น้องเมีย..ที่รัก (เรื่องเสียวสำหรับคนรักน้องเมีย)

แสงแดดจัดจ้าของยามบ่ายสาดส่องกระทบกระจกบานสูงของอาคารสำนักงานใจกลางย่านสาทร ทะลุผ่านมู่ลี่ปรับแสงเข้ามาทาบทับบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกองเอกสารและแค็ตตาล็อกสินค้ามากมาย เครื่องปรับอากาศภายในแผนกขายทำงานอย่างเงียบเชียบ ส่งลมเย็นฉ่ำกระจายไปทั่วบริเวณ แต่ไอเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศไม่อาจลดทอนอุณหภูมิความรุ่มร้อนที่แผดเผาอยู่กลางอกของกิ๊ฟได้เลยสักนิด

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา หลังจากจบทริปดูงานต่างจังหวัดที่ทิ้งความทรงจำอันเร่าร้อนวาบหวามไว้เบื้องหลัง บรรยากาศระหว่างเธอกับนนท์กลับเปลี่ยนเป็นความห่างเหินอย่างสิ้นเชิง ความเป็นจริงของการทำงานในออฟฟิศหรูใจกลางเมืองทำให้พวกเขาต้องสวมบทบาทมืออาชีพและรักษาระยะห่างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นนท์ในฐานะหัวหน้าแผนกมีภารกิจรัดตัวในการเตรียมเซ็นสัญญากับลูกค้ารายใหญ่ระดับองค์กร ขณะที่กิ๊ฟเองก็ต้องรับมือกับสายโทรศัพท์ที่ดังไม่ขาดสาย คอยติดต่อประสานงานกับผู้รับเหมาและสถาปนิกเพื่อเสนอระบบ Smart Home Solutions อย่างต่อเนื่อง

ทั้งคู่แทบไม่มีโอกาสพูดคุยส่วนตัวเลยแม้แต่นาทีเดียว จะมีเพียงแค่สายตาที่ลอบมองกันในจังหวะสวนกันไปมา สายตาที่ซ่อนประกายความโหยหาลึกซึ้ง ทุกครั้งที่ร่างสูงสง่าของนนท์เดินผ่านโต๊ะทำงาน กลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้สไปซี่อันเป็นเอกลักษณ์ของเขาจะลอยมากระทบสัมผัส พร้อมไออุ่นอันคุ้นเคย มันกระตุ้นให้หัวใจของกิ๊ฟเต้นรัวแรง ภาพความทรงจำยามค่ำคืนที่เขามอบสัมผัสเร่าร้อนหวามไหวหวนกลับมาฉายซ้ำในหัวจนเธอแทบเสียสมาธิหลายต่อหลายครั้ง สัมผัสสากของปลายนิ้ว ความร้อนผ่าวจากริมฝีปาก และเสียงกระซิบแหบพร่าที่เรียกชื่อเธอในคืนนั้นยังฝังลึกในอณูความรู้สึกไม่อาจลบเลือน

กิ๊ฟสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมาจดจ่อกับตัวเลขในใบเสนอราคาตรงหน้า แต่ความโหยหาในอกกลับเกาะกุมหัวใจไว้แน่น เธออยากเดินเข้าไปหาเขา อยากซุกตัวในอ้อมกอดแกร่งที่ทั้งปลอดภัยและอบอุ่น อยากสัมผัสริมฝีปากหยักลึกที่เคยปรนเปรอเธอจนแทบขาดใจ แต่ความเป็นจริงเธอทำได้เพียงพิมพ์ตอบอีเมลลูกค้าด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทา หน้าจอคอมพิวเตอร์พร่ามัวไปชั่วขณะเมื่อภาพใบหน้าหล่อเหลาของนนท์ซ้อนทับขึ้นมา เธอต้องกะพริบตาถี่เพื่อไล่ความฟุ้งซ่านและพยายามดึงตัวเองกลับมาสู่โลกการทำงานเพื่อรักษาภาพลักษณ์อันน่าเชื่อถือของบริษัท

"กิ๊ฟ"

เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังขึ้นเหนือศีรษะ ทำเอากิ๊ฟสะดุ้งสุดตัว เงยหน้าขึ้นสบตาและพบกับร่างสูงของนนท์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ปลดกระดุมบนสุดออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งรำไร ชายเสื้อพับขึ้นถึงข้อศอกดูทะมัดทะแมงและเปี่ยมเสน่ห์ดึงดูด ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็คสีเข้ม สายตาคมกริบจดจ้องมาที่เธอ แม้ท่าทางจะดูเรียบเฉยตามประสาหัวหน้างาน แต่กิ๊ฟสัมผัสได้ถึงกระแสคลื่นความปรารถนาที่ซ่อนอยู่เบื้องลึก ราวกับมีกระแสไฟแล่นผ่านสายตาคู่นั้นมาถึงตัวเธอโดยตรง

"คะ... บอส" กิ๊ฟรีบปรับสีหน้าและน้ำเสียงให้เป็นปกติ แม้หัวใจจะเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นจนกลัวคนรอบข้างได้ยิน

"คุณเห็นแฟ้มข้อมูลแค็ตตาล็อกระบบ Smart Lighting ตัวใหม่ไหม" นนท์ถามด้วยเสียงราบเรียบเป็นทางการ ดังพอให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นในแผนกได้ยินชัดเจน ท่าทางเคร่งขรึมจริงจังสมบทบาทหัวหน้าแผนกอย่างไม่มีที่ติ

กิ๊ฟขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามตั้งสมาธินึก "เอ่อ... น่าจะยังอยู่ในกล่องที่เพิ่งส่งมาจากโรงพิมพ์ค่ะ กิ๊ฟเห็นวางอยู่มุมเครื่องถ่ายเอกสารเมื่อเช้า"

"ถ้าอย่างนั้น รบกวนช่วยเอาแผ่นพับตัวอย่างไปจัดใส่แฟ้ม แล้วเก็บไว้บนชั้นวางในห้องเก็บเอกสารให้เรียบร้อยด้วยนะ ผมต้องใช้ด่วนพรุ่งนี้เช้า" นนท์สั่งเสียงนิ่ง แต่สายตาที่สบกันชั่ววินาทีกลับทอประกายร้อนแรง... เป็นสัญญาณลับที่รู้กันเพียงสองคนว่าคำสั่งนี้ไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องการจัดเก็บเอกสารธรรมดา

"รับทราบค่ะ เดี๋ยวจัดการให้เลยค่ะ" กิ๊ฟตอบรับอย่างขะมักเขม้น แกล้งก้มลงจดบันทึกคำสั่งลงสมุดเพื่อหลบสายตาชวนใจสั่นที่เขาส่งมาให้

ร่างสูงพยักหน้ารับเล็กน้อยก่อนหมุนตัวกลับห้องทำงานส่วนตัว กิ๊ฟลอบมองตามแผ่นหลังกว้างจนลับตาแล้วจึงขยับตัวลุกขึ้น จัดกระโปรงทรงสอบสีดำให้เรียบร้อย เดินไปยกกล่องกระดาษบรรจุแค็ตตาล็อกและแผ่นพับสินค้าตัวใหม่ ก้าวตรงไปยังห้องเก็บเอกสารที่อยู่ลึกเข้าไปทางด้านหลังของออฟฟิศหรู ซึ่งเป็นมุมลับสายตาพนักงาน

ห้องเก็บเอกสารและตัวอย่างวัสดุตั้งอยู่มุมลึกสุดของออฟฟิศหรู ทันทีที่กิ๊ฟผลักประตูเข้าไป แสงไฟ LED อัจฉริยะระบบ Smart Lighting บนเพดานก็สว่างวาบขึ้นทีละดวงตามเซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหว เผยให้เห็นชั้นวางสีดำโมเดิร์นที่เต็มไปด้วยแฟ้มงานและตัวอย่างวัสดุจัดวางอย่างเป็นระเบียบ กลิ่นกระดาษและเอกสารพิมพ์ใหม่ลอยอวลจางๆ ในอากาศ กิ๊ฟปิดประตูตามหลังอย่างระมัดระวัง เดินลึกเข้าไปที่ชั้นวางเอกสารหมวดระบบ Smart Lighting วางกล่องลงบนพื้นแล้วเริ่มลงมือคัดแยกแผ่นพับเข้าแฟ้มทีละหน้า

ความเงียบภายในห้องเก็บของทำให้กิ๊ฟได้จดจ่ออยู่กับตัวเอง เธอถอนหายใจยาว พยายามปัดความคิดฟุ้งซ่านเกี่ยวกับนนท์ออกไป ทว่าความหวามไหวที่ติดตรึงในความทรงจำกลับไม่ยอมเลือนหาย มือเรียวหยิบเอกสารสอดเข้าซองพลาสติกใสอย่างเชื่องช้า ในอกแอบหวังลึกๆ ว่าเขาจะตามเข้ามา หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงจากด้านนอกเธอจะชะงักและลอบมองบานประตูเป็นระยะ

แกร๊ก...

เสียงลูกบิดประตูโลหะถูกหมุนและเสียงกดล็อกประตูด้านในดังคลิกเบาๆ ทำเอากิ๊ฟชะงักงัน หัวใจกระตุกวูบเต้นระทึก เธอหันขวับไปมองและพบร่างสูงของนนท์ยืนพิงบานประตู สายตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากหัวหน้าแผนกผู้เข้มงวดกลายเป็นชายหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงจดจ้องมองมาราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

"บอส..." กิ๊ฟครางเรียกเขาเสียงแผ่ว ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นผสมความหวาดเสียวว่าจะมีคนมาเห็น หัวใจเต้นรัวแรงจนแทบทะลักออกมานอกอก

นนท์ไม่เอ่ยคำพูดใดๆ เขาก้าวเท้ายาวประชิดตัวหญิงสาวในพริบตา ดึงร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตชีฟองสีพีชอ่อนและกระโปรงทรงสอบสีดำเข้ารูปเข้าสู่อ้อมกอดแกร่งทันที กิ๊ฟปลิวเข้าปะทะอกกว้างอย่างหมดทางสู้ สองแขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาโดยสัญชาตญาณ แฟ้มเอกสารในมือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังตุบ แต่ไม่มีใครสนใจมันอีกต่อไป

"ผมคิดถึงคุณ... คิดถึงจนจะบ้าอยู่แล้ว" น้ำเสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนรินรดต้นคอระหงกระตุ้นให้ขนอ่อนลุกซู่ อ้อมแขนแกร่งรัดรึงแน่นหนาบ่งบอกความโหยหาและอัดอั้นในใจเขาตลอดสัปดาห์

"กิ๊ฟก็คิดถึงนนท์ค่ะ... คิดถึงจนไม่มีสมาธิทำงานเลย" เธอสารภาพเสียงสั่น ซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง สูดดมกลิ่นน้ำหอมวู้ดดี้สไปซี่ผสมไออุ่นกายชายจนมัวเมา ยอมจำนนต่อเสน่หาอย่างไร้เงื่อนไข

นนท์กระชับกอดแน่นขึ้นราวกับกลัวเธอจะเลือนหาย มือหนาเชยคางมนขึ้นก่อนจะบดริมฝีปากลงกับกลีบปากอิ่มสีระเรื่อดุดันร้อนแรง จูบขยี้ด้วยความโหยหาอัดอั้นตันใจ บดคลึงเรียกร้องจนเธอต้องเผยอปากรับสัมผัสล้ำลึก เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนรสจูบแสนหวาน ความซาบซ่านแผ่ซ่านทั่วทุกอณูเนื้อ มือเรียวของกิ๊ฟสอดเข้าไปขยำเส้นผมหนาของเขาเพื่อระบายอารมณ์วาบหวามที่แล่นพล่านทั่วร่าง

ฝ่ามือหนาลูบไล้แผ่นหลังบางผ่านเนื้อผ้าชีฟองนุ่ม ปลุกเร้าให้กายสาวสั่นระริก ก่อนลากต่ำลงมาบีบเค้นสะโพกกลมกลึงที่ถูกรัดรึงภายใต้กระโปรงทรงสอบอย่างเน้นย้ำด้วยความหลงใหล สัมผัสหนักหน่วงทำให้กิ๊ฟแทบละลาย ไร้เรี่ยวแรงต้านทานปล่อยตัวปล่อยใจไปกับแรงปรารถนา

"อ๊ะ... นนท์คะ... อื้อ..." เสียงครางกระเส่าหลุดจากปากอิ่มเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวสัมผัสบั้นท้ายอวบอิ่ม กิ๊ฟเบียดสะโพกเข้าหาเขาโดยไม่รู้ตัว ทรวงอกคู่งามบดเบียดกับแผงอกแกร่งจนรับรู้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วพอกัน ยอดอกอวบอิ่มชูชันดุนดันผ่านบราลูกไม้และเสื้อเชิ้ตชีฟอง เสียดสีแผงอกกว้างจนเสียวซ่าน มือเรียวจิกเกร็งกับบ่าแกร่งแน่น

ซอกแคบระหว่างชั้นวางเอกสารกลายเป็นรังรักลับๆ ที่อบอวลด้วยไอความร้อนจากร่างกายของทั้งสองจนอากาศรอบข้างดูเบาบางลง นนท์ดันร่างบางถอยชิดชั้นวางเหล็ก แผ่นหลังกิ๊ฟสัมผัสความเย็นเยียบของเหล็ก ขณะที่เบื้องหน้าทาบทับด้วยความร้อนรุ่มของนนท์ ความแตกต่างอย่างสุดขั้วกระตุ้นความรู้สึกเตลิดเปิดเปิง

เขาถอนริมฝีปากอ้อยอิ่ง ปล่อยให้เธอสูดลมหายใจก่อนจะซุกไซ้ซอกคอขาวระหง กดจูบเม้มทิ้งรอยรักสีจางไว้บนผิวเนียนละเอียด ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดบ่าสาวชวนสะท้าน มือหนาสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อเชิ้ตชีฟอง ลูบผ่านหน้าท้องแบนราบขึ้นไปกอบกุมทรวงอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้บราลูกไม้ตัวจิ๋ว ออกแรงบีบคลึงหยอกเย้าจนหญิงสาวซ่านเสียวแทบยืนไม่อยู่

"นนท์... เดี๋ยวมีคนเห็น... ที่นี่มันออฟฟิศนะ..." กิ๊ฟกระซิบเตือนเสียงสั่นสะท้าน สติเริ่มกระเจิดกระเจิงแม้จะรู้ว่าผิดที่ผิดเวลา แต่ก็ไม่อาจผลักไสสัมผัสเร่าร้อนนี้ได้เลย

"ล็อกประตูแล้ว... ไม่มีใครเข้ามาหรอก คนสวย" นนท์ตอบเสียงแหบ นิ้วมือหนาปัดป่ายยอดอกอิ่มที่ตั้งชูชันตอบรับผ่านเนื้อผ้าลูกไม้บางอย่างหลงใหล ยิ่งกระตุ้นให้กิ๊ฟแอ่นกายตอบสนอง

กิ๊ฟเชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจรื่นรมย์ปนทรมาน สองมือจิกไหล่กว้างไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว ความหวาดเสียวจากการลักลอบใกล้ชิดสนิทเสน่หาในสถานที่ทำงาน ผสมผสานกับสัมผัสร้อนแรงกลายเป็นตัวเร่งให้อารมณ์รักพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า เธอสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนดุนดันตรงหน้าท้องผ่านกางเกงสแล็คของเขา ยิ่งกระตุ้นให้ความวาบหวามเตลิดไปไกล

ทว่า ความหอมหวานที่กำลังก้าวสู่จุดสูงสุดกลับสะดุดลงทันควัน

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก้าวตรงมาที่ห้องเก็บเอกสาร ดังก้องชัดเจนท่ามกลางความเงียบงัน ดึงสติกิ๊ฟกลับมาทันที ดวงตากลมอิ่มเบิกกว้างด้วยความตกใจ ร่างกายแข็งทื่อ

กุกกัก... กึก...

เสียงลูกบิดประตูเหล็กถูกหมุนและพยายามผลักดันเข้ามาอย่างแรงจากภายนอก แต่ติดที่ระบบประตูล็อกแน่นหนาจากข้างใน

"อ้าว... ล็อกเหรอเนี่ย? ใครอยู่ข้างในหรือเปล่า... สงสัยระบบล็อกอัตโนมัติจะค้างมั้ง ช่างเถอะ เสียเวลาจริง เดี๋ยวค่อยลงมาเอาแฟ้มใหม่แล้วกัน" เสียงบ่นพึมพำของพี่สมชาย พนักงานซีเนียร์แผนกบัญชีดังลอดเข้ามาอย่างชัดเจน

กิ๊ฟสะดุ้งเฮือก ใบหน้าสวยหวานซีดเผือดฉับพลัน ร่างกายที่เคยเหลวละลายด้วยไอเสน่หากลับเกร็งแข็งและสั่นระริกด้วยความกลัวจับใจ หากมีใครจับได้ว่าเธอกับหัวหน้าแผนกทำเรื่องวาบหวามในห้องเก็บของ อนาคตการทำงานในออฟฟิศหรูแห่งนี้คงพังทลายในพริบตา ภาพลักษณ์ที่เพียรสร้างคงไม่มีเหลือ

นนท์ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ความสุขุมของหนุ่มบริหารทำให้เขาคุมสติได้เร็ว เขาใช้วงแขนแกร่งโอบรัดร่างบางของกิ๊ฟแน่น ดันตัวเธอเข้าหลบในมุมอับหลังชั้นวางแฟ้มเอกสารที่ลึกที่สุด ใช้แผ่นหลังกว้างและโครงร่างใหญ่โตบังร่างของเธอไว้มิดชิด มืออุ่นหนาทาบปิดริมฝีปากอิ่มของกิ๊ฟไว้แน่นเพื่อป้องกันไม่ให้มีเสียงหอบหายใจหรือเสียงอุทานเล็ดลอดแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลาซุกชิดข้างแก้มเนียน ลมหายใจประสานกันท่ามกลางความลุ้นระทึก

เมื่อทั้งคู่ยืนเกร็งนิ่งสนิทหลังชั้นวางเอกสารลึกที่สุดโดยไม่ไหวติง ระบบไฟ Smart Lighting ที่ทำงานด้วยเซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวก็ค่อยๆ ดับวูบลงโดยอัตโนมัติ ทิ้งให้รอบตัวตกอยู่ในความมืดสลัวและเงียบงัน ลมหายใจอุ่นๆ ของทั้งคู่เป่ารดกันในความเงียบ กิ๊ฟหลับตาปี๋สวดอ้อนวอนให้คนด้านนอกผละไปเสียที เธอรับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจนนท์ที่เต้นแรงไม่แพ้กัน ยืนยันว่าเขาก็ตื่นเต้นกับสถานการณ์เฉียดฉิวนี้เช่นกัน

เสียงฝีเท้าและเสียงลองบิดประตูอีกรอบสองรอบเงียบหายไปในที่สุด พี่สมชายเดินจากไปแล้ว

ความเงียบสงัดแผ่เข้าปกคลุมอีกครั้ง กิ๊ฟลืมตาขึ้นช้าๆ มองสบสายตากับร่างสูงในความมืด นนท์ค่อยๆ ถอนฝ่ามือออกจากกลีบปากอิ่มอย่างอ้อยอิ่ง ระบายลมหายใจยาวผ่อนคลาย อ้อมแขนคลายออกเล็กน้อยแต่ยังประคองกายสั่นระริกของเธอไว้มั่น

"ไปแล้วล่ะ..." เขากระซิบเสียงเบา ค่อยๆ ปรับลมหายใจ

กิ๊ฟทิ้งตัวพิงชั้นวางเอกสารอย่างหมดแรง แข้งขาอ่อนเปลี้ยจนแทบทรุด ความหวาดเสียวเฉียดฉิวเมื่อครู่ทำเอาใจจะวาย ทว่ากลับกระตุ้นปฏิกิริยาตื่นเต้นทิ้งรอยวาบหวามในช่องท้องอย่างประหลาด มันปะปนระหว่างความโล่งใจและอารมณ์ปรารถนาที่ค้างคา

นนท์มองใบหน้าหวานที่ชื้นเหงื่อเม็ดเล็ก ริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อจากการบดจูบ และแววตาที่เต็มไปด้วยประกายตื่นตระหนกปนโหยหา เขาอดใจไม่ไหวโน้มตัวลงกดจูบหนักหน่วงบนหน้าผากมนเพื่อปลอบขวัญ ถ่ายทอดความอบอุ่นที่ชวนให้หญิงสาวผ่อนคลายลง

"ขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ ผมเกือบทำให้เราถูกจับได้แล้ว" เขากระซิบแผ่ว ปลายนิ้วเกลี่ยกรอบหน้าเนียนละเอียดอย่างรักใคร่ทะนุถนอม

กิ๊ฟส่ายหน้ารัวเบาๆ "ไม่เป็นไรค่ะ... แต่มันหวาดเสียวจนใจกิ๊ฟแทบหยุดเต้นเลยค่ะบอส" เธอตอบเสียงเบา ใบหน้าซับสีแดงก่ำด้วยความเขินอายเมื่อนึกถึงท่วงท่าก่อนหน้า

นนท์ยิ้มมุมปาก ดวงตาพราวระยับเจ้าเล่ห์ "ผมก็เหมือนกัน... ใจเต้นแรงจนนึกว่าจะทะลุอกออกมาเหมือนกัน คืนนี้หลังเลิกงาน... เราไปต่อกันที่อื่นดีไหม ที่ที่มีแค่เราสองคน จะได้ไม่ต้องคอยพะวงว่าใครจะมาขัดจังหวะ... หรือคุณอยากหาความตื่นเต้นแบบนี้อีกรอบ?"

คำพูดชวนคิดลึกประกอบสายตาแพรวพราวทำให้กิ๊ฟร้อนวูบไปถึงใบหู เธอผลักอกแกร่งเบาๆ เพื่อเบี่ยงตัวหลบสายตาอันตราย "กิ๊ฟ... บ้าเหรอคะ กิ๊ฟขอตัวไปทำงานก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวมีคนสงสัยว่าจัดเอกสารนานเกินไป"

นนท์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เอ็นดูท่าทางเขินอายปนร้อนรนนั้น ก่อนยอมปล่อยตัวเธอ "ไปเถอะ จัดแฟ้มเสร็จก็รีบออกไปนะ แล้วเจอกันเย็นนี้ครับ... คนสวยของผม"

กิ๊ฟพยักหน้า รีบก้มเก็บแฟ้มเอกสารที่กระจายบนพื้นขึ้นจัดชั้นอย่างรวดเร็วและลวกๆ จัดเสื้อผ้าทรงผมให้เข้าที่ ปรับสีหน้าให้ราบเรียบที่สุด สูดหายใจลึกแล้วลอบเปิดประตูห้องเก็บของมองซ้ายมองขวา เมื่อแน่ใจว่าทางสะดวกจึงรีบเดินก้าวเร็วๆ กลับไปที่โต๊ะทำงาน ทิ้งให้นนท์ยืนยิ้มกริ่มในห้องเก็บเอกสารเพียงลำพัง ปล่อยให้อารมณ์ปรารถนายังคงคุกรุ่นรอการปลดปล่อยในค่ำคืนนี้

บรรยากาศในแผนกขายยังคงดำเนินต่อไปตามปกติ เสียงคีย์บอร์ดและเสียงคุยโทรศัพท์ดังจอแจรอบตัว แต่สำหรับกิ๊ฟ โลกส่วนตัวของเธอได้หมุนเปลี่ยนไปแล้ว ความทรงจำร้อนรุ่มปนตื่นเต้นในซอกห้องเก็บของยังแจ่มชัด ทุกครั้งที่ภาพสัมผัสอุ่นซ่านและลมหายใจร้อนผ่าวของนนท์ผุดขึ้นในหัว ร่างกายของเธอก็พลอยร้อนรุ่มสะท้านไหว มันคือความลับอันแสนหวานและอันตรายที่พวกเขาซ่อนเร้นไว้ร่วมกัน

ความสัมพันธ์ลับระหว่างเธอกับหัวหน้าแผนกกำลังก้าวล่วงสู่แดนเย้ายวนและตื่นเต้นเร้าใจยิ่งขึ้น การต้องปกปิดความรู้สึกและแสร้งทำตัวเป็นมืออาชีพต่อหน้าผู้คน กลายเป็นเกมซ่อนหาแสนท้าทายที่สร้างความรัญจวนใจเป็นเท่าตัว โดยมีรางวัลคือค่ำคืนสุดแสนอบอุ่นและเร่าร้อนสองต่อสอง

เมื่อสิ้นสุดเวลาทำงาน... ทันทีที่กิ๊ฟเก็บของลงกระเป๋าและก้าวออกจากประตูออฟฟิศหรู สายตาเธอก็ประสานเข้ากับดวงตาคมกริบของนนท์ที่ยืนรอหน้าลิฟต์ สายตาที่สื่อความหมายลึกซึ้งชัดเจนว่า... ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล และบทรักบทใหม่ของพวกเขา... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้า และมันจะเร่าร้อนกว่าทุกครั้งอย่างแน่นอน

(จบตอนที่ 15)