ครืด ครืด
ในขณะที่กำลังขับรถไปทำงานโทรศัพท์ของภามก็สั่น ซึ่งพอเปิดดูจากการเชื่อมต่อที่ด้านหน้ารถแล้วนั้น เขาก็เห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาเด่นหรา
สายเรียกเข้า : คุณย่า
ไม่รอช้า ภามรีบกดรับผ่านหน้าจอทันที
“ครับย่า”
“ภาม ทำอะไรอยู่ลูก” เสียงนุ่มนวลของย่าเอ่ยถามหลานชายอย่างใจดี
“ผมกำลังขับรถไปที่บริษัทครับ”
“เป็ยังไงบ้าง อยู่บ้านคืนแรก”
“ก็สบายดีครับ” นอกจากกลิ่นสีที่ยังเหลืออยู่นิดหน่อย นอกนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร
“นั่นไง ย่าบอกแล้วว่าอยู่บ้านสบายใจที่สุด ต่อไปก็หาหลานสะใภ้มาอยู่ด้วย จะได้มีเหลนตัวน้อย ๆ ให้ย่าได้อุ้มเสียที” คุณย่าไพพรรณกล่าวขึ้น เพราะเธอเป็คนรบเร้าให้หลานชายซื้อบ้านเพื่อการนี้ จึงพูดปิดท้ายด้วยรูปประโยคเดิม ๆ
นั่นก็คือย้ำให้เขาหาแฟน
“หึ เื่อันนั้นเอาไว้ก่อนเถอะครับ ผมไม่รีบ ขอโฟกัสเื่งานก่อนดีกว่า” ภามหลุดหัวเราะออกมาแล้วพูดปัดไป
เื่นี้ตามจริงเขาคุยกับคุณย่าเป็รอบที่ล้านแล้วว่าไม่รีบ แต่พอผ่านมาไม่กี่เดือนย่าก็เหมือนลืมแล้วพูดขึ้นมาใหม่ ไม่ว่าจะกับหลานคนไหนก็ตาม
“อย่างนี้ทุกที แต่ละคนไม่ได้ดั่งใจย่าเลย เฮ้อ” ไพพรรณอดบ่นขึ้นมาไม่ได้
“คุณย่าโทรมาหาผมแต่เช้า มีอะไรหรือเปล่าครับ” ภามไม่อยากให้ตัวเองผิดใจกับย่าเื่นี้ จึงถามถึงสาเหตุที่อีกฝ่ายโทรมาหาเขา
“วันนี้ว่างหรือเปล่าลูก” เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป
ภามนิ่งไปเล็กน้อยเพราะน้ำเสียงนั้นฟังดูตื่นเต้นและคาดหวัง จนเขารู้สึกตากระตุก มีลางสังหรณ์แปลก ๆ
“วันนี้ผมมีประชุมตอนเก้าโมงครับ” แต่สุดท้ายเขาก็ตอบไป วันนี้เขามีแค่ประชุม่เช้าเท่านั้น ส่วนตอนบ่ายค่อนข้างว่างเพราะมีเซ็นอนุมัติงบประมาณนิดหน่อย ั้แ่บ่ายสองก็สามารถปลีกตัวออกไปข้างนอกได้
“ย่าหมายถึงตอนเย็นน่ะ”
“ว่างครับ ย่าจะให้ผมไปหาเหรอครับ” ส่วนตอนเย็นนั้นเขาว่าง จึงตอบไปตามตรงเผื่อว่าย่าจะเหงาเลยอยากให้หลานไปหาบ้าง
“เปล่าลูก ย่าจะให้ภามพาหลานสาวเพื่อนย่าไปซื้อของหน่อย” พอได้รับคำตอบจากหลานชาย คุณย่าก็มีน้ำเสียงพอใจขึ้นมา เธอปฏิเสธไม่ให้หลานไปหา แต่กลับมอบหมายภาระอันยิ่งใหญ่ใส่หัวภามเสียอย่างนั้น
“ย่าครับ” ภามเรียกย่าตัวเองเสียงเข้ม เขากำลังจะปฏิเสธแต่ก็ถูกตัดบทขึ้นมาเสียก่อน
“เดี๋ยวย่าให้น้องเขาไปหาที่บริษัทแล้วภามพาน้องไปทำธุระด้วยนะลูก”
“แต่...”
“โอ๊ะ มีสายเข้า แค่นี้นะภาม อย่าลืมล่ะ” พอเขาจะแย้งเธอก็ทำเป็ยุ่ง ก่อนจะตัดสายไปในทันที
ติ๊ด
ภามมองหน้าจอที่ขึ้นว่าปลายสายกดตัดไปแล้วด้วยสายตาเอือมระอา
“สงสัยทำกับไอ้คีนบ่อย พอเจอกับตัวก็ไปไม่เป็เลยกู” เขาคิดไปถึงตอนที่คุยกับเพื่อนสนิทอย่างคีตา ภามก็ทำแบบนี้ทุกที สงสัยจะเป็กรรมตามสนอง
จากที่กำลังคิดเื่ประชุม ภามก็เปลี่ยนมาเครียดเื่เย็นวันนี้แทน ว่าจะรับมือกับคนที่ย่าแนะนำมายังไงดี