Another World Fantasy

    ตอนที่ 34 เมือง คาลาเทีย

            วันรุ่งขึ้น ผมตื่นขึ้นมาทำธุระส่วนตัวอะไรต่างๆนาๆพร้อมทั้งแต่งตัวจนเสร็จแล้วจากนั้นจึงเดินลงบันไดจากชั้น 2 ของที่พักโรงแรมลงมาชั้นแรกเพื่อกินข้าวเช้าของโรงแรม วันนี้มีเมนูคล้ายๆกับซุปไก่ในถ้วยและมีขนมปังชีสบนจาน

            ในขณะที่ผมกำลังกินข้าวอยู่นั้นลุงอัลเรนย์วันนี้ก็เดินเข้าทักทายผมที่โต๊ะผมเหมือนครั้งที่แล้ว แต่ครั้งนี้ผมคิดว่าคงไม่รับเควสอะไรจากลุงแกไปทำหรอกนะ เพราะผมนั้นจำเป็นที่จะต้องรีบฟาร์มเลเวลให้เร็วที่สุด เพราะดูเหมือนว่าเมื่อเร็วๆนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ในเมืองเริ่มต้น 'เบกิลล์' เริ่มมีจำนวนน้อยลงแล้ว คิดว่าน่าจะไปรวมตัวกันอยู่ที่เมืองอื่นเพื่อเป็นฐานสำหรับทำเควสระดับแรงค์ E - D เผลอๆไปทำเควสแรงค์ C แล้วล่ะนะ เพราะฉะนั้นผมจำเป็นต้องรีบตามเลเวลพวกเขาให้ทันแล้วล่ะ ถ้าไม่อย่างงั้นอาจจะพลาดโอกาสดีๆกับอะไรหลายๆอย่างไป

            ผมรีบกินข้าวให้เสร็จแล้วก็เดินมุงหน้าไปที่ร้านขายอาวุธเพื่อไปเอาชุดเกราะที่ให้ลุงเจ้าของร้านอาวุธแกซ่อมเมื่อวาน พอเตรียมตัวพร้อมแล้วเริ่มเดินทางไปที่ประตูเมืองตรงเขตชายแดนทางทิศตะวันออกจนถึงช่วงเวลาค่ำ ซึ่งในระหว่างทางผมก็ทำการย่างเนื้อจากการก่อกองไฟ โดยที่เนื้อนำมาย่างนั้นมาจากสัตว์พวกกระต่ายป่า นก ส่วนศพที่เป็นมอนสเตอร์ดูน่าเกลียดๆก็ยกให้พูจิกินไป

            ในขณะนี้ผมใช้เวลาในการเดินทางมาถึงประตูเขตชายแดนระหว่างอาณาจักร 'เทมเพอร์เมนซ์' กับ อาณาจักร 'ยูเรนย์' ประมาณ 6 วันครึ่งและซึ่งตอนนี้เป็นเวลาบ่ายแล้ว จากนั้นพอเดินเรื่อยๆผมมองไปเห็นทหารกับเจ้าหน้าที่ที่คอยตรวจคนข้ามเขตชายแดนมาทางฝั่งผมที่กำลังเดินไปทางประตู แล้วเเถวที่กำลังต่อคิวเพื่อตรวจสอบประวัตินั้นค่อนข้างยาวประมาณ 200 เมตรกว่าได้อยู่มั้ง ผมจึงเดินเข้าไปหาทหารที่กำลังยืนตรวจอยู่ซึ่งไม่รู้ว่าผมอาจจะต้องยืนรออีกกี่ชั่วโมง

            "สวัสดีครับ ผมอยากผ่านไปเมือง 'คาลาเทีย' ของอาณาจักร 'ยูเรนย์' ครับ"

            "หือ...? เธอเป็นนักผจญภัยหรือเป็นอัศวิน?"

            "ผมเป็นนักผจญภัยครับ"

            "ไหนขอตรวจสอบบัตรหน่อย"

            "ได้ครับ"

            ผมยื่นบัตรให้ทหารแล้วดูเหมือนว่าทหารที่รับบัตรผมไปเหมือนจะเอาบัตรผมไปให้เจ้าหน้าที่อีกคน จากนั้นเจ้าหน้าที่คนนั้นก็ใช้วงเวทย์ตรวจสอบข้อมูลบัตรของผม ซึ่งใช้เวลาไม่เกิน 1 นาทีก็ตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้ว

            "ตรวจสอบเสร็จแล้วล่ะ "

            ทหารคืนบัตรให้ผมแล้วผมเห็นปากของเขากำลังจะพูดอะไรออกมาสักอย่าง

            "เมือง 'คาลาเทีย' ใช้เวลาเดินทางจากที่นี่ไปประมาณ 3 วันนะ ซึ่งในระหว่างทางให้ระวังพวกมอนสเตอร์ไว้ด้วยล่ะ"

            ทหารบอกผมที่กำลังจะข้ามไปฝั่งอาณาจักร 'ยูเรนย์' นั้นให้ระวังเกี่ยวกับมอนสเตอร์นั่นเอง...!

            "เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมากครับ"

            "โอ้~~~! ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้ล่ะ"

            "ครับ ไว้เจอกันนะครับ"

            "โอเคร"

            ดูเป็นมิตรดีนะทหารคนนั้น ถ้าเราลองตีสนิทดูอาจจะได้เควสหรือไอเทมที่คาดไม่ถึงก็ได้ หึๆๆๆ

            หลังจากที่ผ่านมาเกือบ 6 ชั่วโมง จากที่ดูทิวทัศน์รอบๆเหมือนเข้าพื้นที่ที่เป็นอาณาจักร 'ยูเรนย์' แล้วจริงๆ ซึ่งพื้นที่รอบๆเหมือนเป็นดินแห้งๆ หญ้าต้นเล็กๆ ต้นไม้ไม่ได้ใหญ่และสูงมาก แถมอากาศยังร้อนกว่าในเมืองเริ่มต้นเบกิลล์ของอาณาจักร 'เทมเพอร์เมนซ์' และระหว่างทางที่ผมกำลังเดินไปนั้นมีคนที่แต่งชุดคล้ายๆกับพวกชุดอาหรับนั่งรถม้าผ่านผมไป ผมจึงคิดว่าคนที่กำลังเพิ่งขับรถม้าผ่านผมไปนั้นคงต้องการไปที่อาณาจักร 'เทมเพอร์เมนซ์' โดยผ่านประตูชายแดนที่ผมเพิ่งผ่านมาแน่นอน จากนั้นผมก็เดินทางต่อไปเรื่อยๆอย่างสบายๆ.....โดยที่ไม่รู้ว่าอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเองเลย

            เดินมาจนถึงเวลาใกล้ค่ำแล้วผมจึงเริ่มก่อกองไฟที่ข้างทางโดยใช้ไฟจากเวทมนตร์ของพูจิก่อไป ซึ่งไม่ต้องมานั่งเอาหินทุบกันเหมือนครั้งก่อนที่ไปหมู่บ้านฟาร์มเวท์แล้วล่ะนะ จากนั้นผมได้นำเนื้อกระต่ายป่าออกมาจากคลังเก็บไอเทมแล้วเอามาย่างเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้อยากกินพวกผักที่ได้รับจากเควสของลุงอัลเรนย์แกด้วย จึงนำผักออกมาจากคลังเก็บไอเทมแล้วเอามาย่างกินพร้อมกับเนื้อซึ่งก็พออร่อยขึ้นนิดหน่อยจากรสชาติของผักล่ะนะ สงสัยคราวหน้าต้องไปศึกษาหาวิธีการทำอาหารประเภทปิ้งย่างแล้วล่ะหลังจากที่ออกจากเกมส์ไป

            ผมกินข้าวเสร็จแล้วกำลังจะนอนหลับ จู่ๆผมก็รู้สึกสัมผัสถึงได้ว่ากำลังมีสายตามองมาทางผมอยู่จึงลุกขึ้นมาดู แล้วก็มีจริงๆด้วยซึ่งเป็นสายตาของมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างใบหน้าคล้ายๆกับเสือที่และฝูงของมัน ซึ่งกำลังเดินเข้ามาใกล้ๆกองไฟที่ผมก่อไว้นี้อยู่ สงสัยคงได้กลิ่นเนื้อล่ะมั้ง แล้วก็มีสายตามองมาจากทางข้างหลังผมอีกทาง ผมจึงหันหลังกลับไปดูและเจอมอนสเตอร์รูปร่างใบหน้าคล้ายๆไฮยีน่าซึ่งอยู่กันเป็นฝูงใหญ่กว่าเสือเกือบ 5 เท่า กำลังเดินเข้ามาเหมือนกัน สงสัยคงอยากมาล่าผมมั้งเพราะผมนอนพักอยู่ตรงนี้บนตัวของพูจิที่กำลังขยายร่างออก หรือไม่ก็คงอยากกินเนื้อที่ผมย่างทิ้งไว้เพื่อนำมากินพรุ่งนี้เช้า หลังจากที่เห็นฝูงมอนสเตอร์ทั้ง 2 แล้วผมลองเช็คสเตตัสมอนสเตอร์ทั้ง 2 ชนิดนี้ละกัน


            ☼ มอนเตอร์

            ► ชื่อ : เสือฟันยาว เลเวล : 45

            ► เลือด : 1,160 มานา : 430

            ► พลังโจมตีกายภาพ : 57

            ► พลังป้องกันกายภาพ : 43

            ► พลังโจมตีเวทย์ : 38

            ► พลังป้องกันเวทย์ : 33

            ► ความแข็งแกร่ง : 48

            ► ความเร็ว : 46

            ► ความแม่นยำ : 43

            ► ความอึด : 58

            ► ปัญญา : 38

            ► สกิล: กรงเล็บข่วน(ระดับต้น 5) , ตะปบเหยื่อ(ระดับกลาง 1) , ข่่มขู่(ระดับต้น 3)


            ☼ มอนเตอร์

            ► ชื่อ : คร็อกคูดา เลเวล : 42

            ► เลือด : 823 มานา : 391

            ► พลังโจมตีกายภาพ : 49

            ► พลังป้องกันกายภาพ : 37

            ► พลังโจมตีเวทย์ : 40

            ► พลังป้องกันเวทย์ : 35

            ► ความแข็งแกร่ง : 42

            ► ความเร็ว : 43

            ► ความแม่นยำ : 41

            ► ความอึด : 44

            ► ปัญญา : 32

            ► สกิล: กรงเล็บข่วน(ระดับต้น 4) , ข่่มขู่(ระดับต้น 2) , ฝังเขี้ยวลงเนื้อ(ระดับกลาง 1)


            เฮ้ยๆๆๆ ค่าสเตตัสขนาดนี้ไม่ตลกเเล้วนะเฟ้ย.....!! ตอนนี้ไม่ใช่มันเวลาที่จะมานอนชิวๆกลางดงมอนสเตอร์แล้วล่ะ ทันใดนั้นผมรีบชักดาบออกมาจากฝักแล้วลุกขึ้นพร้อมกับตั้งท่าดาบไว้เพื่อเตรียมตัวสู้มอนสเตอร์ไปด้วยกันกับพูจิ

            "ชวิ้ง~~~~~~!"

            "♪~ พูๆ พูๆ ~♪"

            เหมือนพูจิดีใจแฮะ....! ที่มีมอนเตอร์หลายตัวมาเสิร์ฟให้ถึงที่

            มอนสเตอร์ทั้ง 2 ฝูงเริ่มเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆหลังจากที่เห็นผมชักดาบออกมา ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะใบดาบสะท้อนจากดวงจันทร์แล้วเกิดเป็นแสงวิ้งวับขึ้นมาหรือว่าได้ยินเสียงดาบเสียดสีกับฝักดาบตอนที่ผมดึงออกจากฝัก ดูแล้วพวกมันน่ากลัวกว่าเดิมอีก ยังไม่ทันสู้เหงื่อก็เริ่มออกแล้วแฮะ....! มีหยดเหงื่อไหลลงมาที่ใบหน้าผมทั้งๆที่บรรยากาศรอบตัวเย็นเฉียบเลยเนี่ยนะ? บรรยากาศที่ 3 ฝ่ายจ้องกันชักจะเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆแล้ว....!

            สักพักมีเสือข้างหน้าตัวหนึ่งเริ่มวิ่งเข้ามากระโดดใส่ผมตัวแรก

            "โฮกกกกกกกกกกกกก! กรร!!"

            และไฮยีน่าก็เริ่มวิ่งเข้ามาทางผมเหมือนกัน

            "ฮือๆๆๆ ฮี่ๆๆๆ หืออๆๆๆๆ ฮึกฮักๆๆๆๆๆ"

            "มาเลยเฟ้ยยยยย! โอ้ววววววววว!!"

            "♪~ พู พู ~♪"

            ผมตะโกนเเล้วก็เริ่มทำการต่อสู้แบบตะลุมบอนกันทั้ง 3 ฝ่าย หลังจากนั้นเริ่มสู้แบบต้องตายกันไปข้างหนึ่งซึ่งมีฝูงเสือ ผมกับพูจิและฝูงคร็อกคูดา จนกระทั่งถึงเวลารุ่งสางของอีกวันหนึ่ง....!

            *เลเวลอัพ

            *เลเวลอัพ

            *เลเวลอัพ

            *เลเวลอัพ

            *เลเวลอัพ

            *เลเวลอัพ

            *เลเวลอัพ


            **********************************************************************************************