ตาเฒ่า มีสีหน้าเศร้าโศกทันทีนึกถึงสาวน้อยนางหนึ่ง ที่เคยดูแลประคบประหงม มาั้แ่เกิดมีโรคประจำตัวแปลกประหลาด มีร่างกายอ่อนแอ ไร้เรี่ยวแรง จุดชีพจรเย็นเป็น้ำแข็งไม่สามารถโคจรพลังปราณผ่านไปได้ ตามคำทำนายอายุจะไม่ยืนยาวเกินไปกว่า 16 ปี
จะต้องใช้ ต้นสมุนไพรหญ้าอัคคี ทุกวันในการทำให้จุดชีพจรอบอุ่นขึ้น จึงจะมีเรี่ยวแรงเคลื่อนไหวได้
แต่ ต้นสมุนไพรหญ้าอัคคีไม่สามารถรักษาโรคได้ ทำได้เพียงบรรเทาอาการเปรียบดั่ง ดื่มบ้วยดับกระหาย เท่านั้น
และเนื่องจากจำเป็ต้องใช้ ต้นสมุนไพรหญ้าอัคคี ทุกวัน ดังนั้นนับวันยิ่งหายาก และมีราคาแพงมากขึ้น ค่าใช้จ่ายจึงมากมายมหาศาล
เมื่อตอนอายุครบ 15ปี อาการพลันทรุดหนักสลบไสล ไม่ได้สติ ไปหลายวัน พอลืมตาตื่น ร่างกายก็ไร้เรี่ยวแรงไม่สามารถลุกขึ้นเดินได้อีก คนรอบกายได้แต่มองอย่างทุกข์ใจ ไร้หนทางช่วยเหลือได้แต่รอเวลาพรากจาก
แพทย์โอสถ ที่สามารถเชิญมาตรวจอาการได้นั้น ก็เป็เพียง แพทย์โอสถธรณี ถ้าสูงกว่านี้ก็เป็ไปไม่ได้แล้ว เพราะค่าใช้จ่ายเรียกว่าแพงหูดับตับไหม้อาจจะถึงขั้นหมดตัวทีเดียว
แต่ถึงกระนั้น ก็ไม่สามารถรักษาให้หายได้ทาง คฤหาสน์ จนปัญญาแล้วจริงๆ
อยู่มาวันหนึ่ง มี หลวงจีนเฒ่า มาเยี่ยมเยือน คฤหาสน์ ได้ทำนายอนาคตล่วงหน้า 100 ปี ว่าจะมีผู้ที่สามารถช่วยชีวิตสาวน้อยถือกำเนิดขึ้นมา
สาวน้อยมีอายุได้ไม่เกิน 16ปีถ้าจะยืดอายุออกไปถึง 100ปี มีเพียงทางเดียวเท่านั้น คือจะต้องผนึกร่างของสาวน้อยไว้ในธารเยือกแข็งหมื่นปี จึงจะเป็ไปได้
ถึงแม้จะเป็การนอนหลับนิรันดร์แต่อย่างน้อยยังมีความหวัง
จนตอนนี้เวลาก็ผ่านมาจะครบ 100ปีแล้วยังไม่มีวี่แววของผู้ที่จะมาช่วยชีวิตเลย
หลวงจีนเฒ่า ระบุให้ผนึกร่างสาวน้อยได้เพียง 100ปีเท่านั้น หากเลยกำหนดจะไม่สามารถทำให้ฟื้นคืนขึ้นมาได้อีกก็เท่ากับว่าเสียชีวิตจริงๆ แล้ว
และต้องใช้ เม็ดยาโอสถคืนิญญา ระดับ 3 ขึ้นไป จึงจะได้ในการปลุกชีพจรสาวน้อยให้เต้นได้อีกครั้ง
หลงเอ๋อ ที่ได้ฟังเื่ราว ก็พลอยรู้สึกสงสารสาวน้อยมิได้ด้วยวัยที่กำลังสดใสร่าเริ่ง กลับต้องถูกผนึกร่างอยู่ใต้น้ำแข็งเย็นะเื นานถึง100ปี เป็ผู้ใดจะทนไหวกัน
จากอาการของสาวงามที่ ตาเฒ่า บ่งบอกมาหลงเอ๋อ คาดเดาได้ทันทีว่าเป็โรค ชีพจรหยินมหากาฬ ที่จะเกิดขึ้นเฉพาะหญิงสาวเท่านั้น จะทำให้จุดชีพจรแข็งตัวและมีความเย็นจนสุดขั้ว
ในจำนวน 1 พันล้านคนอาจจะมีหญิงสาวซักคนที่เป็โรค ชีพจรหยินมหากาฬ เรียกว่า โคตรซวยเงื่อนไขในการรักษายากเย็นแสนเข็ญ จะต้องใช้ เปลวเพลิงอัคคีที่ร้อนแรงสุดขั้ว ในการกลั่นหลอมชีพจรในร่างกาย เป็เวลา 49 วัน
จะต้องให้บุรุษที่ฝึกพลังอัคคีที่ร้อนแรงเพียงพอ เป็ผู้กลั่นหลอมชีพจรในร่างกายจึงจะได้แต่ถ้าพลังอัคคีไม่ถึงขั้น ก็ช่วยไม่ได้เช่นกัน
จึงนับเป็โรคประหลาดที่ยากจะรักษาชีวิตไว้ได้หรือจะพูดว่าไม่สามารถรักษาให้หายได้ เว้น...แต่ จึงถอนหายใจกล่าว
“ว่าแต่ หลวงจีนเฒ่า เป็ผู้ใดกันและได้บ่งบอกหรือไม่ว่า สาวงามเป็โรคอะไร”
ตาเฒ่า กระพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่น้ำตาที่ปริ่มที่ขอบตา สูดหายใจเข้าอย่างแรง เพื่อผ่อนคลายความเศร้าเสียใจ
“หลวงจีนเฒ่า ไปมาไร้ร่องรอยเปรียบดั่งัเห็นหัว ไม่เห็นหาง หลังจากครั้งนั้น ข้าออกตามหากระสายยาเพื่อปรุงเม็ดยาโอสถคืนิญญา ระดับ 3 และก็ถามข่าวคราว หลวงจีนเฒ่า ด้วยเช่นกัน”
“เป็เวลากว่า100ปี ที่ข้า ตาเฒ่าพเนจรร่อนเร่ ไปทั่วทั้ง ดวงดาราตะวันลับ การจะหาสมุนไพรเพื่อปรุง เม็ดยาโอสถคืนิญญา นั้นไม่ยากเย็นเท่าใด”
“แต่เมื่อเงื่อนไขระบุว่าจะต้องเป็ ระดับ 3 ขึ้นไป นั่นก็ไม่ง่ายแล้ว เพราะจะหาสมุนไพรที่มีอายุเกิน5000ปี ขึ้นไป มันช่างยากเย็นยิ่งนัก”
“ไม่เพียงแต่ราคาจะแพงแสนแพงแล้วที่สำคัญยังจะมีผู้ใดนำ สมุนไพรที่มีอายุเกิน 5000ปี ออกมาขายกันล่ะ”
“ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียง5ปี เท่านั้น ที่ข้า ตาเฒ่า จะต้องกลับไปที่ คฤหาสน์และกระสายยาที่ข้ารวบรวมมาได้มีเพียง 5 ชนิดเท่านั้นเอง แต่ละชนิด อายุก็เลย ระดับ2 มานิดเดียว”
“ก่อนนี้ข้า...ตาเฒ่า นับว่าจนปํญญาแล้ว จนกระทั่งมาเจอเ้า ข้าจึงมีความหวังอีกครั้ง นั่นเพราะเ้าถือครองกระสายยาครบทั้ง10 ชนิด และมีอายุเกิน 5000ปี ทั้งหมด จนใกล้ถึงระดับ 4 เต็มที”
“ข้า...ตาเฒ่าแปลกใจยิ่งนัก ที่เด็กน้อยอายุเพียง 9ปี กลับมีความลึกลับจนยากที่จะเข้าใจได้ข้าไม่เคยพบเจอเด็กที่อายุเท่าเ้าคนใดที่จะมีความสามารถเทียบเ้าได้เลย”
“เด็กน้อย...ข้าตาเฒ่า ขอร้องเ้า ไม่ว่าเ้า้าสิ่งใด หรือแม้แต่ชีวิตข้า ก็ยินดีมอบให้ได้ขอเพียงเ้ามอบกระสายยาทั้ง 10 ชนิด เพื่อให้ข้านำไปช่วยคน จะได้หรือไม่”
ตาเฒ่า ที่มีสีหน้าสลดรันทด เหมือนจะร้องไห้เอ่ยปากขอร้อง หลงเอ๋อ อย่างไม่ละอายใจ
ครั้นจะใช้เหรียญทองซื้อข้าก็ไม่มีเงินมากขนาดนั่น ต่อให้เป็ที่ คฤหาสน์ ก็ตาม ถ้าต้องซื้อกระสายยาทั้ง 10 ชนิด ก็แทบหมดตัวกันเลยมั้ง
หลงเอ๋อคิดว่านี่นับเป็ครั้งแรกั้แ่ที่รู้จักกัน ที่ตาเฒ่า พูดอย่างเปิดอก ไม่เสแสร้งแสดงออกมานั่นหมายความว่า ไร้หนทางอื่นใดแล้วจริงๆ
ถึงแม้ ตาเฒ่า จะไม่ข้อร้อง แต่เมื่อหลงเอ๋อ ทราบเื่แล้ว ก็เต็มใจช่วย สาวงามอยู่ดี
ปกติ หลงเอ๋อ จะไม่ยอมเสียเปรียบเป็แน่แต่เพื่อสาวงามทุกคน ป๋ายินยอมควักล้วงออกมา แค่นี้ขนหน้าแข็งป๋าไม่ร่วงหรอก ขอบอก
“เฮ้อ...ตาเฒ่าท่านไม่ต้องเศร้าเสียใจไป ข้าจะปรุงเม็ดยาโอสถคืนิญญาระดับ 3 ให้ท่านนำไปช่วยสาวงามเดี๋ยวนี้”
“แต่ท่านคงจะทราบว่าเม็ดยาโอสถคืนิญญา ระดับ 3 ไม่สามารถรักษาโรคชีพจรหยินมหากาฬ ได้”
ตาเฒ่า เมื่อได้ยินว่า หลงเอ๋อ จะปรุงเม็ดยาโอสถคืนิญญาระดับ 3 ให้ แทนที่จะมอบกระสายยาทั้ง 10 ชนิด ก็นึกว่าว่าตนเองฟังผิดไป จึงกล่าว
“เด็กน้อยนี่เ้าจะปรุงเม็ดยาโอสถเอง ไม่ได้คิดจะมอบกระสายยาสมุนไพรให้ข้าอย่างนั้นรึ”
ตาเฒ่า ใช้นิ้วแคะหู เพื่อให้แน่ใจ
“นี่ข้า...ตาเฒ่า ฟังผิดไปหรือไม่”
“เอ๊ะ...แต่เดี๋ยวก่อนเ้ารู้ได้ยังไงเื่ โรคชีพจรหยินมหากาฬ ข้ายังไม่ได้บอกเ้าเลยน่ะ”
“ข้าก็รู้มาจากท่านนั่นล่ะแก่จนเลอะเลือนจดจำไม่ได้แล้วซิ”
ตาเฒ่า งงงัน ข้าพูดออกไปแล้วจริงเหรอทำไมข้าจึงจำไม่ได้หวา หลงเอ๋อ พยักหน้า แล้วจึงโต้เถียงกลับ
“ให้ข้ามอบกระสายยาเพื่อเอาไปให้ตาสีตาสาที่ใดปรุงเม็ดยาขึ้นมา ฝีมือมีไม่ถึงขั้น นั่นจึงเป็การทำลายกระสายยาที่ข้าให้ไปเสียเปล่าเท่านั้น”
“เด็กน้อยเ้าปรุงเม็ดยาโอสถได้ด้วยรึ”
ตาเฒ่า มีสีหน้าไม่เชื่อถือ จะเป็ไปได้ยังไงจะปรุงเม็ดยาโอสถระดับ 3 จะต้องให้ แพทย์โอสถฟ้าจึงจะทำได้ เด็กน้อยนี้มีพลังปราณมนุษย์เริ่มต้นระดับ 10 เท่านั้น พลังปราณยังด้อยกว่าข้าอีกห่างไกล แล้วจะปรุงยาได้ยังไงกัน
หลงเอ๋อ ไม่สนใจสีหน้าตาเฒ่า หนอยกระสายยาก็เป็ของข้าซ้ำข้ายังให้ไปฟรีๆ อีกด้วย ยังจะกล้ามาสงสัยในอัจฉริยภาพของข้าได้น่ะ
“เฮอะ ย่อมแน่นอนไม่อย่างนั้นข้าจะมี เม็ดยาโอสถรักษาอาการาเ็ และเม็ดยาโอสถถอนพิษ จำนวน100000เม็ด มาจากที่ใดกัน”
“ไฮ้...เม็ดยาโอสถทั้ง100000เม็ด เป็เ้าปรุงขึ้นมาเองหรือ”
ตาเฒ่า ใจสั่นระรั่ว ถ้าหลงเอ๋อพูดจริงเม็ดยาโอสถทั้ง 100000เม็ด เป็เม็ดยาที่คุณภาพ 100% แบบนี้ไม่เท่ากับว่า เม็ดยาโอสถคืนิญญาระดับ 3 ก็จะมีคุณภาพ 100% เช่นกันด้วยหรือ
ข้าตื่นเต้นจนเกินไปแล้ว หัวใจจะวายเอา จึงทุบอก
“ปั๊กๆ...”
“สูดๆ...เด็กน้อยเ้ามันตัวประหลาดชัดๆ”
“เฮอะ...ตาเฒ่าไร้ยางอายท่านเบิ่งตาดูให้ดีแล้วกัน”
ว่าแล้ว หลงเอ๋อ ก็หยิบกระสายยาของเม็ดยาโอสถคืนิญญาระดับ 3 ทั้ง 10 ชนิดออกมา โดยใช้พลังปราณประคองเอาไว้ในอากาศ
ตาเฒ่า เห็นกระสายยาทั้ง 10 ชนิดอีกครั้งแต่ครานี้ทั้งหมดล่องลอยอยู่ตรงหน้า จึงเหม่อมองตาไม่กระพริบ อดที่จะยกมือขึ้นคลำที่ลำคอมิได้
ทันใดนั้น หลงเอ๋อ ยกมือขวาขึ้นมา เพลิงเทพา พลันลุกโชนขึ้นมาทันที
ตาเฒ่า สะดุ้งจนตัวลอย
“ไหนเตาปรุงยาของเ้าล่ะเด็กน้อย เ้าไม่ต้องใช้เตาปรุงยาหรือ”
“นั่นไม่จำเป็มีแต่พวกมือสมัครเล่นเท่านั้นที่ใช้เตาปรุงยากัน”
ตาเฒ่า เห็น หลงเอ๋อ ส่ายหน้า นี่เป็ไปได้ยังไงกันปรุงยาโดยไม่ใช้เตาปรุงยา แต่...เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น เปลวเพลิงสีขาวช่างแปลกตายิ่งนัก ข้าไม่เคยเห็น หรือได้ยินมาก่อนเลย
เหล่าผู้ฝึกยุทธที่ ฝึกพลังปราณอัคคี อย่างมากสีของเปลวเพลิงระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูงจะเป็สีแดงสีส้ม สีทองมิใช่หรือแต่นั้นก็ไม่เกี่ยวกับการปรุงยาโดยไม่ใช้เตาปรุงยานี่น่า
ตาเฒ่า ที่ยื่นมือเข้าไปอังใกล้ๆ
‘แต่ทำไมเปลวเพลิงนี้จึงเป็สีขาวน่ะและไม่มีความร้อนแผ่ออกมาแม้แต่น้อย’
หลงเอ๋อ ไม่้าพูดหรืออธิบายอะไรเกี่ยวกับ เพลิงเทพา ความจริงยังไม่อยากเปิดเผยด้วยซ้ำ แต่เห็นว่า ตาเฒ่า ถึงแม้จะไร้ยางอายแต่ก็เป็คนมีคุณธรรมผู้หนึ่ง ยังจะมีใครที่ยอมเสียเวลาแสวงหาความสุข เป็ 100ปี ช่วยผู้อื่นเพื่อทำภารกิจที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะสำเร็จหรือไม่
หลงเอ๋อ ตวัดปลายนิ้วชี้ส่งกระสายยาทั้ง 10ชนิด เข้าไปใน เพลิงเทพา พร้อมกันทั้งหมด หลังจากนั้นก็ยืนรอ แคะหูหายใจทิ้งไปเรื่อยๆ
ตาเฒ่า ตาเหลือกพลิก เบิ่งตาแทบปะทุมองดูกระสายยาทั้ง 10 ชนิดในเปลวเพลิง ที่กำลังหลอมละลายอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
ภาพตรงหน้าช่างตระการตามหัศจรรย์ยิ่งนักขั้นตอนการหลอมกลั่นสมุนไพร แสดงให้เห็นกันแบบกระจ่างแจ้ง ตรงหน้ากลางอากาศไม่เหมือนกับเตาปรุงยาที่ปิดมิดชิด มองไม่เห็นสิ่งใด
แต่...ว่านี้เป็การปรุงเม็ดยาโอสถแบบใดกันเหมือนเผาไฟเล่นแบบนั้น ดีที่ยังยั้งไว้ทันไม่แผดด่าออกไป
แล้วดู เ้าเด็กน้อยนั่น ตาเฒ่าเหลือกตามองยืนแคะหู กระดิกเท้า สบายใจเฉิบ ไม่ได้มองดูด้วยซ้ำ บ้าไปแล้ว ขณะที่อดไม่ไหวแล้ว กลัวจะเสียของจะพูดออกไป ก็ต้องใอีกครั้ง
‘นั่น...มัน’
หลงเอ๋อ พลันวาดนิ้วในอากาศอย่างรวดเร็วจนดูไม่ทันเขียนอักขระรูนโบราณนับไม่ถ้วน ผลักเข้าใปผสมกับกระสายยาที่หลอมละลายแล้วใน เพลิงเทพา
‘หรือว่า...จะเป็อักขระอาคม’
ตาเฒ่า มองดูด้วยใจระทึก วิธีการของ หลงเอ๋อ ท้าทาย์เหลือเกินอยู่เหนือสามัญสำนึกของมันไปไกลหลายล้านปีแสง
ภายใน เพลิงเทพา กระสายยา 10 กลุ่ม กำลังบีบอัดควบแน่น เป็รูปร่างราวกับการก่อกำเนิดดวงดาราอย่างนั้น
รอดูอยู่ 5 นาที ขั้นตอนการหลอมเม็ดยาโอสถจึงเสร็จสิ้น
มองเห็นเม็ดยาโอสถ จำนวน 10 เม็ดล่องลอยอยู่บนฝ่ามือ
จากผิวนอกมองเห็นตัวเลขระบุระดับ3 ชัดเจน
เพียงแต่การปรุงเม็ดยาโอสถครั้งนี้ หลงเอ๋อตั้งใจบีบอัดเม็ดยาให้มีความเข้มข้นมากกว่าปกติ 10 เท่า ดังนั้นจำนวนเม็ดยาที่ได้จึงมีเพียง 10 เม็ดเท่านั้น แทนที่จะเป็ 100เม็ด ตามปกติ
ด้วยความเข้มข้นของเม็ดยา 10 เท่ารวมกับอักขระรูณโบราณนับไม่ถ้วน จะทำให้ประสิทธิภาพของเม็ดยาโอสถ ทั้ง 10 เม็ดสูงกว่าปกติทั่วไป อย่างที่ไม่อาจจะนำมาเปรียบเทียบกันได้เลย
753
