คฤหาสน์เสกชัย
ตึก! ตึก! ตึก!
เสียงฝีเท้าค่อยๆ ดังขึ้นทีละก้าวสองก้าวพร้อมเผยให้เห็นชายสองคนที่เฝ้าอยู่นอกประตูบานใหญ่
แอ๊ด~
ประตูหนาใหญ่ถูกเปิดขึ้นราวกับว่าชายทั้งสองรู้หน้าที่ของตัวเอง ซึ่งมันดีสำหรับเขาที่ไม่จำเป็ต้องมาเสวนาให้เสียเวลา
"ปะทะกับคิดส์มาอีกแล้วสินะ"เพียงแค่ฝีเท้าแรกที่ก้าวเข้ามาในห้อง มาร์ทตินต้องทำหน้าใเล็กน้อยที่บุคคลตรงหน้าเขาทราบข่าวได้รวดเร็วราวกับจรวดทะยานขึ้นฟ้า"ไม่พาเธอมาด้วยล่ะ"
"หูตาไวใช้ได้เลยนิครับ"มาร์ทตินหย่อนสะโพกนั่งตรงกันข้ามชายวัยกลางคน
"ฉันมีเส้นสายมากมาย เอานี่ไวน์ชั้นดีลองชิมดูหน่อยไหม"
"ไม่ดีกว่าครับ ผมแค่แวะมาให้ท่านอาช่วยผมสักเื่ เดี๋ยวผมต้องไปทำธุระอีก"
"แม่สาวคนนั้นหน้าตาใช้ได้เลยนะ เธอเป็ใคร"สายตาชายวัยกลางคนจับจ้องไปที่ไวน์สีแดงเข้มขนาดที่แกว่งไปมา
"น้องสาวของบุคคลที่ผม้าให้ท่านอาช่วยตามหา"มาร์ทตินยื่นรูปภาพของแดเนียลให้เสกชัยดู
"เด็กนี่มัน..."เสกชัยเบิกตากว้างเมื่อเห็นรูปแดเนียล
"คุณอารู้จักด้วยหรือครับ"
"ป่าว เขาหน้าตาคล้ายกับคนที่อารู้จัก แล้วเขาเป็ใคร"
"แดเนียลแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในซิเรียครับ ดูเหมือนมีFBIคุ้มกะลาหัวอยู่"
"เ้าเด็กนี่เป็ใครกันแน่"เสกชัยชักจะสงสัยขึ้นมาทันทีเพราะหากมีรัฐบาลคุ้มครองนั่นแสดงว่าเขาต้องมีอำนาจระดับหนึ่งที่สามารถทำข้อตกลงกับรัฐบาลได้เพราะการได้รับการคุ้มครองนั้นไม่ได้เป็ไปอย่างง่ายเลยด้วยซ้ำ
"ผมมีอีกเื่อยากให้ช่วยอีกเื่ครับ"มาร์ทตินวางถุงยาลงบนโต๊ะทำให้ชายวัยกลางคนกระตุกตาขึ้นมาเล็กน้อย
"นี่มัน...เ้าไปได้มาจากไหน"มาร์ทตินชี้ไปยังรูปแดเนียล ซึ่งทำให้เสกชัยเข้าใจสิ่งที่หลานชาย้าจะสื่อ"ได้ อาช่วยหลานตามสืบเอง"
"ขอบคุณครับ งั้นผมขอไวน์กลับไปจิบรอฟังข่าวดีแล้วกันครับ"
"เดี๋ยวก่อน"เสกชัยพูดขึ้นก่อนเอามือประสานกัน"การประมูลครั้งนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล"
"เข้าใจแล้วครับ ผมจะระวังตัว"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนเดินออกจากห้องไปทิ้งไว้ให้เสกชัยจ้องมองภาพแดเนียลด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่เพียงผู้เดียว
"ทำไมโลกมันถึงได้กลมขนาดนี้ แดเนียล เทเยอร์"
"หืม!"
มาร์ทตินจำต้องขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อเตียงหนาใหญ่ที่ควรถูกเขาเพียงคนเดียว แต่บัดนี้กับถูกสาวน้อยยึดไปทั้งเตียง
"กลับมาแล้วเหรอ"มาร์ทตินหันมามองครามที่ยืนพิงผนังสีขาว"อ่อ กว่าเธอจะตื่นคงรุ่งสาง"
"ห้องอื่นมีเยอะแยะทำไมไม่ให้เธอไปนอน"
"ห้องนายก็กว้างขวางอยู่แล้ว อีกอย่างตื่นมาเธอจะได้เจอแกคนแรก"
"คราม!"
"เอานา บางทีข่าวนี้หลุดไปยังดีกว่าลักพาตัวนะ"ครามพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนเดินจากไปทำให้มาร์ทตินถอนหายใจออกมาเบาๆ
เป็เพราะแผนการบ้าๆ ของครามที่ฉุกคิดขึ้นมาได้อย่างกะทันหันและไม่ยอมปรึกษาหารือก่อนลงมือทำบางสิ่งบางอย่างลงไปถึงทำให้เธอถูกหามกลับมาอยู่ในคฤหาสน์เขา
แต่หากคิดถึงผลลัพธ์แล้วมันถือว่าคุ้มเสียเลยทีเดียวเพราะหากเธออยู่ข้างกาย งานที่พวกเขากำลังวางแผนทำอะไรบางอย่างมันจะง่ายขึ้นมาอีก
ห้องลับ
ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!
เสียงฝีเท้าค่อยๆ กระทบลงบนพื้นดังขึ้นเมื่อมาร์ทตินได้ก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งหนึ่งก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นครามที่ยืนพิงผนังรอเขาอยู่
"มาเริ่มวางแผนเลยดีไหม"
2K
