ยามนี้เว่ยเซี่ยได้เห็นด้านหน้า และท่อนบนอันเปลือยเปล่าของ ฟางเหนียงมารดาบุญธรรมชัดเจน แม้ร่างกายของนางส่วนใหญ่จะแช่อยู่ในถัง แต่่เหนือเนินอกขึ้นมาก็เห็นได้อย่างชัดเจน ปทุมถันสองเต้าขาวอวบขนาดใหญ่ ที่เว่ยเซี่ยอยากดูดดื่ม ลอยกระเพื่อมไปมาตามน้ำในถัง มันช่างเป็ภาพที่น่ามองยิ่งนัก บวกกับผิวกายขาวผุดผาดของฟางเหนียงที่สะท้อนแสงจากโคมไฟ มันยิ่งทำให้ชวนน่าหลงใหลขึ้นไปอีก
เว่ยเซี่ยมิอาจควบคุมความกำหนัดในกายได้ แม้จะรู้ว่าหญิงสาวที่กำลังเปลือยเปล่าอาบน้ำในถังก็คือ มารดาบุญธรรมของตน เ้าัตาเดียวในกางเกงแข็งปั๋งอย่างห้ามไม่ได้ เว่ยเซี่ยไม่รอช้าที่จะปลดกางเกงแล้ว งัดมันออกมาก่อน จะใช้วิชา ฝ่ามือคว้าจับัตาเดียวคว้าจับ และรูดหนังของมันไปมา แต่เขาทรมานยิ่งกว่าครั้งไหนเพราะมิอาจเปล่งวาจาความเสียวซ่านออกมาได้ และเขายังต้องระวังมิให้นางหันมาพบอีก มิเช่นนั้นนางจะรู้ตัวทันที ช่างเป็การกระทำที่บ้าบิ่นยิ่งนัก..
“อูยยยย…..ซี้ดดดดด…. อ้าาาาา….ข้าทรมาน และเสียวซ่านยิ่งนัก” เว่ยเซี่ยรำพึงรำพันในใจ ดวงตาก็ยังมองจ้องมารดาบุญธรรมผู้งดงามในห้องอาบน้ำ ตอนนี้สิ่งที่เว่ยเซี่ยปรารถนาคือให้ฟางเหนียงลุกออกจากถังเพื่อที่เขาจะได้เห็นเรือนร่างของนางเต็ม ๆ แต่ก็ยากยิ่ง ฟางเหนียงยังคงขัดถูแขนกับซอกคอไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดนางก็เหมือนจะยืนขึ้นแต่ทว่า…เสียงของใครบางคนเอ่ยขึ้น เว่ยเซี่ยใมาก
“เมียจ๋า….ขอข้าอาบน้ำกับเ้าด้วยนะ” เว่ยถังบิดาของเขานั่นเอง “ซวยแล้ว ท่านพ่อมาได้เช่นไรกัน ข้ามิเคยรู้มาก่อนว่าท่านพ่อ กับท่านแม่อาบน้ำด้วยกัน” เว่ยเซี่ยรีบหลบหน้าออกจากช่องหน้าต่างเร็วพลันแต่เข้าก็ยังมิได้จากไปไหน ยังคงหันหลังพิงผนังห้องอาบน้ำ เหงื่อกาฬแตกเต็มใบหน้าด้วยความหวาดกลัว หากแต่ในอุ้งมือก็ยังกำรูดเ้าัตาเดียวไม่หยุด “อุ๊ย! ท่านพี่ มาไม่บอกไม่กล่าวข้าใหมด จะมาอาบน้ำกับข้าเหรอ” ฟางเหนียงเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังมองไปยังร่างของสามี ซึ่งตอนนี้ร่างมันเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใด ๆ สวมใส่ แผงอกแน่นหนั่นมีขนขึ้นร่ำไร หน้าท้องมีกล้ามหกลูก ดูสมชายชาตรี ตามร่างกายเต็มไปด้วยาแ ที่เว่ยถังได้รับมาจากคมหอก คมดาบตลอดหลายสิบปีในการโลดแล่นในยุทธภพ
นอกจากท่อนกาย่บนที่ผ่านสนามรบมาอย่างหนัก ท่อนกาย่ล่างก็ไม่แพ้กัน เ้าัตาเดียวตรงหว่างขาของเว่ยถังที่ห้อยอยู่ก็ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก มันมีขนาดใหญ่กว่าของเว่ยเซี่ย อยู่พอสมควร นี่เป็ยามที่มันยังมิลืมตาตื่นด้วยซ้ำ หากลืมตาตื่นขึ้น ก็มิอาจรู้ได้ว่าขนาดของมันจะใหญ่ขึ้นอีกสักเพียงใด
เว่ยถังแย้มยิ้มก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาเมียสาวผู้งดงามในถังน้ำ ก่อนที่มันจะยกขาก้าวลงไปในถัง ทีแรกเว่ยเซี่ยคิดว่าบิดาคงมาอาบน้ำกับฟางเหนียงมารดาเพียงอย่างเดียว แต่มันก็หาเป็เช่นนั้นไม่ เมื่อเสียงหัวร่อของฟางเหนียงดังขึ้นแ่เบา พร้อมกับเสียงของเว่ยถัง “อย่าค่ะ ท่านพี่ ข้าจั๊กจี้ อย่าจับตรงนั้นข้าเสียว อ้ายยย…นี่ท่านพี่จะมาอาบน้ำหรือทำอะไรข้ากันแน่ อ้าาาาา….อืออออ….” เสียงน้ำในถังดังกระฉอกออกมาเป็ระยะ ระคนกับเสียงของสองผัวเมียที่กำลังนัวเนียกันไปมาจนน่าหวาดเสียว
เว่ยเซี่ยตัวแข็งค้างหูเงี่ยฟังอย่างตั้งใจ ลมหายใจเข้าออกถี่ ๆ ในหัวจินตนาการภาพของบิดา กับมารดาในห้อง ตัวมันอยากจะลองแอบดูคนทั้งคู่ภายในห้องใจจะขาด แต่ก็มิกล้า เนื่องด้วยถ้าเว่ยถังเห็นมัน เขาคงโดนจับได้เป็แน่ จึงทำได้เพียงเท่านี้ “ฟางเหนียง เมียรักเ้าช่างงดงามเหลือเกิน จะผ่านไปกี่ปีเ้าก็ยังเหมือนเดิม คอขาวเนียนระหง กับกลิ่นหอมจากกายเ้าที่ข้ากำลังสูดลม สองเต้าเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือที่ข้ากำลังบีบเคล้น เนินร่องโหนกนูนที่ข้ากำลังลูบไล้ และเอานิ้วแหย่แทงเข้าไป ข้าช่างเป็ชายผู้โชคดีที่สุดในแผ่นดินจริง ๆ” เว่ยถังกล่าวพรรณนาด้วยถ้อยคำหวานเยิ้มกับเมียสาว พร้อมกับใช้มือััไปทั่วเรือนร่างของนาง ด้วยความรักใคร่ และเสน่ห์หาจนอยากจะเสพสมกับเมียสาวเต็มแก่ เสียงของฟางเหนียงร้องครวญครางแ่เบาในลำคอ ด้วยความเสียวซ่าน
เสียงของฟางเหนียงมิได้ปลุกเร้าอารมณ์ของเว่ยถังสามีเพียงผู้เดียว แต่มันยังปลุกเร้าอารมณ์กำหนัดของเด็กหนุ่มภายนอกห้องอาบน้ำเพิ่มมากขึ้นด้วย บัดนี้เขาแทบจะสะกดอารมณ์ตัวเองไม่ไหวอยู่แล้ว ต่อให้ใช้วิชา ฝ่ามือคว้าจับัตาเดียวก็ยังมิอาจทานทนต่อไปได้ “ท่านพี่ พอก่อนเถอะ ข้าว่าเราไปต่อกันที่ห้องกันดีกว่า ในถังน้ำนี่คับแคบข้าไม่ถนัดเลย” เสียงฟางเหนียงกล่าวขึ้น ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบลง เว่ยเซี่ยค่อย ๆ หันมามองตรงช่องไม้ไผ่อีกครั้ง และได้พบว่า บิดา กับมารดาหายไปจากถังน้ำแล้ว
เว่ยเซี่ยทอดถอนหายใจพ่นลมออกมาทางปากด้วยความโล่งอกเบาใจ ก่อนที่มันจะใช้มือรีดเร้นพิษของเ้าัตาเดียวต่อจนเสร็จกิจ ร่างของเว่ยเซี่ยกระตุกเกร็ง ส่งเสียงร้องออกมาจากลำคอได้เต็มที่ มันหอบเหนื่อยอยู่เล็กน้อย ก่อนจะดึงกางเกงขึ้นมาใส่ และกลับห้องของตน แต่ทว่า ในขณะที่กำลังจะผ่านห้องของบิดามารดา มันก็ได้ยินเสียงบางอย่างแว่วเสียงออกมา ตับ…ตับ…ตับ..!! ฟังคล้ายเสียงของเนื้อหนังกำลังกระแทกกระทบกันเป็จังหวะ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงของ เว่ยถังบิดา “อ้า ๆ ๆ ๆ เมียจ๋า ข้าเสียวหัว_วยเหลือเกิน ร่องสวาทคับแน่นของเ้า บีบรัดจนเ้าัั์ของข้าแทบจะขาดแล้ว อ้าซซซซ….!!!” วาจาลามกหยาบโลนดังออกมาจากปากของเว่ยถังลั่นห้อง “ท่านพี่กล่าวอะไรเช่นนั้น ของท่านต่างหากที่ใหญ่โตเกินมนุษย์จนข้าอึดอัดไปหมดแล้ว อือออออ…….อูยยยยย…” เสียงของฟางเหนียงดังขึ้นตามสามีนาง “คงเป็เพราะเราทั้งคู่เคยฝึกวิชาใน คัมภีร์ มารราคะสูตร 24 กระบวนท่า เป็แน่ นอกจากมันจะทำให้เราคงความเป็หนุ่มเป็สาว กำลังภายในเพิ่มพูน และยังส่งผลถึงเื่บนเตียงด้วย อ้าาาาา…ข้าคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่แอบขโมยมาด้วย”
พอเว่ยถังกล่าวออกมาแบบนั้นฟางเหนียงก็กล่าวขึ้นตาม แต่ครานี้น้ำเสียงของนางดูแฝงด้วยความวิตกกังวลบางอย่าง “พอท่านพี่พูดถึงคัมภีร์เล่มนั้น ข้าก็อดนึกถึงพวกมันมิได้ พวกมันจะไม่ตามมาเจอเราแน่หรือคะ” “น้องพี่ เ้าอย่ากังวลไปเลย นี่ก็หลายขวบปีแล้วที่พวกเราหนีมา พี่ก็ยังมิเห็นวี่แววของพวกมัน บางทีพวกมันอาจจะตัดใจไปแล้วก็ได้ เ้าไม่ต้องคิดมากหรอกพี่ว่าเรามาสนุกกันต่อดีกว่า ข้ายังมีอีกหลายกระบวนท่าอยากใช้กับเ้า” “อุ๊ย!! ท่านพี่กล่าวอะไรก็ไม่รู้ ข้าอายนะ อูยยยยย….อ๊ายยยย…อือ…”
หลังจากสองผัวเมียสนทนากันจบ ทั้งคู่ก็นัวเนียส่งเสียงเสียวซ่านกันต่อ
เว่ยเซี่ยรู้แจ้งทันทีว่าทั้งคู่คงกำลังบรรเลงเพลงรักกันอย่างดุเดือดในห้องแน่ ๆ และเกิดความสงสัยว่าสิ่งใดคือ คัมภีร์ มารราคะสูตร 24 กระบวนท่า หากเขาได้ฝึกวิชาในนั้นบ้างคงจะดีไม่น้อย แต่ตอนนี้ด้วยเสียงของบิดากับมารดา ที่เปล่งออกมาไม่หยุด มันก็ได้ทำให้เว่ยเซี่ยเกิดความกำหนัดขึ้นมา เ้าัตาเดียวในกางเกงที่พึ่งพ่นพิษไปหยก ๆ กลับพองก๋าแข็งตัวขึ้นมาอีกหน เขาควรทำเช่นไรดี จะงัดมันออกมาจัดการตรงนี้ดีหรือไม่ หรือจะกลับไปทำกิจที่ห้องดีใจหนึ่งเขาอยากฟังเสียงของบิดามารดาเสพสังวาสกัน แต่อีกใจก็กลัวจะโดนจับได้ เว่ยเซี่ยครุ่นคิดอยู่เป็นานสองนาน และตัดสินใจจะทำตรงนี้ แต่ด้วยความที่เขารีบลืมตัว แขนเสื้อจึงไปโดนแจกันจนส่งเสียงออกมา และแน่นอนสองผัวเมียได้ยินทันทีหยุดกิจกามที่ทำก่อนที่เว่ยถังจะแผดเสียงออกมาด้วยความโมโห จากนั้นจึงเอ่ยว่าใครกันที่ทำเสียง โจรรึ!! แต่เว่ยเซี่ยก็รีบบอกว่าเป็เขาเองที่ลุกมาเข้าห้องน้ำ
“ที่แท้เป็เ้าเอง รีบไปทำธุระซะดึกแล้ว พ่อกับแม่จะนอน” เว่ยเซี่ยรีบตอบรับคำบิดา ก่อนที่มันจะถอนหายใจ และก้าวเท้าออกเดินมุ่งกลับห้องของตนเอง เมื่อเข้าห้องก็ปลดแก้สายรัดเอว กับถอดกางเกงออกจากนั้นก็งัดเอาเ้าัตาเดียวออกมากำรูด หลับตาพลางนึกถึงภาพของบิดามารดาที่ร่วมรักอย่างสุขสมไปด้วย เขาได้แต่นึกเสียดายหากไม่ทำอะไรจนเกิดเสียง ปานนี้ คงได้ยืนฟังเสียง์ที่ร้องออกมาจากปากของฟางเหนียงมารดาไปแล้ว เว่ยเซี่ยเศร้าสร้อยแต่มือก็ยังสำเร็จความใคร่ต่อไป จนปล่อยพิษสีขาวขุ่นออกมาในที่สุด จากนั้นจึงเอนตัวลงนอนอย่างมีความสุข..
จบบทที่ 3
บทต่อไป มินเอ๋อ คนสวย..