หมี่หรานหราน เด็กกำพร้าวัยสิบขวบ อาศัยอยู่กับท่านยายที่เจ็บป่วยออด ๆ แอด ๆ เพียงลำพัง หรานหรานตัดสินใจแน่วแน่ในคืนหนึ่ง นางย่องไปขโมยโสมจากโรงหมอเถ้าแก่จางเพื่อจะนำมาต้มให้ยายกิน แต่เด็กน้อยโชคร้ายถูกจับได้เลยโดยเถ้าแกจางตีจนตาย

วิญาณของหรานหรานลอยเคว้งก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในศาลเทพารักษ์ประจำหมู่บ้าน

มู่หยางเทียนจวิน เทพผู้ดูแลเห็นความกตัญญูของนางจึงตัดสินใจส่งนางกลับมาโดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่านางจะต้องรักษาคนป่วยจำนวนห้าสิบคนเป็นข้อแลกเปลี่ยน

“เมื่อครู่...เจ้าบอกว่า เจ้ายอมแลกทุกอย่างเพื่อรั้งชีวิตยายของเจ้าไว้ใช่หรือไม่”

“เจ้าค่ะ! จะให้ข้าตกนรกขุมที่ลึกที่สุด ข้าก็ยอม!”

“ข้ามีวิธีที่จะช่วยชะลอความตายของยายเจ้าได้ และอาจจะ...แค่อาจจะนะ ทำให้เจ้าได้กลับไปมีชีวิตอีกครั้งเพื่อดูแลนาง แต่เจ้าต้องยอมตกลงรับข้อแลกเปลี่ยนของข้า...เจ้าจะสนใจฟังหรือไม่”

“ขะ...ข้อแลกเปลี่ยนอะไรหรือเจ้าคะ”

“มาเป็นผู้ช่วยของข้าสิ”