
หลุมพราง… เจ้าบ่าวมาเฟีย_End
ตรีทิพยนิภา เกษมกาล ถูกยัดเยียดให้เป็นเจ้าสาวของเจ้าบ่าวมาเฟียที่ชื่อว่า ซีโน่ เอซ ออสติน ที่ได้ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเรียกร้องสิทธิ์อันชอบธรรมนั้น แล้วอย่างนี้เธอจะต้องทำยังไงดี ถึงจะไม่ตกหลุมพรางของมาเฟียผู้นี้ หรือว่าเธอจะต้องเลยตามเลย ตามคำบัญชาของผู้นำตระกูลของเธอที่ได้ตกลงกันเอาไว้
“เอ่อ!! ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าคะ?? เพราะฉันเหมือนจะรู้สึกว่า ฉันจำไม่ได้ว่าฉันเคยพบกับคุณมาก่อนน่ะค่ะ”
“หึหึหึ!!...... ทำไมถึงคิดว่าผมเคยรู้จักกับคุณมาก่อนล่ะ??”
“ถ้าหากคุณไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันขอตัวไปทำงานก่อนก็แล้วกันนะคะ”
“อุ๊ย!!.... คุณ นี่ปล่อยฉันนะคะ”
“ผมยังไม่ได้สั่งให้คุณไปไหน คุณก็ห้ามไป!!......”
“ทำไมผมจะไม่มีสิทธิ์ทำรุ่มร่ามกับคุณ ผมว่าผมมีสิทธิ์ในตัวคุณเต็มที่เลยทีเดียวล่ะทูนหัว!!....”
“จุ๊จุ๊จุ๊!!!!.... เอากฎหมายมาขู่ด้วย แต่ขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ ผมไม่กลัวข้อหาที่คุณว่ามาเลยสักข้อ และก็จะทำมากกว่ากอดอย่างนี้ด้วย ดูสิจะมีข้อหาอะไรขึ้นมาอีก”
ขอขอบคุณท่านผู้อ่าน ที่สนับสนุนผลงานและคอยให้กำลังใจกันเสมอมา และหวังว่าจะสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้อย่างนี้ตลอดไป เพื่อจะได้ผลิตผลงานออกมาให้ได้อ่านกันไปเรื่อยๆ
อ่านแล้วจะฟินและสนุกไปตามๆ กันค่ะ ^_^

