“《太古异志》

ไท่กู่อี้จื้อ

บันทึกอัศจรรย์แห่งบรรพกาล

บทที่หนึ่ง

ผู้ครอบครองทิวาและราตรี

ผู้สืบสายโลหิตของมัน

สามารถมองเห็นกระแสแห่งกาลเวลา

หนึ่งทิวาอาจยาวนานดุจหนึ่งปี

หนึ่งปีอาจสั้นดุจหนึ่งค่ำคืน

---

บทที่สอง

ผู้ครอบครองนภาและมหาสมุทร

ผู้สืบสายโลหิตของมัน

สามารถท่องทะยานข้ามฟ้าดิน

ก้าวผ่านขุนเขาหมื่นลูก

และก้าวสู่ดินแดนที่ปุถุชนมิอาจเอื้อมถึง

---

บทที่สาม

ผู้หยั่งรู้สรรพสิ่ง

ผู้สืบสายโลหิตของมัน

สามารถมองเห็นเหตุและผล

เข้าใจภาษาของสรรพชีวิต

และล่วงรู้ความลับที่ถูกกลบฝังในเงาของประวัติศาสตร์

---

บทที่สี่

ผู้ไม่อาจถูกสังหาร

ผู้สืบสายโลหิตของมัน

โลหิตจะไม่เหือดแห้ง

ร่างกายจะไม่เสื่อมสลาย

และอายุขัยจะยืนยาวเหนือกาลเวลา

---

บทที่ห้า

ผู้กลืนกินฟ้าดิน

ผู้สืบสายโลหิตของมัน

สามารถกลืนกินปราณ

กลืนกินมรรคา

กลืนกินโชควาสนา

และในท้ายที่สุด

อาจกลืนกินแม้กระทั่งตนเอง ”

หลินเหยียนปิดตำราเก่าลงช้าๆ ปลายนิ้วลูบผ่านหน้าปกสีดำอันแตกร้าว ราวกับมันถูกทิ้งร้างมาเนิ่นนานนับล้านปี

เด็กหนุ่มนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพึมพำกับตนเองแผ่วเบา

“หากสัตว์เทพเหล่านี้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้...”

“เหตุใดพวกมันจึงหายไปจากโลก?”

...

สารจากผู้เขียน

ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่ “ซานไห่ไร้เซียน”

นี่คือเรื่องราวของโลกที่เต็มไปด้วยตำนานสัตว์เทพโบราณ ประวัติศาสตร์ที่ถูกหลงลืม และการเดินทางของเด็กหนุ่มธรรมดานามว่า “หลินเหยียน” ผู้ค่อย ๆ ก้าวออกจากหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อค้นหาความจริงของโลกอันกว้างใหญ่

เรื่องนี้มิใช่นิยายที่เร่งรีบ หากเป็นการเดินทางที่ค่อย ๆ เปิดเผยผู้คน เรื่องราว และความลับที่ซ่อนอยู่ใต้กาลเวลา ผู้อ่านจะได้เติบโตไปพร้อมกับตัวละคร สัมผัสทั้งความอบอุ่น ความสูญเสีย มิตรภาพ ความรัก และการเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้ทีละก้าว

หากท่านชื่นชอบนิยายที่ให้ความสำคัญกับตัวละคร โลกที่มีชีวิตชีวา และปริศนาอันค่อย ๆ คลี่คลาย ผมหวังว่าซานไห่ไร้เซียนจะมอบการเดินทางที่น่าจดจำให้แก่ท่านได้

ขอบคุณทุกท่านที่เลือกก้าวเข้ามาในโลกใบนี้

ขอให้สนุกกับการเดินทางครับ

— Prince_White

 อัปเดตตอนใหม่ทุกวัน เวลา 17:30น.

✨ หากโลกใบนี้ถูกใจท่าน รบกวนกดติดตาม เพิ่มเข้าชั้นหนังสือ หรือร่วมพูดคุยกันผ่านคอมเมนต์ ทุกกำลังใจของท่านมีความหมายต่อการเดินทางครั้งนี้เสมอ