
อโยธยา ปกรณัม
"แสน คงเป็นแค่เด็กน้อยธรรมดาคนหนึ่ง ถ้าเขาไม่ใช่ร่างจุติของมหาเทพผู้เป็นจอมราชันแห่งเหล่าภูตผี..." แฟนตาซีบทใหม่ของบรรพชนคนไท ในโลกที่ความเชื่อและภูตผียังมีตัวตน สิ่งลี้ลับและผู้คนยังเดินร่วมกัน

ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนนะครับว่า นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายอิงประวัติศาสตร์ชาติไทย แต่เป็น นิยายแฟนตาซีไซไฟ ที่มีฉากหลังส่วนใหญ่เกิดขึ้นในดินแดนที่ปัจจุบันเรียกกันว่า ประเทศไทย
หลังจากได้แรงบันดาลใจจากการอ่านหนังสือประวัติศาสตร์นอกกระแส และนิทานปรัมปราของท้องถิ่นต่างๆ ซึ่งผมอ่านแล้วรู้สึกว่ามีความ "แฟนตาซี" ไม่น้อยไปกว่าเรื่องราวในเทพนิยายของชาติอื่นๆ ผมจึงคิดขึ้นมาว่า อยากจะเขียนนิยายสักเรื่องหนึ่ง ที่นำเรื่องราวอันคลุมเคลือในประวัติศาสตร์ มาผสานเข้ากับความเชื่อดั้งเดิมและนิทานท้องถิ่น เพื่อบอกเล่าเรื่องราวในยุคสมัยที่ตำราเรียนไม่เคยพูดถึง สุดท้ายก็เลยเกิดเป็นนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา
นิยายเรื่องนี้ผมต้องการจะถ่ายทอดสิ่งที่ได้ค้นคว้ามาในรูปแบบของนิยาย จึงดำเนินเรื่องไปพร้อมกับสอดแทรกเกร็ดความเชื่อ และวิถีชีวิตต่างๆ ลงไปด้วย ซึ่งตรงนี้แหละที่ทำให้ไรท์รู้สึกหนักใจ ว่าจะถ่ายทอดอย่างไรให้กลมกลืนไปกับการดำเนินเรื่อง และไม่ทำให้ความบันเทิงในรูปแบบของนิยายลดน้อยลง แต่ผมก็พยายามทำอย่างเต็มที่สุดความสามารถแล้ว ส่วนผลจะออกมาเป็นอย่างไร ก็คงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้อ่านทุกคนช่วยตัดสินแล้วล่ะครับ และหากได้รับคำแนะนำจากผู้อ่านกลับมาด้วยก็คงดี เพราะผมจะได้นำไปปรับปรุงพัฒนาตนเองต่อไป
สุดท้ายก็ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่านนิยายเรื่องนี้นะครับ
ขอบคุณมากๆครับ
ปาปานุย
ปล. ผมจะทะยอยลงเกร็ดต่างๆ เสริมเข้าไปในตอนท้ายของตอนนะครับ หวังว่าจะทำให้ผู้อ่านเข้าใจในบริบทของเรื่องเพิ่มมากขึ้น และก็น่าจะช่วยให้อ่านนิยายเรื่องนี้ได้อย่างสนุกมากยิ่งขึ้นด้วย (หรือเปล่านะ อิอิ)

