
Book เพื่อนรักหนอนหนังสือ
บทกลอนนำเรื่อง ฟังเถิดเด็กหนาอย่าเฉยช้าอยู่นิ่งเงียบ วิชาเปรียบแสงทองที่ส่องใจ หนังสือดีเปรียบเพื่อนแท้แน่กว่าใคร อ่านเมื่อใดก็เหมือนดั่งได้พบครู แม้กาลผ่านกี่ปีฤดีเปลี่ยน แต่เสียงเขียนก้องอยู่มิรู้หาย หากเปิดใจ ยอมเดินตามแสงปลาย เจ้าจะกลายเป็นผู้เห็นเส้นทางจริง
บทนำ: เหล่าผู้ถือปากกาแห่งกาลเวลา
ขวัญข้าว (KhwanKhao) – นางเอกของเรื่อง
นักศึกษาวิทยาลัยปี 2 คณะนิเทศศาสตร์
ช่างฝัน พูดคล่อง รักบทกลอน พูดได้กลอนสดตั้งแต่เด็ก
เติบโตมากับคุณยายที่เป็นครูสอนภาษาไทย ทำให้ผูกพันกับวรรณคดี
ฝันอยากเป็นนักเขียนที่สร้างงานให้คนรุ่นใหม่หันกลับมามองคำไทยอีกครั้ง
โลกของขวัญข้าวคือโลกแห่ง “ความรู้สึก” และ “กลิ่นกระดาษเก่า”
เมื่อพบหนังสือเล่มหนึ่งในร้านลับ เธอจึงหลุดเข้าไปในโลกที่บทกลอนยังมีชีวิต...
ปราชญ์ (Prach) – พระเอกผู้รักประวัติศาสตร์
นักศึกษามนุษยศาสตร์ ปี 2 ผู้คร่ำเคร่งกับตำนานและเอกสารเก่า
ขี้อายแต่คมลึก สนใจเรื่องราวของสุนทรภู่แบบวิชาการ
รู้ตัวอีกที เขาก็ต้องเดินทางย้อนยุคไปพร้อมขวัญข้าว
ขัดแย้งกันเล็กน้อยในช่วงแรก แต่เมื่อบทกลอนคือภาษากลาง ทุกอย่างค่อย ๆ สนิทขึ้น
ปราชญ์คือ “เหตุผล” ที่มาคู่กับ “หัวใจ” ของขวัญข้าว
โจ้ก – ตัวปล่อยมุก (สายฮา)
เพื่อนสนิทขวัญข้าวตั้งแต่ม.ต้น
ปัจจุบันเรียนคณะศิลปกรรม เอกการแสดง
ตลกธรรมชาติ ชอบล้อกลอนเก่าให้เป็นกลอนขำ
แม้เข้าโลกอดีตแล้วก็ยังไม่วายปล่อยมุก “ทันยุคทันสมัย” เช่น
“สุนทรภู่ลูกรัก สะบัดกลอนให้หน่อยครับ”
ฃ
แต่ในมุกฮา ยังมีหัวใจที่อบอุ่น คอยช่วยเหลือเพื่อนเสมอ
เป็นตัวแปรสำคัญที่ช่วยคลี่คลายวิกฤตด้วยไหวพริบเฉพาะตัว
แพร – เพื่อนสายโมเดิร์น สายแร็ป
เรียนดนตรีสมัยใหม่ รักเสียงบีท ชอบบีทบ็อกซ์และแร็ป
ชอบพูดจาจังหวะจัดจ้าน เช่น
> “กลอนเก่าอะนะ แต่ถ้าใส่บีทแล้วดีด!”
แรก ๆ ไม่อินกับสุนทรภู่เลย แต่พอได้ยินกลอนสดจากขวัญข้าว ก็เริ่มสนใจ
พัฒนาแร็ปกลอนขึ้นมาเองเพื่อเข้ากับโลกอดีต
มีท่าเต้นประกอบกลอนในสมัยรัตนโกสินทร์อย่างสร้างสรรค์ จนกลายเป็นจุดเด่น
เสภา – “หนอนหนังสือ” ที่มีชีวิต
เด็กหนุ่มลึกลับที่อยู่ในโลกวรรณคดี
อายุเท่า ๆ ขวัญข้าว แต่พูดจาแบบไทยโบราณ
เป็นตัวแทนของความรู้ ความทรงจำ และปริศนาที่ผูกกับบทกลอน
นำทางเพื่อน ๆ ในโลกกลอน แต่ก็มีปริศนาของตัวเองที่ยังไม่เปิดเผย...

