บทที่ 28 หลังดูหนัง
เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงโม่เฉินก็ออกจากโรงแรมไป
หลังจากที่เห็นเขาออกไปแล้ว พี่เซี่ยก็บอกเหยียนซีถึงเื่ที่ไป๋ลั่วฝานโทรมาเมื่อวานนี้ “เธออยากโทรกลับไปหาเขาไหม?”
“ไม่” เหยียนซีมองดูบทละครและปฏิเสธอย่างเ็า “ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องัักับความรู้สึกของการถูกทิ้งซะบ้าง”
“ใช่...อ้อ! เจียงอวี้เิไม่ได้มาที่กองเลยใน่สองวันที่ผ่านมา ฉันได้ยินมาว่าเธอขอลา เห็นทีมผู้กำกับเตรียมคนที่จะแทนที่เธอในฐานะนางเอกคนที่สามแล้วแหละ ช่างเื่คนพวกนี้ดีกว่า เธอแค่ต้องแสดงให้ดี ที่เหลือปล่อยให้เป็หน้าที่ฉันเอง”
“พี่เซี่ยต้องทำงานหนักแล้วสิ จะเริ่มถ่ายทำกี่โมงคะ”
“เก้าโมงน่ะ ฉันจะไปกับเธอด้วย”
เมื่อเหยียนซีเดินเข้าไปในกองถ่าย เหล่าสตาฟก็เกือบพร้อมแล้ว เห็นได้ชัดว่าวันนี้มีนักแสดงมากขึ้นในกองถ่าย ฉากที่สองและสามเป็ฉากตรงข้ามระหว่างจื่อเหยียนที่เหยียนซีเล่นและนักแสดงนำชาย
“จางอี้เป็นักแสดงนำ และศิลปินที่ทำสัญญากับบริษัทชวงเชิง รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยแฮะ” พี่เซี่ยอธิบายให้เหยียนซีฟังด้วยน้ำเสียงที่แ่เบา
“อืม...เข้าใจแล้ว”
เหยียนซีไม่ได้เข้าไปทักทาย เธอไม่เอาเื่ส่วนตัวมาปนกับเวลาทำงาน ไม่สำคัญว่าอีกฝ่ายจะเป็ดาราหรือหน้าใหม่ มันก็เหมือนกันสำหรับเธอ
ผู้ช่วยผู้กำกับมองดูการถ่ายทำของวันนี้แล้วเดินไปหาเหยียนซี “การถ่ายวันนี้ค่อนข้างยาก คุณต้องระลึกถึงความทรงจำในอดีตแล้วร้องไห้ออกมาทันที ตอนนั้นคุณกับพระเอกยังคบกันอยู่ คุณเข้าใจไหม?”
แม้ว่าเขาจะได้เห็นทักษะการแสดงที่น่าทึ่งของเหยียนซีมาแล้ว แต่ผู้ช่วยผู้กำกับก็ยังมีความกังวลเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด
“ค่ะ” เหยียนซีอ่านบทละครมาล่วงหน้ามาแล้ว และเข้าใจการถ่ายทำของวันนี้ดี
ผู้ช่วยผู้กำกับพยักหน้าและเดินไปที่ด้านข้างของจางอี้อีกครั้ง หลังจากจัดการแผนกต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว การถ่ายทำก็เริ่มขึ้นอย่างเป็ทางการ
ทันทีที่การถ่ายทำเริ่มขึ้น เหยียนซีเดินไปด้านหน้าด้วยชุดกระโปรงที่พริ้วไหว ซึ่งแตกต่างจากฉากตึงเครียดก่อนหน้า ฉากนี้ต้องใช้ความรู้สึกอย่างมาก ทันทีที่เธอเห็นนักแสดงนำชาย เธอต้องนึกหวนถึงอดีต เธอต้องรู้สึกเศร้า และร้องไห้ออกมาอย่างไม่เต็มใจ
ผู้กำกับเฉินและผู้ช่วยผู้กำกับนั่งหน้ากล้องอย่างประหม่า รอดูการแสดงของเหยียนซีอย่างกังวล
“ไม่!”
เหยียนซีะโออกมาอย่างแ่เบา เธอเข้าสู่โลกของการแสดงในวินาทีถัดมาและชี้นำจังหวะของบทละครทั้งหมด เธอยกมือขึ้นแสดงความรู้สึกอยากอยู่ใกล้ตัวเอกชายแต่กลัวความลังเล
นักแสดงและทีมงานทุกคนที่ดูฉากนี้ต่างตกตะลึงกับทักษะการแสดงอันยอดเยี่ยมของเหยียนซี แต่ไม่มีใครคิดว่าเธอจะร้องไห้ออกมาเมื่อสีหน้าของเธอถึงขีดสุด
“เธอ…” จางอี้ก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว และทักษะการแสดงของเขาสามารถพูดได้เพียงว่า ‘มีคุณสมบัติ’ เท่านั้น
เหยียนซีคุกเข่าลงกับพื้น สะอื้นไห้อย่างหนักหน่วง ทันทีที่ผู้กำกับยกมือ กล้องก็เริ่มถ่ายเข้าไปที่หน้าของเธอ ั้แ่ตาจรดกราม ทุกการแสดงออกเล็กน้อยก็ถูกตีความโดยสีหน้าเธออย่างสมบูรณ์แบบ
และเมื่อผู้กำกับสั่งคัต มันก็ราวว่าทุกคนกลับมาได้สติอีกครั้ง
“ไม่แปลกใจเลยที่เหยียนซีจะชนะรางวัล มันช่างน่าทึ่งจริง ๆ!”
“ฉันคิดว่าเธอมีดีมากพอที่จะเป็นางเอกหลักด้วยซ้ำ ละครของเราจะต้องได้รับความนิยมอย่างแน่นอน”
พี่เซี่ยปรบมืออยู่ข้าง ๆ “ขอบคุณพระเ้า ในที่สุดฉันก็ได้เหยียนซีคนเดิมกลับมา!”
เมื่อเหยียนซีประกาศลาออก คนที่รู้สึกสงสารเธอมากที่สุดคือพี่เซี่ย เธอรู้ดีกว่าใครเกี่ยวกับเหยียนซี ทักษะการแสดงของเหยียนซีจนถึงวันนี้ ความพยายามของเธอ นอกเหนือจากความสามารถ หยาดเหงื่อที่อยู่เื้ัมันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนได้!
เมื่อเธอโด่งดังที่สุด เธอกลับเลือกที่จะซ่อนตัวเองไปอยู่เื้ัแทน ซึ่งถือเป็การสูญเสียของวงการบันเทิงประเทศจีน
ทั้งความงามและทักษะการแสดงของเธอ เธอมีคุณสมบัติครบถ้วนในการเข้าสู่วงการภาพยนตร์ระดับนานาชาติ เป็ตัวแม่ของจริง!
เหยียนซีเข้าสู่บทบาทอย่างรวดเร็ว และเดินออกจากบทบาทอย่างรวดเร็ว
เธอกลับคืนความสงบนิ่งดังเดิม เดินไปที่ด้านข้างของผู้กำกับและมองภาพบนหน้าจอ “ตรงนี้ ผู้กำกับ้าถ่ายอีกมุมด้วยไหมคะ"
ท้ายที่สุดละครเื่นี้เป็เื่ยากจริง ๆ
ผู้กำกับเฉินชื่นชมเหยียนซีมาก แต่เขาก็ลังเลขณะดูหน้าจอ “ถ้าถ่ายจากด้านซ้าย คุณรับประกันได้ไหมว่าการเคลื่อนไหวของคุณแม่นยำ นี่มันยากมากเลยนะ”
การแสดงในฉากร้องไห้ไม่ใช่เื่ยาก แต่การร้องไห้ให้เหมือนเดิมทุกครั้งคือบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนักแสดง
เหยียนซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ฉันขอลองดูหน่อยค่ะ”
ผู้ช่วยผู้กำกับะโด้วยความประหลาดใจ “ทุกคน...เตรียมตัวให้พร้อม!”
นี่คือนักแสดงมืออาชีพตัวจริงที่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองความ้าของผู้กำกับสำหรับบทภาพยนตร์ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เหยียนซีมีความสามารถในการแสดงที่สมบูรณ์แบบ
ความสัมพันธ์กับไป๋ลั่วฝานและเจียงอวี้เิจะไม่ส่งผลต่อทักษะการแสดงของเธอ แต่จะสนับสนุนการเติบโตของเธออย่างต่อเนื่อง!
การที่หญิงชั่วชายเลวรวมหัวกันทำร้ายเธอ...ไม่ได้ทำให้เหยียนซีนึกอยากยอมแพ้หรือมีชีวิตพังพินาศแต่อย่างใด มันมีแต่จะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น!
ตอนเช้ามีฉากสองฉากติดกัน การแสดงของเหยียนซีน่าทึ่งมาก ทุกคนในกองถ่ายต่างเห็น
ซึ่งในระหว่างพัก พี่เซี่ยก็รีบหยิบผลไม้ที่เตรียมไว้สำหรับเธอออกมา “กินหน่อยสิ แล้วค่อยไปแต่งหน้า"
เหยียนซีทำงานโดยไม่คำนึงถึงเวลา และมีพี่เซี่ยเป็คนดูแลเธอ
“ขอบคุณค่ะ” ทันทีที่เหยียนซีกัดไปสองคำ เธอก็เห็นพี่เซี่ยวางสายด้วยความโกรธ จึงถามด้วยความประหลาดใจ “เกิดอะไรขึ้นคะ?”
“ไป๋ลั่วฝานน่ะสิ บอกว่าเขาหาเธอไม่เจอ และเขาก็โทรหาฉันหลายสิบครั้งแล้ว” พี่เซี่ยส่ายหัว “ถ้ารู้ว่าจะเสียใจแบบนี้ แล้วจะทำแบบนั้นทำไมั้แ่แรก!”
ทันทีที่เสียงลดลง โทรศัพท์มือถือของพี่เซี่ยก็ดังขึ้นอีกครั้ง
แววตาของเหยียนซีมืดลง เธอวางผลไม้ในมือ “ฉันรับเองค่ะ พี่จะปล่อยให้เขาคอยกวนตลอดเวลาไม่ได้หรอกนะ”
“พี่เซี่ย เหยียนซีอยู่ที่ไหน บอกให้เธอติดต่อผมด่วน!” ไป๋ลั่วฝานะโอย่างไม่อดทนเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายรับสาย
“มีอะไรกับฉัน?” เหยียนซีตอบอย่างใจเย็น
“เหยียนซี! ทำไมเธอไม่รับสายเลย เธอยังอยู่ที่กองอยู่หรือเปล่า เธอ…” ไป๋ลั่วฝานถามอย่างลังเล
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันไปทำงานก่อนนะ ลาก่อน”
“ไม่ ฟังฉันนะ ฉันคิดออกแล้ว แต่งงานกันให้เร็วที่สุดเถอะ ไว้ถ่ายละครกี่เื่ก็ได้ ตราบเท่าที่เธอ้าเลย ฉันจะทำให้ดีที่สุดเพื่อช่วยเธอ เหยียนซี ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ ฉันจองตั๋วเครื่องบินไว้แล้ว ฉันจะไปหาเธอทันทีเลย แล้วเรามาจดทะเบียนสมรสกันนะ!”
ไป๋ลั่วฝานดื่มไวน์ทั้งคืนและคิดได้ว่ามีเพียงแค่วิธีนี้ที่จะสามารถแก้ปัญหาในสถานการณ์ปัจจุบันได้
เพื่อเจียงอวี้เิ เขาจะแพ้เหยียนซีไม่ได้ มันไม่ใช่เพราะเขารักเหยียนซี แต่เพราะเหยียนซีเป็ถึงลูกสาวของตระกูลเหยียน แม้ว่าธุรกิจของตระกูลเหยียนส่วนใหญ่จะอยู่ต่างประเทศ แต่ตราบใดที่เขากลายเป็เขยของตระกูลเหยียน ในอนาคตธุรกิจทุกอย่างก็จะต้องตกเป็ของเขาอย่างแน่นอน ซึ่งเป็ประโยชน์อย่างยิ่งต่ออาชีพการงานของเขาที่จะได้รับมรดกมากมาย
ตราบใดที่เหยียนซีไม่ได้ดูวิดีโอเ่าั้ เขาก็มีโอกาส เมื่อทุกอย่างเข้าที่ แล้วเหยียนซีก็รักเขามากจนไม่สามารถทิ้งเขาได้อีก ส่วนเจียงอวี้เิ เขาไป๋ลั่วฝานคนนี้จัดการได้อยู่แล้ว จะคิดมากไปทำไมกัน!
จะเลือกไปทำไม...ในเมื่อเขาสามารถควบเอาได้ทั้งสอง ถูกไหม?!
“แต่งงาน?” เหยียนซีอดหัวเราะไม่ได้ “ฉันจำได้ว่าคุณบอกจะเลื่อนมันออกไปอย่างไม่มีกำหนด กลับใจเร็วจัง?”
“นั่นคือความตั้งใจของฉัน รอฉันก่อนนะ ฉันจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ!”
“มาที่นี่คนเดียวหรือพาเจียงอวี้เิมาด้วยล่ะ? ในวิดีโอคุณดูหลงใหลเธอมากเลยนะ คุณเต็มใจที่จะทิ้งเธอไว้ข้างหลังเหรอ?” เหยียนซีสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดอย่างจริงจัง “ไป๋ลั่วฝาน ฉันไม่ได้โง่นะคะ”
“เหยียนซี อย่าเชื่อเื่ไร้สาระบนอินเทอร์เน็ตพวกนั้นสิ ฉันแค่กลัวว่าเธอจะคิดมากเกินไป เพราะงั้นเราไปจดทะเบียนกันเถอะ ไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะอธิบายให้เธอฟังทุกอย่าง อวี้เิกับฉันมีเพียงความสัมพันธ์ในการทำงานเท่านั้น มันไม่ใช่อย่างที่โลกภายนอกเห็น รูปภาพและวิดีโอพวกนั้นเป็ของปลอม!”
“ถ้างั้นก็ยุติสัญญากับเธอซะ เมื่อเธอออกจากฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์แล้วเท่านั้น ฉันถึงจะถือว่าคุณพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณได้”
เสียงของเหยียนซีเ็าลงอย่างมากพร้อมกับแววตาคมกริบที่หรี่ลงทันทีที่ฟังคำโกหกพกลมของอีกฝ่ายที่ปลายสาย
ตอแหลทั้งเพ...เห็นฉันเป็นังโง่อยู่หรือไง?!