แฟรี่เทล เกราะเทพเจ้า

นัตสึเขาลองย้อนไปตอนที่ฝึกเพื่อที่จะถึงระดับเกราะเทพเจ้า ในตอนนั้นเขาต้องแช่บ่อลาวาจนถึง6โมงเช้า และในตอนนั้นไรร่าเธอก็ได้มาแช่กับนัตสึด้วย นี่นัตสึฉันขอแช่ด้วยคนสิ เมื่อนัตสึได้ยินและเห็นไรร่าเขาก็น่าแดงอยู่เหมือนกัน บ้าน่าทำไมกันเห้ยๆๆ แหม๋ ไม่ต้องอายหรอกน่า พอพูดจบไรร่า

  เธอก็ได้ลงไปใช่ลาวากับนัตสึด้วย โอ้จริงสิฉันจะบอกนายเกี่ยวกับการใช้พลังจากเกราะเทพเจ้านะ ยังไเหรอ นัตสึถาม ก็คือฉันว่านายน่ะท่าอื่นนายใช้เป็นสินะ แต่ก็มีอยู่พลังนึงที่ทรงพลังและสามารถปิดฉากสเกียร์เฟรย์ได้จะเรียกว่าปิดฉากก็ไม่ได้หรอกนะมันคือการล้างสิ่งชั่วร้ายออกจากตัว

  แล้วทำให้หมอนั่นไปเกิดไหม่ เพราะว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาก็คือ เทพแห่งแสงสว่าง ทารอส เขาคนนี้เป็นเทพที่สูงส่งที่สุดและจัดอยู่ว่าใหญ่ที่สุด

ในบรรดาเทพเจ้าทั้งปวง และท่านคนนั้นอยู่ระดับเดียวกับท่านโอดิน  เมื่อไรร่าอธิบายจบนัตสึเขาจึงถามว่า แล้วพลังที่ว่ามันคืออะไรเหรอ 

  ไรร่าได้ยินที่ถามเธอจึงอธิบายไปว่า นายรู้จักเวทลอว์ไหม เวทที่มีคำว่าลอว์น่ะ นัตสึได้ยินดังนั้นเขาคิดเลยว่าคืออะไร ฉันรู้จักอยู่เวทของปู่ แฟรี่ลอว์น่ะสิ นั่นแหล่ะ เหมือนกันนั่นแหล่ะแต่นี่คือไฟก็อดลอว์ เป็นเวทที่สูงที่สุดของเวทลอว์ จำไว้นะนายสามารถใช้มันได้ในตอนที่นายจนมุมแล้วเท่านั้น

  อืมได้เลย มายังเวลาปัจจุบัน คงต้องใช้จริงๆแล้วสินะ ได้เลย เอาล่ะ ได้เวลาที่แกจะไปเกิดใหม่แล้วสเกียร์เฟรย์ นัตสึพูดขึ้นก่อนจะ ตั้งท่าใช้เวท

ส่วนเอลซ่าและคนอื่นๆหรือจะเป็นมาคาลอฟเห็นนัตสึตั้งท่าอย่างนั้นพวกเขาก็รู้เลยว่านั่นคืออะไร ท่านั่นมันเหมือนกับแฟรี่ลอว์เลย เกรย์พูดขึ้น 

  คล้ายงั้นเหรอแต่หมอนั่นมันใช่ไม่ได้นี่นา มาคาลอฟพูดขึ้นมา นัตสึ ลูซี่คิดในใจ ส่วนสติง และเวนดี้เมื่อพวกเขา2คนเห็นอย่างนั้นก็ถึงกับตลึงมาก

ส่วนสเกียร์เฟรย์เขานั้นคุ้นกับพลังนี้ดี นี่แกอย่าบอกนะว่าแกสามารถใช้เวทนั่นได้ ย้าาา ไฟก็อดลอว์ สำแดงเดช นัตสึร่ายเวทใส่สเกียร์เฟรย์จนทำ

  ให้เกิดเป็นแสงสว่างจ้าไปทั่วบริเวณ มันคล้ายแฟรี่ลอว์จริงๆเลย แสงนี่มันอบอุ่นชะมัด ราคุพูดขึ้นเมื่อเขาฟื้น ราคุเป็นไงบ้างลูก จูเบียไปหาคนแรก ผมไม่เป็นไรมากหรอกครับแม่ ราคุตอบกลับ เมื่อแสงสิ้นสุดลง ร่างของสเกียร์เฟรย์นั้นได้หายเป็นเสี่ยงๆ และปรากฏเป็นให้เห็นร่างของ

  เทพเจ้าแห่งแสงสว่างคนนึงนั่นก็คือเทพทารอสนั่นเอง สร้างความตกใจให้กับทุกคนที่เห็นเป็นอย่างมาก ส่วนนัตสึเขานั้นโค้งคำนับคาระวะ

ยิ่งทำให้ทั้งหมดตกใจมากเพราะว่าปกตินัตสึไมเคยก้มหัวให้ใครมาก่อน โดยเทพทารอสท่านเห็นอย่างนั้นท่านก็ดีใจเป็นอย่างมาก ขอบคุณมากนะ

  นัตสึ ดรากูนิลที่ทำให้ข้านั้นได้เป็นอิสระจากคำสาปแห่งความมืดเมื่อ400ปีก่อน และก็ขอบคุณพวกเจ้าทุกคนด้วย ทั้งแฟรี่เทล และเหล่ากิลด์พันธมิตร ด้วยความยินดีครับ นัตสึกล่าวขึ้นมา ส่วนคนอื่นๆ เห็นก็คำนับตามนัตสึ ตอนนี้ข้าเป็นอิสระแล้ว เรื่องทั้งหมดต้องขอโทษด้วยละกัน 

  เมื่อพูดจบเทพทารอสท่านได้ร่ายเวทใส่ราคุทำให้ราคุเขานั้นบาดแผลหายสนิทส่วนคนอื่นๆบาดแผลบางส่วนก็หายไป แต่ลูเซียเธอนั้นยังไม่ตื่น

เลย ขอบคุณท่านมากจริงๆครับท่านทารอส ทั้งหมดพากันกล่าวขอบคุณ เอาล่ะทั้งหมดจงฟัง บนโลกใบนี้นั้นปีศาจและเหล่าเทพแห่งความมืดนั้น

มีอยู่เยอะ ไม่ใช่มีแค่ เซเรฟ อัคโนโลเกีย เอ็กสิคิว หรือจะเป็นสเกียร์เฟรย์หรอกนะ ส่วนลูเซียลูกสาวของเจ้ากับลูซี่ภรรยาของเจ้าน่ะ จะฟื้นแน่นอน

  แต่ว่าต้องให้เธอไปพักผ่อนซะแล้วรอดู เอาล่ะข้าไปล่ะ จงเตรียมรับมือให้ดีๆล่ะ เพราะว่าเหมือนที่ข้าบอกพวกเจ้าไว้ บนโลกใบนี้มีปีศาจ สัตว์ประหลาดและเทพแห่งความมืดอยู่ รวมไปถึงเหล่ามังกรก็ยังหลงเหลืออยู่ เมื่อกล่าวจบเทพทารอสก็ได้หายไป เห้ย จบเรื่องสักทีกับการต่อสู้ในครั้งนี้ นั่นสินะ เดี๋ยวทุกคนก่อนกลับผมลืมอะไรบางอย่าง ราคุพูดขึ้นมา ลืมอะไรของนายอีกล่ะ เกรย์ถามขึ้น เอ่อ ลูกผมน่ะสิผมเอามาด้วยแต่ไม่รู้ว่าว่าง

  ไว้ตรงไหน ลูน่ากับเกรซบ้าเอ้ยลืมไปสนิทเลย ตาบ้าเอ้ย โอ๊ย อะไรของเธอล่ะเนี่ยเกรวี่ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ให้เอามาแล้วเป็นไง ใจเย็นๆ อยู่นี่ไง

เสียงของใครคนนึงดังขึ้นทั้งหมดหันกลับไปดูก็พบว่าเป็นโลกิกำลังอุ้มลูน่ากับเกรซอยู่ โลกิมาได้ไง ลูซี่ถามขึ้น โลกิจึงตอบไปว่า ก็ที่จริงฉันแค่จะมาเที่ยวเล่นโลกมนุษย์บ้างสิ แต่ดันไปเจอลูน่ากับเกรซเข้าก็เลยอุ้มมาเนี่ยแหล่ะ เมื่อได้ยินแบบนั้นทั้งหมดหันไปทางราคุด้วยสายตาที่ราคุคิดในใจว่า

  ตูซวยแล้วไง ราคุนายบ้าหรือไงวางไว้แบบนั้น เอ่อขอโทษครับผมขอร้องล่ะครับอย่าบอกลูเซียเลยนะครับ ราคุพูดขึ้น เอาล่ะกลับกันเถอะ อืม

หลังจากเมื่อกลับมาส่วนกิลด์พันธมิตรยังไม่แยกย้ายกันกลับเพราะเนื่องจากว่าพวกเขากำลังดูอาการของลูเซียอยู่ในห้องพยาบาล โดยลูซี่เธอนั่ง

  เฝ้าลูกสาวของเธอ จนสักพักนึง ลูเซียเธอก็ฟื้นขึ้น โอ๊ย เจ็บจังเลย ลูเซีย ตื่นแล้วเหรอลูก แม่คะเกิดอะไรขึ้นบ้างเหรอคะ ลูเซียถามขึ้นมา

ลูซี่จึงตอบไปว่า ตอนนี้จบการต่อสู้แล้วสเกียร์เฟรย์ถูกจัดการแล้ว ค่ะหนูอยากออกไปพบทุกคนจัง ก็ไปสิจ๊ะ ลุกไหวไหมเดี๋ยวแม่ช่วย ไหวค่ะ 

 ค่อยๆลุกนะ จ้า จากนั้นลูซี่พาลูเซียออกจากห้องพยาบาล ทุกคนลูเซียฟื้นแล้วค่ะ ทั้งหมดหันไปก็ดีใจมาก ลูเซียตื่นแล้วเหรอเนี่ย ค่ะ ลูเซียขานกลับ

  ส่วนลูเซียเธอนั้นเดินมาหาพ่อของเธอที่กำลังอุ้มเกรซอยู่และเกรย์เขานั้นอุ้มลูน่า อ้าวลูเซียเป็นไงบ้าง นัตสึถามขึ้นมา ก็สบายดีอยู่ค่ะพ่อ พี่เกรย์

เมื่อลูน่าเห็นแม่ของเธอเธอพูดออกมาว่า แม่คะอุ้มหน่อยสิ ลูเซียเธอได้ยินก็ตกใจมาก ลูน่าลูกพูดได้แล้วเหรอ จากนั้นเกรย์ส่งลูน่าให้ลูเซียอุ้ม 

  เป็นไงบ้างลูกคิดถึงแม่ไหมจ๊ะ ลูเซียถามขึ้น ลูน่าเธอหัวเราะคิกๆออกมา เมื่อเห็นแม่ของเธอ นี่ลูเซีย เสียงของราคุดังขึ้น ว่าไง ลูเซียทักทายกลับ ไอ้นี่มันหมายความว่าไงห๊ะ ราคุถือโทนอัดเสียงมาให้ลูเซียดู จนลูเซียเธอก็พูดอย่างเสียงตะกุกตะกักว่า เอ่อ ค...คือเรื่องนั้นมันแค่ เธอบอกเลิกฉันเนี่ยนะ ราคุสวนกลับมา

  อะไรของนายใจเย็นสินั่นฉันทำไปเพื่อช่วยเหลือกิลด์นะ แต่ตอนนี้ก็เสร็จศึกแล้วนี่นา ฉันเสียใจนะพูดอย่างนี้ได้ไงรู้ไหมว่ามันทำร้ายจิตใจฉันขนาดไหน 

ราคุพูดขึ้นมา ส่วนลากิเธอที่อยู่ใกล้เธอเลยแซวว่า นี่ราคุไหนนายบอกว่าจะลงโทษลูเซียไง นั่นสิคินะ เมื่อได้ยินอย่างนั้น ราคุก็ตื่นขึ้น จริงด้วยสิ นี่ฉันมีบทลงโทษให้

สำหรับเธอด้วยนะแล้วฉันถึงจะหายโกรธ ราคุพูดขึ้น เดี๋ยวอะไรของนาย ไม่เอานะฉันขอโทษ ลูเซียกล่าวขึ้น เอ่อ พี่ลูซี่ พี่นัตสึ ผมขออนุญาตหน่อยนะครับ 

  นัตสึจึงตอบไปว่า เชิญเลยราคุ เชิญเลยไอซ์ ทั้งนัตสึและแฮปปี้ตอบพร้อมกัน พ่อคะ แฮปปี้ไหนตอบอย่างนี้ล่ะ แล้วแม่ล่ะคะ ลูซี่จึงตอบไปว่า ก็เป็นบทลงโทษ

เล็กๆของราคุน่ะลูกเตรียมใจเถอะ เอ่อ ทุกคนคะช่วยที แต่ก็ไม่มีใครช่วยเลยแม้แต่นิดเดียว มานี่ยัยแสบ ราคุลากลูเซียไปส่วนลูเซียเธอเอาลูน่าไปอยู่กับเกรย์ดังเดิม

  ไม่เอานะราคุ ใครก็ได้ช่วยหนูด้วยค่ะ ราคุลากลูเซียเข้าห้องนอนใกล้ๆ แต่ทุกคนที่มองดูอยู่ก็อดขำไม่ได้เลย ขอให้โชคดีนะลูเซีย เห้ยเดี๋ยวสินายจะทำอะไรตาบ้า

นี่ปล่อยฉันนะ เห้ยเจ็บเอามันออกไปจากมือฉัน อยู่นิ่งๆ ราคุพูดขึ้นมา นายจะทำอะไรกันแน่ปล่อยนะ อุบ อื้อออ ยังไม่ทันที่ลูเซียจะพูดจบก็ถูกริมฝีปากของ

  ราคุเข้าทับ หวานดีนะเนี่ย ปล่อยฉันนะฉันไม่อยากโดนแบบนี้แล้ว ขอร้องปล่อยนะยะตาบ้า ไม่เอาน่าเธอทำฉันอารมณ์ค้างเองนะลูเซีย เดี๋ยวฉันฟ้องพ่อนายแน่

หึ พ่อฉันไม่ว่าหรอก จากนั้นเสียงก็เงียบไป ส่วนคนข้างนอกก็ขำกันใหญ่ ฮ่าๆๆๆๆ ฮาชะมัดเลย  จบสักทีนะ

  จบบริบูรณ์ ต่อกับรักสุดป่วนฉบับแฟรี่เทลนะครับ