ท่ า น แ ม่ ทั พข้ า ไ ม่ ใ ช่ น า ง เ อ ก !
เทียนหอมรับจ้างวาดภาพเพราะตกงานจากวิกฤตโรคระบาด วันหนึ่งก็โผล่เข้าไปยังนิยายที่ตนเคยอ่าน อดอยากจากยุคปัจจุบันไม่พอที่นี่ก็ต้องปลอมตัวเป็นชายเพื่อสมัครเป็นพลทหารอีก ชีวิตต้องสู้จริงๆโว้ย!!


นางเคยดูซีรี่ย์จีนเรื่อง เรียกข้าว่าคุณหนูสามคนแต่งก็หลุดเข้าโลกนิยายของตัวเอง แค่รอตอนจบของนิยาย นางก็จะสามารถกลับมายังโลกปัจจุบันได้ทั้งที่นางตั้งใจจะใช้ชีวิตเงียบๆ รอดูตอบจบแท้ๆแต่ดั๊นพาตัวเองมาพัวพันกับตัวละครหลักทั้งนั้น
พระเอกโง่งม"ท่านแม่ทัพ! ทำอะไร" นางกดเสียงต่ำ เหลือบมองสตรีผู้ยืนอยู่ไม่ห่าง นางจ้องตาเขม็งมายังทางนี้และกำหมัดแน่นด้วยความโมโหส่วนคนฉลาดการรบแต่โง่เรื่องสตรีกลับเอาแต่เช็ดแก้มนาง"แก้มเจ้าเปื้อน ข้าช่วยเช็ด""ข้าเช็คเองได้!"นางเอกปากเสีย"หน้าตาจืดชืด รูปร่างอ้อนแอ้นเช่นนี้ ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะรอดจากสนามรบได้"นางเลิกคิ้วขึ้นสูง ไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าสตรีผู้เพรียบพร้อมจะกล่าวเช่นนี้"ท่านว่าอย่างไรนะ""หน่ำซ้ำยังโง่งมนัก"นางร้ายปัญญาอ่อน"ข้าทำขนมมาให้ท่าน ลองชิมดูเถิด" น้ำเสียงอ่อนหวานมาพร้อมขนมรูปดอกบัวสีชมพูถูกส่งถึงปาก"ข้ากินเองได้ขอรับ""อ้ามมมมม"


Cr. picture from pinterest