มัทรี ไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่า ชีวิตของเธอจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับของผิดกฎหมาย...

แต่แล้ววันหนึ่งหญิงสาวกลับถูกผู้กอง เทพทัต นำกำลังตำรวจบุกมาจับถึงบ้าน ในข้อหาค้าและมีสิ่งเสพติดไว้ในครอบครอง

ทว่า... สิ่งเสพติดชนิดเดียวที่มัทรีรู้จัก ตามคำนิยามของนักเขียนอย่างเธอ ก็คือ 'นิยาย'

แล้วมันจะผิดกฎหมายมากไหม ถ้าเธอจะชวนตำรวจมาสอนขั้นตอนการผลิตสิ่งเสพติดด้วยกัน

“อา... มัทจ๋า ดีจัง”

ชายหนุ่มถอดถอนจนเกือบจะหมดกายแล้วไถลกลับลงไปหน่วงหนัก

“มัทรู้สึกดีไหม ชอบหรือเปล่า”

“ค่ะ” มัทรีตอบเสียงหวานตามความรู้สึกที่ล้นปรี่จากภายใน

“ถ้าเป็นนิยาย... มัทจะเขียนบรรยายตอนนี้ว่ายังไงนะ” แม้จะอยู่ในอารมณ์พิศวาสบาดลึก เทพทัตก็อดล้อเลียนหญิงสาวในอ้อมแขนไม่ได้

ในความคิดอันพร่าพราย... มัทรีพยายามเรียบเรียงถ้อยคำมาบอกเล่าสถานการณ์และความรู้สึก แต่ที่คิดได้มีแค่คำว่า เสียว สยิว และขนลุก... และ... อา หญิงสาวคิดไม่ออกจนต้องระบายออกมาเป็นเสียงคราง

ไม่ดีแน่... ถ้าฉากเลิฟซีนในนิยายของเธอจะมีแต่คำว่า อา อ่า อ๊า อือ อื้อ อื๊อ... คงหนีไม่พ้นถูกคนอ่านวิจารณ์ยับเหมือนที่ผ่านมา