
รักพิสดาร
มิกะกุ อิโนะอุเอะ เธอเป็นเหยื่อพวกล่าพรหมจรรย์ ในวันฝนตก ย่ำยามพลบค่ำ มันย่องมาฉุดเด็กสาวแล้วลักพาไปกักขังไว้ เธอจะทำอย่างไรในสถานการณ์คับขัน จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือของปีศาจร้ายได้หรือไม่ โปรดติดตาม...
คำเตือน : สำหรับผู้ที่มีท้องแข็ง ตับแข็ง ไตแข็งเท่านั้น!
ยามหลับใหลอาจมีสิ่งพิสดารรั้งรอยู่ข้างๆ เมื่อเพ่งพินิจดูดีๆ อาจเป็นสิ่งของปกติ หากแพร่งพรายมากไปชีวิตหนึ่งนั้นอาจหายลับไปตลอดกาล ความธรรมดาคงไม่ธรรมดาหากมองมันกลับด้าน ความรักที่ว่าสูงส่งอาจดิบเถื่อนและรุนแรงกว่าความหมายแท้จริงของมัน สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่คิด สิ่งที่คิดอาจไม่ใช่สิ่งที่คิดอีกต่อไป เพราะมันจะโหดร้ายและเหี้ยมจนใจสั่นขวัญผวา ทว่า…ก็เร่าใจให้ร้อนรนลนลานเป็นฟืนเป็นไฟ
ตัวอย่าง
"อ๊ะ"
ร่างสูงทยอยยัดกายขึงขังเข้าโพรงเสียวซ่าน เขาค่อยๆ บรรจงยัดเยียดมันเข้าไปทีละน้อย จนสุดลำ แล้วพร่ำพลอดบอกคำหยาบโลนแก่เธอ เขาไม่รีรอจับต้นขาเรียวแยกออกกว้างแล้วถาโถมลำกายให้เข้าลึก ร่างบางสะท้านไปถึงทรวง เขาเริ่มรุกรานกายเธอขยับเข้าออกรัวๆ เกิดเป็นเสียงท่วงทำนองของบทบังคับเร่าร้อนอันหนึ่ง พออิ่มหนำกับท่าหนึ่งเขาก็เริ่มควานหาท่วงทำนองที่ทำให้ความซ่านสยิวพึงมีต่อ มันเป็นเฉกเช่นนี้เรื่อยๆ พานให้เธอเริ่มแคลงใจกับเหตุผลที่ตัวเองถูกลักพาตัวมาเพียงเพื่อเสพสรรกามรมณ์ในที่แห่งหนึ่งที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้หรอกหรือ
"เธอทำอะไรบนรถไฟ อย่าคิดว่าผมไม่เห็นนะ"
"เอ่อ..ฉะ ฉัน..."
"ผมบอกแล้วไงว่าเธอเป็นของผม อยากรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเธอไม่ทำตาม"
คิริโตะขู่เสียงแข็ง เขาดึงเอาดอกไม้ดอกหนึ่งในช่อที่เธอถืออยู่มาจ่อที่ปากพลางบอกให้เธออมมัน เธอคาบดอกกุหลาบแดงนั้นไว้ตามที่เขาสั่ง ในมือยังถือช่อนั่นอยู่ คิริโตะบอกให้เธอถือช่อดอกไม้เอาไว้ให้ดีห้ามทำแม้แต่กลีบมันร่วงหล่น เขาสั่งคำขาด แล้วมือสากก็จับให้เธอหันเข้าเสาปูนขนาดกว้างห้าสิบเซนติเมตร ซึ่งมันสามารถเป็นกำบังอันดีได้เลยทีเดียว คิริโตะเลิกกระโปรงนักเรียนของเธอขึ้น แล้วดึงกางเกงในสีขาวลงมาครึ่งขาเด็กสาว เขาเองก็เร่งรูดซิป

