ฝักที่7
เช้าวันนี้คงไม่สดใสสำหรับบิดานักดูจากรอยคล้ำใต้ตาที่มองเห็นได้ชัดหมดราศีหนุ่มหน้าหยกแห่งเมืองไกรคีรีที่สาวเล็กสาวใหญ่มองกันจนเหลียวหลังยามที่ท่านนั้นเดินผ่านยิ่ง่นี้ท่านได้ทานอาหารครบถ้วนสมบูรณ์ก็ยิ่งทำให้ผิวพรรณนั้นดูสุขภาพดีไม่แห้งหยาบกระด้างอย่างคนขาดสารอาหารเหมือนเมื่อก่อนพร้อมด้วยใบหน้าหล่อคมที่มีและบวกกับหุ่นสูงใหญ่ที่มีกล้ามเนื้อสมชายชาตรีนั่นอีกจึงทำให้กลายเป็หนุ่มใหญ่รูปงามขวัญใจสาวๆในเมืองได้ไม่ยาก
โชคดีที่ท่านพ่อเป็คนรักเดียวใจเดียวไม่เคยวอกแวกแม้จะมีหญิงงามในตระกลูมั่งคั่งมาเทียวไล้เทียวขื่อเป็ประจำก็ตามแถมยังให้ความเคารพเทิดทูนภรรยาไว้เหนือหัวอีกต่างหากเขาจะต้องหาสามีที่เป็อย่างท่านพ่อให้ได้
“ท่านพ่อท่านแม่วันนี้ข้าจะไปเข้าบ่อนนะขอรับ..”เขาพูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบบนโต๊ะอาหารในมื้อเช้า
!!ห๊า!!!!
เสียงใของท่านทั้งสองดังขึ้นพร้อมกันท่านแม่เหลือบไปมองคาดโทษท่านพ่อไปทีนึงก่อนจะหันมาคุยกับตน
“ดินรู้หรือไม่ลูกว่าการพนันนั้นไม่ดีและไม่มีใครเคยร่ำรวยด้วยการเล่นการพนันหรอกนะ..”มารดาเอ่ยสอนด้วยความเป็ห่วงคงกลัวเขาจะเอาบิดาเป็เยี่ยงอย่างแน่ๆ
“ข้าทราบขอรับท่านแม่หากแต่คราวนี้ข้าจำจะต้องใช้เงินจำนวนมากและเร็วที่สุดเพื่อที่จะช่วยเหลือคนที่กำลังอดอยากในเมืองที่ท่านได้เล่าให้ข้าฟังไงขอรับซึ่งพวกเราจะรอช้าไม่ได้เพราะนั่นหมายถึงชีวิตคนคนหนึ่งที่อาจจะต้องตายไปและข้ามีแผนที่จะได้เงินจากการเข้าบ่อนในครั้งนี้แล้วด้วยข้าสัญญาว่าจะเล่นการพนันครั้งนี้เป็ครั้งแรกและจะเป็ครั้งสุดท้ายขอรับ..”ดินอธิบายเหตุผลให้ท่านฟังหวังว่ามารดาจะเชื่อใจเขา
“เฮ้อ~ถ้าเ้าคิดมาอย่างดีแล้วแม่ก็ไม่ขัดข้องหากเ้าเข้าเมืองไปในเวลานี้ก็จะรู้ว่าสิ่งที่แม่เล่าให้ฟังนั้นยังน้อยกว่าสิ่งที่เ้าจะได้พบเห็นเมื่อไปถึงที่นั้นริมถนนหนทางนั้นเต็มไปด้วยคนที่ตกงานแล้วกลายเป็ขอทานนั่งขอเศษอาหารอยู่เป็จำนวนมากกว่าปีก่อนๆนัก แล้วถ้าหากเ้าไม่มีพลังเวทย์ดั่งเช่นที่เป็อยู่แล้วล่ะก็พวกเราคงจะมีชะตากรรมไม่ต่างกันกับคนเ่าั้หรอกแม่ขออวยพรให้เ้าประสบความสำเร็จในภารกิจครั้งนี้ก็แล้วกัน..”ที่ท่านแม่อนุญาตโดยง่ายนั้นดินคิดว่าคงเป็เพราะท่านเข้าใจถึงความยากลำบากของคนเ่าั้ดีในครั้งหนึ่งนั้นพวกเราเองก็เคยตกอยู่ในชะตากรรมเหมือนขอทานในเมืองเช่นกัน
ปีนี้เป็ปีที่ฤดูหนาวมาเร็วและหนาวจัดมากกว่าทุกปีที่ผ่านมานั่นหมายถึงว่าอาหารก็จะหาได้ยากและยาวนานมากขึ้นตามไปด้วยสถานการณ์อาหารขาดแคลนนั้นกำลังรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเขาหวังว่าจะให้ความช่วยคนในเมืองได้ทันก่อนที่จะมีใครต้องเสียชีวิตไปจริงๆ
เมื่อเสร็จจากมื้อเช้าแล้วเขาก็รีบเดินออกเดินทางในทันทีโดยตนนั้นสร้างประตูเวทย์มิติมายังบ้านหลังเก่าก่อนที่จะออกเดินเท้าเข้าไปในเมืองเหมือนกับที่ท่านพ่อท่านทำ
ยามเมื่อเดินผ่านประตูเมืองเข้ามาแล้วก็ได้พบเห็นภาพที่ชวนสลดใจนักเมื่อมีเด็กตัวเล็กที่อายุน่าจะน้อยกว่าเ้านัทซึที่กำลังนั่งตัวสั่นเพราะอากาศที่หนาวเย็นอยู่ริมถนนทางเข้าไปในเมืองและที่ด้านหน้าของเด็กคนนั้นก็มีถ้วยใบเล็กวางไว้เพื่อรับบริจาคเศษอาหารจากผู้ใจบุญดินคิดไว้แล้วว่าจะต้องพบเจอกับเหตุการณ์เช่นนี้หากแต่คาดไม่ถึงว่าจะเจอเด็กอายุน้อยเช่นนี้จำนวนมากมานั่งขอทานเขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเด็กชายตัวเล็กที่ผอมจนเห็นกระดูกได้ชัดเจนและเ้าตัวน่าจะกำลังไม่สบายอยู่ด้วยแต่ยังต้องมานั่งตากลมหนาวเพื่อขออาหารอีก
“เด็กน้อย..ทำไมเ้าถึงมานั่งอยู่เพียงผู้เดียวเล่าบิดามารดาของเ้าไปไหนเสียล่ะ..”เด็กชายตัวเล็กเมื่อเห็นว่ามีคนมาหยุดคุยด้วยก็เงยหน้าขึ้นมองอย่างมีความหวังว่าท่านผู้นี้คงจะให้อาหารตนบ้างไม่มากก็น้อย
“ท่านพ่อท่านแม่ข้าไม่สบายขอรับคุณชายข้าเลยอาสาออกมาขออาหารแทนขอรับ..”ดินเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งรู้สึกสงสารเด็กคนนี้ยิ่งขึ้นไปอีกทั้งที่ตัวเองก็ไม่สบายเช่นกันแต่กลับยังอาสาออกมานั่งตากลมหนาวแล้วเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ก็บางเสียจนแทบจะไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย
“เ้าช่างเป็เด็กกตัญญูนัก..”เขานั่งลงแล้วลูบเด็กน้อยช้าๆก่อนจะมองไปรอบๆ ตัวเมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจตนจึงส่งพลังเวทย์แห่งการรักษาของเถาวัลย์แห่งชีวิตผ่านฝ่ามือไปที่เด็กตัวเล็กผู้นี้ประกายเวทย์สีทองอาบร่างของเด็กน้อยไปทั่วแล้วอาการเจ็บไข้ที่มีก็พลันหายไปหมดในทันที
“ข้าชอบััของคุณชายยิ่งนักขอรับพอโดนท่านััตัวข้าแล้วข้าก็รู้สึกสบายมากๆเลยล่ะขอรับ..”เด็กน้อยเอ่ยออกมาอย่างไรเดียงสา
ดินยิ้มให้ก่อนจะเทข้าวสารในถุงผ้าใบใหญ่ที่ได้เตรียมมาเพื่อจะช่วยผู้คนเท่าที่จะพอช่วยได้ไปพลางๆก่อนถึงแม้ว่าช่วยได้เล็กน้อยก็ยังดีเพราะหากจะแจกจนครบทั่วทุกคนนั้นนอกจากจะเป็ที่สงสัยจนอาจจะสร้างความเดือดร้อนให้ตนแล้วเขาก็คงต้องแบกข้าวมาเป็กระสอบๆถึงจะเพียงพอกับทุกคนที่นี่
ข้าวสารที่ดินให้ไปนั้นไม่ได้เป็เพียงข้าวสารธรรมดาเท่านั้นเพราะเขาได้ใส่ไอเวทย์แห่งการรักษาลงไปด้วยแม้ว่าไม่ได้ผลเต็มสิบส่วนเหมือนการรับพลังเวทย์รักษาโดยตรงก็ตามแต่ก็ทำให้อาการเจ็บป่วยนั้นดีขึ้นได้ถึงห้าส่วนเลยทีเดียวดินเริ่มปวดเนื้อปวดตัวเล็กน้อยเมื่อรักษาเด็กน้อยเสร็จสิ้นแต่ก็เป็เพียงอาการเล็กๆน้อยๆเท่านั้นและชั่วครู่เดียวก็หายไป
เด็กน้อยยิ้มสดใสผิดกับเมื่อครู่นี้“ขอบคุณคุณชายมากๆขอรับหากมีโอกาสข้าจะมาตอบแทนพระคุณท่านอย่างแน่นอนข้าขอตัวเอาข้าวสารนี้ไปให้ท่านแม่ก่อนนะขอรับตอนนี้พวกท่านคงกำลังรอข้าอยู่ข้าขอลาล่ะขอรับ..”เ้าเด็กตัวเล็กมอมแมมว่าแล้วก็จะออกวิ่งไปแต่ถูกดินนั้นรั้งตัวไว้เสียก่อน
“ช้าก่อนเ้าหนูรับสิ่งนี่ไปด้วยสิข้าให้เ้าไว้กันหนาวนะ..”ดินถอดผ้าพันคอของตนออกแล้วนำมาห่มให้เด็กขอทานที่น่าสงสาร
“ขอบคุณขอรับคุณชายท่านช่างดีกับข้านัก..”เขาเห็นเด็กคนนี้ยิ้มได้ก็อดที่จะยิ้มตามเสียไม่ได้การให้เนี่ยมันมีความสุขยิ่งกว่าการรับอย่างที่เคยได้ยินมาจริงๆด้วยสินะ
ระหว่างทางที่จะไปบ่อนนั้นดินได้พบเจอคนขอทานมากมายที่มีทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ข้าวสารที่นำมาได้หมดไปนานแล้วเขาแบ่งให้คนละนิดคนละหน่อยเท่านั้นเพราะจุดมุ่งหมายแท้จริงคือการรักษาโรคที่คนเ่าั้กำลังเป็กันอยู่ก่อนเพราะข้าวสารที่อาบไอเวทย์รักษานั้นแม้ได้กินเพียงนิดก็ยังสามารถช่วยให้อาการเจ็บไข้ดีขึ้นได้แล้ว
บ่อนในเมืองแห่งนี้ เป็บ่อนที่ถูกต้องตามกฎหมายของที่นี่สถานที่ตั้งนั้นก็ไม่ได้ห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอสักเท่าไรนักด้านหน้าทางเข้าบ่อนนั้นตกแต่งอย่างหรูหราแต่แม้ว่าจะดูหรูหราสักเพียงใดแต่บ่อนแห่งนี้นั้นก็ยังยินดีที่จะตอนรับทุกคนขอแค่คนที่เข้ามานั้นมีเงินมาใช้บริการเท่านั้นทางบ่อนก็จะดูจะแลและบริการอย่างเท่าเทียมกัน
เมื่อเข้ามาถึงด้านในก็มีโต๊ะมากมายซึ่งแต่ละโต๊ะจะเป็เกมพนันที่ไม่เหมือนกันกวาดตาไปจนทั่วก็เจอโต๊ะเป้าหมายที่้าในวันนี้ดินนั้นเลือกที่จะเล่นไฮโลที่เป็เกมที่ตนรู้จักและที่สำคัญคือเขาสามารถจะชนะได้ทุกรอบอย่างแน่นอนเพราะมีภูตตัวน้อยที่กำลังบินวนอยู่รอบตัวเป็ผู้ช่วยที่สำคัญคนทั่วไปนั้นไม่สามารถมองเห็นภูตเหล่านี้ได้หากไม่ได้รับอนุญาติหรือไม่ก็ต้องเป็ผู้ที่มีตบะขั้นสูงระดับเทพเ้าเท่านั้นถึงจะมีตาทิพย์ในการมองเห็นเพราะภูตนั้นก็เปรียบเสมือนเทพ์เช่นกันเพียงแต่ไม่ได้อยู่บน์เท่านั้น
ดินเดินเข้าที่โต๊ะที่กำลังเล่นไฮโลด้วยหน้าตายิ้มแย้มก็จะไม่ให้ยิ้มแย้มได้ยังไงก็โต๊ะแห่งนี้กำลังจะสร้างเงินให้เขาอย่างมากมายในเวลาอันสั้นอย่างไรล่ะ
“เห้!เ้าหลีกทางให้เ้าหนูคนนี้เข้าเล่นมาด้วยสิไม่รู้ว่าหนีแม่มาเล่นหรือเปล่าเนี่ยฮ่าฮ่าฮ่า..”บุรุษหนุ่มที่มีท่าทางเหมือนพวกนักเลงผู้ที่ร้องบอกเพื่อนของตนที่ยืนอยู่ด้านหน้าของดินนั้นเป็ชายที่มีรูปร่างสูงใหญ่แลผิวคล้ำอย่างคนทำงานอยู่กลางแดดเป็ประจำแถมยังมีกล้ามเป็มัดสวยที่มันช่างดูเย้ายวนและน่าขบกัดจนเขานั้นแทบจะอดใจไว้ไม่ไหวเชียวล่ะส่วนใบหน้าก็หล่อเหลาคมเข้มสมชายชาตรีนัก
!!นี่มันสเปก..ผู้ที่จะมาเป็สามีของเขาเลยนี่หว่า!!!!
“ขอบคุณพี่ชายข้าขออนุญาติพวกท่านร่วมเสี่ยงโชคด้วยคนนะขอรับ..”ดินส่งยิ้มหน้าซื่อตาใสไปให้แต่ภายในนั้นกลับเต็มไปด้วยแผนการมากมายที่จะทำให้ได้ชายผู้นี้มาเป็สามีของตนให้ได้!
จากนั้นจึงตั้งใจเลือกที่จะยืนข้างๆชายหนุ่มผู้ที่กำลังตกเป็เป้าหมายทันทีก่อนที่จะแสร้งทำเป็สะดุดเซล้มแล้วพุ่งถลาเข้าไปในอ้อมกอดของบุรุษผู้ที่ตนหมายหัวเอาไว้
“เฮ้ย!เ้านี่มันซุ่มซ่ามเหมือนน้องชายข้าไม่มีผิดเดินระวังหน่อยสิเดียวก็ได้หัวแตกก่อนที่จะได้ลงเงินพนันหรอกฮ่าฮ่าฮ่า..”ชายหนุ่มมาดนักเลงเห็นเ้าเด็กเตี้ยหน้าจืดนั้นพุ่งเป็นกปีกหักเข้ามาก็รีบอ้าแขนรับแล้วกอดเอาไว้เพราะกลัวเ้าเด็กคนนี้เมื่อชนเขาแล้วจะกระเด็นหงายหลังหัวพาดตายไปเสียก่อน
กลับมาที่ดินผู้ที่เป็โรคคลั่งผู้ชายและอาการของมันก็กำลังกำเริบขึ้นมาโดยปัจจุบันทันด่วนเมื่อชายหนุ่มตรงหน้ารับเขาเอาไว้ในอ้อมแขนแล้วตนก็เริ่มใช้จมูกซุกไซ้ลงบนกล้ามอกแน่นตรงหน้าทันส่วนมือทั้งสองข้างก็ลูบไล้สำรวจกล้ามอกกล้ามท้องของเหยื่อตรงหน้าพร้อมกับใช้สีข้างของลำตัวเบียดเข้าหาฝักข้าวโพดอันเป็สัญลักษณ์แห่งความเป็ชายที่อยู่กลางหว่างขาซึ่งมีกางเกงผ้าสีดำปกปิดมันไว้อย่างเนียนๆเพื่อตรวจเช็คคุณภาพของว่าที่สามีในอนาคตว่าได้มาตรฐานผ่านเกณฑ์ที่เขาตั้งเอาไว้หรือไม่
‘โอ๊ววว~พระเ้าช่วย!นี่มันฝักข้าวโพดเกรดคุณภาพส่งออกISO9002เลยนะเฟ้ย..’ดินตาโตขึ้นทันทีเมื่อรู้ขนาดฝักข้าวโพดฝักของชายหนุ่มถึงแม้ว่ามันจะอยู่ในสภาพหลับไหลแต่กลับยังใหญ่โตมโหฬารได้ขนาดนี้แล้วหากถ้ามันตื่นตัวเต็มที่เขาไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะน่าประทับใจขนาดไหนกันไม่เสียแรงที่แสร้งเซล้มจนเกือบหน้าแหกในครั้งนี้
“เ้าเป็โรคหอบหืดหรือเ้าตัวเล็กทำไมถึงได้หายใจเสียงดังฟึดฟัดเสียขนาดนี้เล่า..”เ้าหนุ่มมาดนักเลงที่น่าจะดวงตกอย่างแรงยังไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกเ้าเด็กหน้าจืดคนนี้ลวนลามอยู่
“ขอบคุณขอรับพี่ชายที่เป็ห่วงข้านั้นเป็โรคหอบมาแต่กำเนิดแล้วล่ะขอรับหากไม่เป็การรบกวนมากไปขอให้ข้าได้ยืนด้านหน้าของท่านได้หรือไม่ขอรับเผื่อว่าข้าเกิดอาการไม่ดีท่านจะได้ช่วยประคองข้าได้ทันน๊า~พี่ชาย..”มารยาร้อยเล่มเกวียนถูกขุดขึ้นมาใช้จนหมดดินแสร้งใช้น้ำเสียงเหนื่อยอ่อนเหมือนคนกำลังจะสิ้นใจในหนึ่งนาทีข้างหน้านี้แล้วก็ช้อนสายตาขึ้นสบตากับชายผู้โชคร้ายที่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ตัวแล้วแกล้งทำเซอีกหน่อยเหมือนจะยืนอยู่ไม่ไหวเพื่อเป็การกระตุ้นให้ชายหนุ่มผู้โดนหมายหัวได้ตอบรับเร็วๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้
“อืม..เอาเช่นนั้นก็ได้เอาล่ะ เ้ามายืนด้านหน้าข้าตรงนี้นะแต่จริงๆ ข้าว่าถ้าหากเ้าไม่สบายถึงเพียงนี้เ้ากลับไปพักผ่อนเสียก่อนไม่ดีกว่าหรือไว้วันหลังจึงค่อยมาใหม่ก็ยังไม่สาย..”ว่าที่สามีทำไมท่านดูเหมือนจะอยากไล่ข้าเสียจริงข้าบอกเลยว่า ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น!ไม่ว่าท่านจะเอาข้าวสารเสกของสำนักไหนมาสาดซัดใส่ข้าก็จะอยู่ที่นี่กับท่านตราบที่ข้ายังไม่ได้ท่านมาเป็สามีหึ..หึ..ดินหัวเราะในอย่างชั่วร้าย
“ไม่ได้หรอกขอรับข้านั้นจำเป็ต้องใช้เงินด่วนและจำนวนมากด้วยแถมข้าสัญญากับท่านแม่ไว้แล้วว่าจะเข้าบ่อนครั้งนี้เป็แรกและจะเป็ครั้งสุดท้ายเพราะฉะนั้นยังไงข้าก็ไม่กลับหรอกพี่ชาย..”
“เ้าก็คงเป็เช่นข้าหากท่านแม่ข้าไม่ป่วยหนักจริงๆและมันก็ต้องใช้เงินจำนวนมากในการรักษาข้าคงไม่มาที่แห่งนี้หรอกเฮ้อ~”ดินดีใจอย่างยิ่งที่ได้รู้ว่าสามีในอนาคตของตนนั้นไม่ได้เป็ผีพนันแต่มีเหตุบังคับถึงต้องมาที่แห่งนี้เช่นเดียวกับตนเองมันอาจเป็พรหมลิขิตที่ทำให้เราสองคนได้มาพบกันณ ที่แห่งนี้ก็ได้ช่างโรแมนติกยิ่งนัก..อิอิอิ
“แต่เ้าก็รู้ใช่มั้ยว่าการพนันไม่ได้มีแต่ได้เพียงอย่างเดียวเ้ากับข้าอาจจะหมดตัวในการเข้าบ่อนครั้งนี้ก็ได้..”แต่ก่อนที่ดินจะได้ตอบคำถามว่าที่สามีนั้นก็ถูกเ้าหน้าโหดพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อนอย่างไร้มารยาท!
“ลูกพี่..จะลงเดิมพันรอบนี้มั้ยขอรับท่านไม่ได้เล่นมาหลายตาแล้วนะแล้วเ้าก็ด้วย..เ้าเด็กเตี้ยจะเล่นก็รีบวางเสียเร็วๆเถอะเสียเวลานัก..”เ้าลูกสมุนของว่าที่สามีนี่ช่างปากเสียจริงๆ หน้าตาเ้านี่ก็ดูหล่อแบบโหดๆหุ่นผิวพรรณก็คล้ายกับว่าที่สามีสงสัยจะทำงานที่เดียวกันแล้วข้าอายุแค่สิบห้ากว่าๆเ้าจะให้ข้าสูงเท่าพวกท่านหรือไงช่างไร้สมองเสียจริง
“ช้าก่อนพี่ชายข้าว่าตานี้มันต้องออกสูงแน่นอนท่านมีเท่าไหร่ขอให้ท่านวางเดิมพันไปทั้งหมดเลยเชื่อข้าสิ..”จะไม่ให้เขามั่นใจได้ไงก็ภูตน้อยแอบไปดูลูกเต๋าภายในถ้วยที่ถูกครอบปิดเอาไว้ก่อนจะมาบอกจำนวนแต้มให้ตนรู้น่ะสิเล่นร้อยรอบก็ชนะทั้งร้อยแต่ยังไงก็ต้องทำเป็แกล้งเสียพนันบ้างคนบ้าที่ไหนจะเล่นพนันแล้วมีแต่ได้ทุกรอบถ้าเป็เช่นนั้นก็ต้องมีการโกงเกิดขึ้นแล้วล่ะ
“ห๊า!ทั้งหมดเลยเหรอหากเกิดเสียขึ้นมาเราจะไม่มีทุนเอาไว้แก้มือเลยนะเ้าตัวเล็ก..”
“พี่ชายท่านเชื่อข้าเถอะท่านเ้ามือเปิดถ้วยเลยขอรับ~”ดินแย่งถุงเงินในมือทั้งหมดของชายที่ยืนอยู่ด้านหลังแล้ววางลงในช่องที่เดิมพันว่าจะออกแต้มสูงพร้อมกับวางเงินหนึ่งเหรียญทองของตนที่ขอยืมมาจากมารดาด้วยซึ่งนี่คือเงินทั้งหมดที่มีของครอบครัวของเขาเลยนะ
“!!เฮ้ยยย...ย!!!!..”คนที่โดนแย่งถุงเงินไปวางเดิมพันโดยไม่เต็มใจนั้นร้องเสียงหลงออกมา
“.........13...แต้มสูงงงง...ง~~~”เ้ามือขานแต้มคะแนนออกมาเป็อย่างที่เขาว่าไว้จริงๆ
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังอุ้มตัวเขาขึ้นมาแล้วกดจมูกที่โด่งสวยลงบนแก้มของตนไปหนึ่งที
“ฟอดดด~เ้ารู้ได้อย่างไรเ้าตัวเล็กข้าล่ะหัวใจแทบจะวาย รู้มั้ย?..”อัยหย่าห์..คนที่หัวใจจะวายมันเขาต่างหากเล่าว่าที่สามีท่านมาหอมแก้มข้าอย่างนี้ถือว่าผิดผีแล้วนะท่านต้องรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับข้าแล้วล่ะ
“มันเป็ดวงของข้าล้วนๆเลยขอรับ..”ดินก้มหน้าก้มตาตอบไปเพราะหวั่นใจว่าหากเงยหน้าขึ้นมองแล้วจะอดใจดึงชายหนุ่มด้านหลังมาหอมแก้มคืนเสียไม่ได้
“เ้าหนูคนนี้เริ่มตาแรกก็ทายได้ถูกแล้วรอบต่อไปจะออกอะไรไหนเ้าลองว่ามาซิรอบนี้ข้าจะลงตามเ้าด้วย..”ลูกสมุนของว่าที่สามีที่โดนกินไปในรอบที่ผ่านมาเริ่มให้ความสนใจว่ารอบนี้เขาจะวางพนันที่ใด
“รอบนี้ข้าจะวางเดิมพันว่าออกสูงเช่นเดิมพวกท่านจะวางเหมือนข้าหรือไม่..”
“แน่นอนข้าวางเหมือนเ้าอยู่แล้วข้าทุ่มหมดตัวเลย!”เ้าสมุนคนเดิมรีบวางเงินเดิมพันตามตนทันที
“ท่านสา….เอ้ย!เอ่อ..พี่ชาย...ท่านจะเลือกฝั่งไหนขอรับหากเลือกฝั่งเดียวกับข้าข้าแนะนำให้ท่านวางเงินทั้งหมดที่มีเลยขอรับท่านเชื่อใจข้าหรือไม่..”ตัวเขาเกือบจะเผลอเรียกชายหนุ่มว่าสามีไปเสียแล้วอิอิอิ
“ข้าเชื่อใจเ้านะแต่ก็อดหวั่นใจเสียไม่ได้งั้นข้าขอฝากชีวิตของข้ากับท่านแม่เอาไว้ที่เ้าแล้วนะ”
คนบ้า~ตัวเองพูดอย่างนี้เค้าก็เขินแย่น่ะสิว่าแล้วดินก็เอาแผ่นหลังไปเบียดฝักข้าวโพดฝักใหญ่ของชายโชคร้ายด้านหลังอย่างเนียนๆ
“...สูงงงงง~~15...แต้มไอ้หนูคนนี้ช่างดวงดีเสียจริง..”เ้ามือขานแต้มแล้วเงยหน้ามาเอ่ยชมเขาหากแต่เขาไม่ได้ดวงดีหรอกนะเขามีผู้ช่วยดีมากกว่าอิอิอิ
“เ้าหนูเอ๊ย...เ้าต้องเป็ตัวเงินตัวทองกลับชาติมาเกิดแน่ๆเชื่อข้าสิ ไม่งั้นเ้าจะดวงดีอย่างนี้เหรอจริงมั้ย..”ดินนั้นถึงกับหันขวับไปมองเ้าสมุนของว่าที่สามีตาเขียวปั๊ด!เมื่อได้ยินคำชมที่มันช่างแสลงหูนักแต่ก็พยายามทำใจร่มๆเพราะตัวเงินตัวทองของคนที่นี่นั้นมีความหมายแบบตรงตัวไม่ได้มีนัยยะอะไรแฝงแต่อย่างใด
“ท่านก็กล่าวชมเกินไปแล้วข้านั้นคงจะรับคำชมนี้ไม่ไหวหรอกขอรับ..”เขากัดฟันพูดจริงๆ แล้วอยากจะะโบอกไปเหลือเกินว่านอกจากรับไม่ไหวแล้วก็ยังไม่อยากรับอีกด้วยโว้ยยย~
ดินใช้เวลาอยู่ในบ่อนจนถึง่บ่ายเขานั้นได้เหรียญทองจากบ่อนประมาณ16ล้านเหรียญทองจากเงินทุนเพียง 1เหรียญทองเท่านั้นการวางเดิมพันในแต่ละครั้งพวกเขาจะลงเงินทั้งหมดในทุกครั้งแต่จะมีเฉพาะ่ที่ตนนั้นจะแกล้งทำเป็เล่นเสียเท่านั้นที่จะวางเงินเดิมพันเพียงไม่มากนัก
เมื่อได้เงินมากกว่าที่วางแผนไว้หลายเท่าแล้วเขาจึงรีบถอนตัวออกมาก่อนที่จะใครสงสัยมากกว่านี้เพราะเ้ามือที่โต๊ะที่ตนเล่นนั้นเริ่มจะจับตาดูเขาเป็พิเศษแล้วแต่เขาไม่ได้ออกมาเพียงคนเดียวแต่ยังดึงเอาว่าที่สามีและเ้าลูกสมุนของชายหนุ่มออกมาด้วย
“เ้าหนูวันนี้เ้าก้าวขาข้างไหนออกมาจากบ้านกันไฉนถึงได้ดวงดีอย่างนี้นะเ้ามันคือตัวเงินตัวทองของพวกข้าจริงๆเลย รู้ตัวมั้ย..”
ยัง...ยังไม่จบอีกไอ้เื่ตัวเงินตัวทองเนี่ยดินอยากจะะโใส่หูเ้าลูกสมุนของว่าที่สามีเสียจริงว่าหยุดกล่าวหาว่าข้าเป็ตัวเงินตัวทองสักทีได้มั้ย!
“ข้าก็ไม่รู้หรอกขอรับแต่ที่รู้แน่ๆคือการพนันไม่เคยทำให้ใครร่ำรวยวันนี้รวยพรุ่งนี้อาจจะกลายเป็ยาจกก็ได้ฉะนั้นนับจากนี้ไปข้าจะเลิกเล่นการพนันอย่างเด็ดขาดหวังว่าพวกท่านก็คงจะเลิกเช่นกัน”ดินพูดออกไปด้วยความเป็ห่วงอย่างจริงใจ
“เ้าหนูมีความคิดความอ่านเหมือนผู้ใหญ่เชียวนะวันนี้ข้าได้เหรียญทองมาหลายล้านซึ่งมันก็มากเกินพอสำหรับข้าและคนในครอบครัวแล้วล่ะหลังจากนี้ข้าคงจะเปิดกิจการร้านค้าเป็ของตัวเองสักแห่งนั่นคือสิ่งที่ข้าคิดไว้ตอนนี้..”เ้าลูกสมุนคนนี้ก็มีหัวคิดอยู่บ้าง
“ส่วนข้านั้นเ้าก็ไม่ต้องเป็ห่วงหรอกเพราะอย่างที่ข้าบอกเ้าไปนั่นแหละว่าเหตุผลของข้านั้นก็คล้ายๆกับของเ้า ว่าแต่เ้าชื่ออะไรล่ะพวกเรายังไม่รู้จักกันเลยนะตัวเล็กขนาดนี้กี่ขวบแล้วล่ะเราหืม?..”ไม่น๊า~ท่านอย่ามองข้าเป็เด็กอย่างนั้นสิข้านั้นโตพอที่จะแต่งงานมีสามีแล้วนะถ้าท่านแต่งงานกับข้าท่านจะเป็ะนะรู้ยังอิอิอิ
“ข้าชื่อดินขอรับพี่ชายแล้วข้าก็อายุ 15แล้วด้วยอีกไม่นานนักก็จะ 16ปีและข้านั้นพร้อมที่จะแต่งงานมีครอบครัวแล้วนะขอรับ..”ดินรีบบอกไปอ้อมๆให้ว่าที่สามีรู้ว่าตนนั้นโตพอจะแต่งงานกับท่านได้แล้วนะ
“15 ปีงั้นเหรอทำไมถึงได้ตัวเล็กอย่างนี้ล่ะส่วนข้าปีนี้ก็ 21แล้วล่ะเ้าเรียกข้าพี่สิงห์หรือจะเรียกว่าลูกพี่ก็ได้นะฮ่าฮ่าฮ่า..”
ข้าอยากเรียกท่านว่าสามีมากกว่าอ่ะสงสัยต้องรีบกลับบ้านไปปรึกษาท่านพ่อเสียแล้วสิว่าทำอย่างไรถึงจะเอาบุรุษผู้นี้มาเป็สามีได้
“ส่วนข้าชื่อปืนอายุน้อยกว่าลูกพี่หนึ่งปีข้าต้องขอตัวกลับบ้านก่อนนะลูกพี่จะหาซื้ออาหารไปฉลองกับที่บ้านเสียหน่อยคราวนี้ล่ะข้าจะซื้ออาหารที่อยากกินมานานเอามากินให้หนำใจเชียวขอบใจมากนะไอ้ตัวเล็กข้าไปก่อนล่ะ..”ว่าแล้วเ้าตัวก็เดินตัวปลิวออกไปอย่างรวดเร็วก่อนจะกลืนหายไปกับฝูงชนด้านหน้า
“เ้าตัวเล็กจะไหนต่อหรือจะกลับมาบ้านเลยล่ะหืม?..”
“ข้าว่าจะไปที่ว่าการอำเภอเพื่อทำเื่ขอป้ายศิลาเวทย์ก่อนน่ะขอรับ”
“อืม~ก็ดีเหมือนกันข้าเองก็ยังไม่มีป้ายศิลาเวทย์เช่นกันงั้นพวกเราไปอำเภอกันเถอะแล้วหากเ้าไม่มีธุระที่ไหนต่อก็แวะไปกินข้าวที่บ้านข้าก่อนกลับก็ได้นะ”
ดินหูผึ่งทันทีเมื่อถูกผู้ชายชวนไปเที่ยวบ้านใจจริงแล้วเขาอยากให้ว่าที่สามีนั้นชวนตนนอนค้างเสียด้วยด้วยซ้ำไป
“ไป!ไปสิขอรับข้าล่ะว๊างว่างที่บ้านข้าไม่ว่าอะไรข้าหรอกถ้าจะกลับบ้านช้าสักหน่อยท่านพ่อท่านแม่ข้าเข้าใจดี..”เข้าใจว่าลูกชายอยากมีสามีจนตัวสั่นอ่ะนะ
“ดีเลยข้าจะได้แนะนำให้ท่านแม่ของข้าให้เ้ารู้จักด้วย..”
ตายล่ะหว่า!เขาลืมไปสนิทเลยว่าหากไปบ้านพี่สิงห์ก็ต้องพบเจอกับท่านแม่สามีด้วยวันนี้เขาใส่เสื้อตัวเก่าสีซีดที่ดูมอซอมากๆไม่รู้แม่สามีจะรังเกียจตนหรือไม่หวังว่าคงไม่มีปัญหาอย่างในละครเื่แม่สามีกับลูกสะใภ้หรอกนะ
“มารดาของพี่สิงห์ดุหรือไม่ขอรับข้าควรทำตัวอย่างไรดีท่านว่าชุดที่ข้าใส่มันดูเก่าไปหรือเปล่าขอรับหรือจะข้าซื้อชุดใหม่เปลี่ยนดีนะเดี๋ยวมารดาท่านจะรังเกียจข้า..”
สิงห์เห็นดินตื่นตูมที่ต้องไปเจอกับของแม่ตนก็อดขำเสียไม่ได้“ท่านแม่ข้าใจดีเ้าก็ทำตัวปกติเนี่ยแหละทำเหมือนกับตัวเองเป็ว่าที่ลูกสะใภ้ที่กำลังจะไปเจอแม่สามีเสียอย่างนั้นเชียวนะฮ่าฮ่าฮ่า..”ก็ใช่น่ะสิขอรับพี่สิงห์ท่านน่ะเข้าใจถูกแล้วข้าเนี่ยแหละว่าที่สะใภ้แล้วมารดาท่านก็คือแม่สามีท่านนี่ความรู้สึกช้านะพี่สิงห์
เมื่อทำเื่ขอป้ายศิลาเวทย์เสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราก็ต้องจ่ายค่าภาษีกันคนละหนึ่งพันเหรียญทองทีนี้เข้าใจกันหรือยังว่าทำไมคนฐานะยากจนถึงได้ไม่มีป้ายศิลาเวทย์กันเพราะภาษีที่ต้องจ่ายมันแพงมหาโหดคิดดูว่าวันนี้ท่านแม่เอาเงินทั้งหมดของครอบครัวมาให้เขาใช้เป็ทุนเพื่อเข้าบ่อนยังมีแค่หนึ่งเหรียญทองเท่านั้นเอง
ปกติค่าแรงของคนงานทั่วไปก็อยู่ประมาณวันละห้าสิบเหรียญทองแดงซึ่งหนึ่งร้อยเหรียญทองแดงเท่ากับหนึ่งเหรียญเงินหนึ่งร้อยเหรียญเงินเท่ากับหนึ่งเหรียญทองแล้วนี่ต้องจ่ายหนึ่งพันเหรียญทองเพื่อจะได้ป้ายศิลาเวทย์มามันยิ่งกว่าการปล้นเสียอีกนะ
“เ้าตัวเล็กเ้าเก็บเหรียญทองของเ้าคืนไปข้าจะชำระในส่วนของเ้าให้เองถือว่าเพื่อตอบแทนที่เ้าช่วยข้าหาเหรียญทองในครั้งนี้แล้วกันข้าจะได้สบายใจ”
พี่สิงห์ท่านช่างเป็สุภาพบุรุษเสียจริงช่างเหมือนเวลายามหนุ่มสาวไปเดทกันแล้วแฟนสาวนั้นเกิดอยากได้สิ่งใดหนุ่มคนรักก็จะรีบควักจ่ายในทันที
อร๊ายยย!เขินจัง~~~
และแล้วโรคคลั่งผู้ชายของดินก็กำเริบขึ้นอีกครั้งโชคดีที่ไม่มีใครพบเห็นอาการชวนขนหัวลุกเช่นนี้ดินจึงยังคงสามารถปกปิดความลับนี้ได้ต่อไป=_=
1K
