บันทึกลับของจักรวาลอันว่างเปล่า

ในความว่างเปล่าเมื่อจักรวาลเป็นเพียงสถานที่อันมืดมิดที่รอการเติมแต่งด้วยฝีแปรงแห่งพระเจ้า พระเจ้าได้หายใจเอาชีวิตเข้าสู่จักรวาล ในบรรดาสิ่งทรงสร้างที่พระองค์ทรงหวงแหนมากที่สุดคือมนุษยชาติสิ่งมีชีวิตที่ทําจากละอองดาวและตื้นตันใจกับประกายแห่งแก่นแท้ของพระเจ้า

กระนั้น เมื่อมนุษยชาติเจริญรุ่งเรืองและพัฒนาไปตามการดํารงอยู่ เสียงกระซิบแห่งความสงสัยก็เริ่มดังก้องผ่านสวรรค์ บางคนในหมู่ทวยเทพตั้งคําถามถึงพระปรีชาญาณของการออกแบบของพระผู้เป็นเจ้าโดยไตร่ตรองธรรมชาติของเจตจํานงเสรีและจุดประสงค์

ท่ามกลางความงดงามของท้องฟ้าที่ซึ่งเหล่าทวยเทพมาประชุมกันเพื่อดูแลความเป็นอยู่แห่งการทรงสร้าง เฮเลล ซึ่งเป็นดาวที่สว่างที่สุดในท้องฟ้าเขาเฝ้าดูด้วยใจที่หนักอึ้งขณะที่มนุษยชาติคนแรกต่อสู้กับการทดลองและความยากลําบากของการดํารงอยู่ทางโลก ศรัทธาของพวกเขาสั่นคลอนเมื่อเผชิญกับความทุกข์ยาก

ขณะที่เฮเลลจ้องมองมนุษย์เบื้องล่างเขาเพียงแต่สงสัยว่าเหตุใดพระเจ้าจึงรักใคร่มนุษย์ขนาดนั้นในเมื่อตัวเขามองเป็นแค่เศษเล็กๆ ในจักรวาลที่แทบไม่มีค่าในสายตาด้วยซํ้า

"เมื่อตัวข้าปลดปล่อยเศษเสี้ยวของพลังศักดิ์สิทธิ์เข้าสู่ดินแดนที่ท่านสร้าง มนุษย์ทุกคนต่างดิ้นรนเพื่อแย่งมันมาจนทําให้ดวงดาวถึงขั้นวินาศ แต่ท่านกับสร้างดวงดาวขึ้นมาใหม่นามว่า โลก " เฮเลลพูดขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างรุนแรงส่งผลให้อาณาจักรซีเลสเชียลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง "ข้าชักสงสัยในตัวท่านแล้วว่าท่านมีความสามารถพอที่จะเป็นผู้นําของเทพทั้งมวลหรือเปล่า ข้าขอได้ทดสอบความสามารถของท่านด้วยตัวข้าด้วยเถิด"

เทพบนสวรรค์ 2 ใน 3 ของทั้งสวรรค์ปรากฏขึ้นอยู่เบื้องหลังของมิคาเอลพร้อมกับการจู่โจมไม่คาดคิด!!