4P / PWP / พี่น้องไม่แท้

'แม่สอนไว้ ของเล่นที่มันถูกใจแค่ไหน ถึงยังไงก็ห้ามแย่งกัน'

เฮียหนึ่ง : ยัยเด็กมอมแมมนี่เป็นใคร

เฮียสอง : ตาแป๋วเลยนะ

เฮียสาม : น่ารักจังเลยฮะ

ต่อจากนี้ไป เด็กคนนี้ถือว่าเป็นน้องสาวของเรา

สามเฮีย : ห๊ะ!!

เคยไหม มีพี่ชายที่สนิทกันมากกกก สนิทแบบชวนไปทำอะไรไปไหนทำหมด 

ชอบนะ อยู่กับพี่แล้วสนุกเวอร์ เล่นแบบเด็กผู้ชาย โคตรบ้าพลัง แต่พอโตมาแล้วดันไม่สนิทเหมือนเดิม

“งั้น…แล้ว แล้วผู้ใหญ่เขาเล่นกันยังไงล่ะ” เสียงเล็กของฉันเถียงเขา เพราะกลัวจะถูกกีดกันไม่ให้เล่นด้วย

“สอง ขอไอนั่นหน่อย” มือของเฮียหนึ่งกระดิกรัว ขออะไรบางอย่างจากเฮียสอง

“จะดีเหรอเฮีย”

“เล่นสิ หวาจะเล่น” เสียงฉันรีบยืนยัน

“เห็นไหม” เฮียหนึ่งหันมาย้ำ

“อ๊ะ! เขาเล่นแบบนี้เหรอคะ อื้ออ ละ แล้ว จะสนุกตอนไหน”

“มันจะ…เหมือนรถไฟเหาะ สนุกตอนรถไฟมันเหวี่ยงไปจุดสูงสุด และค่อย ๆ ลงจอดจนเสร็จ”

ตอนนั้นวันที่ฟ้าร้อง

เฮียเข้าใจรู้ว่าฉันขี้กลัวแค่ไหน พยายามชวนเล่นเปลี่ยนเรื่องให้หายกลัวเสียงกระหึ่มดังที่ไม่เคยจะชอบใจ

ฉันก็เออออเล่นตามเขาไป แต่ไม่คิดเหมือนกันว่าสิ่งที่เฮียเขาอยากจะเล่นนั้น 

มันดันเป็นตัวฉันซะมากกว่า

หลังจากนั้นเฮียชวนเล่นบ่อย ๆ ฉันก็เหมือนติดใจขึ้นมา

จะว่าไป…ทุกครั้งที่เฮียชวนเล่นเมื่อไหร่ฉันก็ไม่ค่อยปฏิเสธ

 --------

เด็กเฮียสามโคตรดื้อ

เขียน มะแมวสีสวาด

เนื้อหาในเรื่องเป็นเรื่องแต่งและเหตุการณ์สมมุติ

เกิดขึ้นตามจินตนาการ