่ เข้าบ้านมาก่อน” 

        กู้ซุนหนี่กับหยางลี่เดินตามป้าจางเข้ามาในบ้าน

        “เดี๋ยวป้าปิดรั้วก่อน” 

        ป้าจางเดินนำกู้ซุนหนี่และหยางลี่ไปในห้องโถงของบ้าน

        “ลี่ลี่ วันนี้มารับชุดใหม่กับแม่ใช่ไหม” 

        หยางลี่อมยิ้มอย่างเอียงอายตอบว่า

        “ค่ะ ยายจาง” 

        ป้าจางเห็นอย่างนั้นแล้วรู้สึกเอ็นดูหยางลี่มากขึ้นไปอีก 

        “ป้าตัดชุดเสร็จทั้งหมด 3 ชุดเธอลองตรวจดูสิว่า มีส่วนไหนต้องแก้ไขหรือเปล่า” 

        ป้าจางยื่นชุดที่เธอตัดเย็บใหม่ทั้งสามชุดให้กู้ซุนหนี่ตรวจสอบ

        กู้ซุนหนี่รับมาตรวจสอบดูแล้วตอบป้าจางไปว่า

        “ทุกชุดตัดเย็บได้อุ้เรียบร้อยสวยงามมากค่ะ” 

        กู้ซุนหนี่พึงพอใจมากกับฝีมือการตัดเย็บชุดของป้าจาง
        
        ‘ผ้าฝ้ายที่เหลืออยู่หลายพับถ้าหากอยากตัดเย็บชุดใหม่แล้วค่อยจ้างป้าจางตัดเย็บชุดใหม่ให้แล้วกันนะเพราะป้าจางคิดราคาไม่แพง 
ชุดละ 15 เหมา แม้ค่าแรงงานทั่วไปวันละ 20เหมา ก็ตามและเราสามารถตอบแทนความมีน้ำใจของป้าจางที่มีต่อเธอและลูกสาวของเธอตลอดเวลาที่ผ่านมาอีกด้วย’ 

        กู้ซุนหนี่ได้รับชุดที่ตัดเย็บใหม่และชุดที่ตัดเสร็จเป็๲ตัวอย่างกลับคืนมาด้วยดังนั้น กู้ซุนหนี่มีชุดใหม่ทั้งหมด 6 ชุดส่วนหยางลี่มีชุดใหม่ทั้งหมด 6 ชุด เช่นกัน

        กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่ก่อนแล้วเธอก็เดินกลับถึงบ้านและเธอนำชุดใหม่ที่เธอได้รับวันนี้ไปซักและตากแดดก่อนแล้วพวกเราก็จะได้ใส่ในวันหลัง

        หลังจากนั้น เธอก็นำนมและขนมมีรูเ๽้าดังในภพก่อนของเธอออกมาจากมิติของเธอ

        “ลี่ลี่กินขนมโดนัทแล้วค่อยดื่มนมด้วยกันแล้วพวกเราก็จะได้นอนกลางวัน”

        หยางลี่รีบกินขนมโดนัทและดื่มนมที่แสนอร่อยหมดไป

        “แม่ แม่ ขนมอร่อยมากเลยค่ะ” 

        กู้ซุนหนี่ยิ้มและเธอก็รู้สึกเอ็นดูหยางลี่มาก 

        เธอลูบผมลูกสาวของเธอเบาๆ ในขณะที่ทั้งสอนนอนหลับกลางวันด้วยกัน

        หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็นอนหลับกลางวันไปด้วยกัน