
รักได้ไหม...ยัยเพื่อนสนิท
ในสายตาของเธอ ‘ทำนองรัก’ เป็นแค่เพื่อนสนิทคนหนึ่ง จนวันหนึ่งที่เพื่อนคนนี้หายตัวไป... อะไรบางอย่างก็ได้หายไปจากตัวเธอด้วยพร้อมๆกัน ทั้งสองได้กลับมาพบกันอีกครั้งในหลายปีให้หลัง แต่ครั้งนี้...พวกเธอไม่ใช่เพื่อนสนิทคนเดิมที่แต่ละคนเคยรู้จักอีกต่อไป

เรื่องราวความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิทสองคนที่ทั้งคู่ก็ต่างเป็นผู้หญิง ซึ่งต่างคนต่างก็มีบทบาท
หน้าที่ และค่านิยมของสังคมที่ตีกรอบกั้นไว้ ทำให้ทั้งคู่ไม่รู้หัวใจตัวเอง
หรืออาจจะแค่ไม่ยอมรับมัน...ก็ไม่มีใครรู้ได้
แต่ยังไม่ทันที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองจะได้บทสรุปที่ชัดเจน โชคชะตาก็พรากให้ทั้งคู่ต้องแยก
ออกไปเดินกันบนคนละเส้นทางที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีวันได้หวนกลับมาพบเจอกันอีก...เส้นทางเดินที่ต่างคน
ต่างก็ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ของตัวเองไป จนวันหนึ่งที่ทั้งสองได้กลับมาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ
หญิงสาวทั้งคู่ก็ได้พบว่าอีกฝ่ายไม่ใช่เพื่อนสนิทคนเดิมที่ตนเคยรู้จักในวัยเยาว์อีกต่อไป
คนหนึ่งกลายเป็นเชื้อพระวงศ์ผู้ครอบครองสิทธิ์อันชอบธรรมในบัลลังก์แห่งกาเซเรีย
ประเทศแผ่นดินใหญ่ที่ซ่อนตัวหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์และแผนที่โลกในเขตพายุหมุนมรณะ
ของมหาสมุทรอาร์กติกที่ไม่เคยมีเครื่องบินหรือเรือลำใดสัญจรผ่านได้ หรือถ้ามีคณะเดินทางกลุ่มใด
หลงเข้าไปใกล้อาณาเขตมรณะนั้น...ก็ไม่ปรากฏว่าเคยมีใครได้กลับออกมาสู่โลกภายนอกอีก
ส่วนอีกคนกลายเป็นแพทย์สาวเนื้อหอมแผนกกุมารเวชกรรม อย่างที่เธอเคยพูดไว้
กับเพื่อนสนิทว่าโตขึ้นเธอจะเป็นหมอ เพราะเป็นแล้วรวย แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นเพื่อนสนิททุกคน
ของเธอก็รู้ดีว่าเจ้าเด็กสาวที่ชอบทำตัวเล่นไร้สาระไปวันๆ ที่จริงแล้วเป็นคนที่มีความรับผิดชอบมากๆคนหนึ่ง
‘เติบโตมาอย่างดีเลยนะ คุณหมอ’
ประโยคแรกที่ทำนองรักพูดกับกุมารแพทย์สาว เพื่อนสนิทสมัยมัธยมปลายที่เธอไม่ได้เจอหน้ามานาน
ในขณะที่อีกฝ่ายในเสื้อกาวน์สีขาวตัวยาวยืนนิ่งอึ้งอยู่ข้างเตียงคนไข้แบบไม่ไหวติง เพราะภาพที่เธอ
เห็นเบื้องหน้าคือเพื่อนสนิทผู้หายสาบสูญไปเมื่อหลายปีก่อนที่ตำรวจระบุว่าเสียชีวิตไปแล้ว แต่วันนี้
กลับมานอนอยู่บนเตียงคนไข้เบื้องหน้าเธอ...ตัวเป็นๆ
การกลับมาพบกันครั้งนี้ของพวกเธอจะทำให้ความสัมพันธ์ที่เคยค้างคาของทั้งสองจบลงที่ตรงไหน
พวกเธอจะรู้หรือยอมฟังเสียงหัวใจตัวเองหรือไม่ และสุดท้ายจะเลือกเดินร่วมเส้นทางเดียวกัน
หรือต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกลับไปเดินบนคนละเส้นทางเหมือนเดิมดังเช่นหลายปีที่ไม่ได้พบกัน
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่ทรายซัดดาวซึ่งเป็นผู้เขียนเองก็ไม่อาจรู้ได้
เพราะเป็นทางเลือกระหว่างคนสองคนที่มีเพียงทั้งคู่เท่านั้น...ที่รู้ดีที่สุด

