“เจี๊ยวหวานอร่อยจริงเหรอท่านพี่ เมื่อไหร่ข้าจะได้กินบ้างล่ะ ท่านเคยกินมาแล้วใช่มั้ยอ่า แล้วรสชาติมันเป็นอย่างไรบ้างหรือขอรับ” นัทซึพอได้ยินว่าเป็นของอร่อย ก็รู้สึกสนอกสนใจตาลุกวาวขึ้นทันที

“มันก็ต้องจริงสิ แต่ว่าเจ้าจะได้กินเมื่อไหร่นั้น ข้าเองก็ไม่รู้หรอกนะ แล้วข้าเองก็ยังไม่เคยกินเหมือนกัน แต่คิดว่าเร็วๆ นี้คงจะได้กินแล้วล่ะ เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะรีบบอกเจ้าเลยว่ารสชาติมันเป็นอย่างไรบ้างดีมั้ย แต่เท่าที่เคยได้ยินเขาเล่ากันมาว่า ‘มันส์แซ่บมาก~’ แต่เวลากินนั้นเจ้าห้ามกัดห้ามเคี้ยวมันเด็ดขาดรู้มั้ย ให้อมๆ ดูดๆ ได้อย่างเดียวเท่านั้นนะ ไม่อย่างงั้นเจ้าจะได้กินมันแค่ครั้งเดียว จำเอาไว้ให้ดีล่ะ แล้วเจ้าห้ามไปบอกท่านพ่… ชะอุ้ย!!!”

ท่านพ่อเนี่ยนิสัยไม่ดีเลยนะ มายืนแอบฟังคนอื่นเขาคุยกันอยู่ได้ตั้งนาน แย่จริงๆ เชียว

“สอนอะไรน้องอีกแล้ว ห๊า! ไอ้ลูกเวรรรรรรรรร~”