ใจมีหัวปัญหาั้แ่กำเนิดอาจมีชีวิตรอดได้อีกไม่นาน จากการ ที่โดนรถของนิรมนชน มิราไม่ได้รับาเ็แต่อย่างใด คนที่แย่อีกคนตอนนี้คือัที่สมองตาย ก้านสมองถูกกระทบกระเทือนอย่างแรง ไม่รู้ว่าจะสามารถฟื้นขึ้นมาได้ไหม โยดากุมขมับร่างสูงของเขานั่งคุ้ดคู้บนโซฟาสำหรับญาติผู้ป่วย หัสนัยเดินออกมาจากห้องตรวจสีหน้าเคร่งขรึม
“คุณเอ่อ...”
“ผมมหรรณพครับ เป็เพื่อนสนิทของคุณั”
“คือ ...ผมมีบางอย่างที่จะให้คุณตัดสินใจ คุณแจ้งครอบครัวคุณัหรือยังคือพ่อแม่หรือคนรักของเขา” โยดานิ่วหน้าคนรัก ชิ ก็มิราอย่างไรล่ะคนรัก
“คุณพ่อกับคุณแม่ของเขา เป็พ่อบุญธรรมผมครับผมแจ้งท่านแล้ว กำลังเดินทางมาจากต่างประเทศ ส่วนคนรัก... ...เท่าที่รู้ไม่มี” หัสนัยยิ้ม
“คืออาการของคุณั ผมคุยกับคุณเลยได้ไหม”
“ได้ครับได้ร้อยเปอร์เซ็นต์”
“คุณั าเ็ที่ศีรษะเป็เหตุให้สมองตาย จึงหมดสติไปร่างกายของเขาไม่มีได้าแอะไรมีเพียงสมองที่ได้ความกระทบกระเทือนจึงเป็เหตุให้ เขาไม่ฟื้นขึ้นมาในตอนนี้” สังเกตสีหน้าของโยดาด้วยความเห็นใจ
“แล้ว เมื่อไหร่เขาจะฟื้น”
“ผมบอกไม่ได้อาจจะชั่วโมงหนึ่งวัน หนึ่งเดือนหรือหลายปีหรืออาจไม่ฟื้นขึ้นมาเลย จำเป็ต้องรอปาฏิหาริย์” โยดาขมวดคิ้ว
“แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป”
“ทางการแพทย์เราถือว่าผู้ที่สมองตายคือ ก้านสมองถูกทำลาย คือผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว อวัยวะส่วนอื่นๆ จะลดการทำงานลงและจะเสื่อมสภาพตอนนี้เราใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ทำให้หัวใจยังเต้นได้ประมาณ1-2วันหากนานกว่านี้หัวใจก็จะหยุดเต้น และต้องรอให้ญาติตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป”
“คุณรู้สึกอะไรไหมคุณหัสนัย” โยดาถาม
“ผม...รู้สึกใจหาย ไม่น่าเชื่อว่าทุกอย่างจะเลวร้ายกว่าที่คิดไว้ ผมเข้าใจความรู้สึกคุณดี ผมเสียใจที่คุณัต้องมารับเคราะห์แทนมิรา มิราเองตอนนี้หัวใจของเธอก็มีปัญหา อายุเธออาจจะไม่ยืนยาวไปกว่านี้หากไม่ได้รับการรักษาทันท่วงที”
“หมายความว่าอย่างไร”
“มิราหัวใจเธอมีปัญหาั้แ่กำเนิด ต้องได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ ดีที่ผมตรวจพบก่อนแต่น่าแปลกที่ไม่เคยเห็นเธอมีอาการอะไรมาก่อนเลย จนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุครั้งนี้ผมจึงตรวจพบว่าหัวใจของเธอมีปัญหาผม เองตอนนี้ ก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าคุณ แต่จะทำอย่างไรได้คนเรามีทางเลือกสักกี่มากน้อยกันเชียว”
“นายันั่น บริจาคอวัยวะไว้เมื่อไม่นานมานี้”
“จริงหรือ” หัสนัยแปลกใจว่าทำไมคนมีฐานะอย่างักลับมีจิตเป็กุศลขนาดนั้น
“ใช่ เขาบอกว่าดีกว่าเสียเปล่า”
“โอ้อย่างนั้นผมขอดูบัตรประจำตัวผู้บริจาคอวัยวะหน่อยได้ไหม” โยดาล้วงเข้าหยิบ บัตรสีขาวส่งให้หัสนัย ที่มีของเขาติดมาด้วย
“ดีเหลือเกิน ผมจะลองเช็คดูว่าพอจะช่วยอะไรมิราได้บ้าง”