ฉันออกจากโรงพยาบาลในเช้าวันที่สามตอนเช้า มองดูนาฬิกาแล้วก็น่าจะมาทำงานทัน สายนิดหน่อยคงไม่เป็ไรหรอกฉันถือใบรับรองแพทย์มายื่นให้ฝ่ายบุคคลด้วย
"มะลิ เธอสั่งกาแฟเผื่อฉันด้วย" ระหว่างที่จ่ายเงินมอเตอร์ไซค์เห็นมะลิเดินเข้าร้านกาแฟ ฉันจึงะโบอกให้มะลิสั่งกาแฟเผื่อด้วย ฉันจ่ายเงินเสร็จก็เดินไปหาเธอที่หน้าร้านกาแฟ
"มีงานอะไรที่ฉันค้างอยู่ไหม " ฉันถามมะลิ ผู้ที่ตั้งใจมองดูป้าชงกาแฟ อย่างเป็จริงเป็จัง เพราะเธอมีความฝันอยากเปิดร้านกาแฟแถวบ้านและเปิดรับวาดรู้ให้ลูกค้าที่มาดื่มกาแฟในร้าน
"เธอถามใหม่ชิเลิฟ ฉันไม่ได้ฟังเลยน่ะ"
"โอ๊ยเนาะ ฉันถามว่ายังมีงานค้างอะไรอยู่ไหม"
"อ้อ งานโบว์ชัวร์น่ะ เ้านายบอกมาว่าเธอต้องเป็คนออกแบบ เดี๋ยวจะให้ริวมาดูว่าผ่านไหม"
"อือ วันนี้ฉันจะทำให้เสร็จ ไม่อยากกลับบ้านด้วยล่ะ"
"เข้าออฟฟิตกันดีกว่า ข้างนอกร้อนสุดๆ"
"อือ"
ฉันเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาก็เจอหน้าจอของอีเมลที่มีข้อความรายละเอียดของงานใบโบว์เต็มหน้ากระดาษ A4 "โห อะไรกันเนี่ย งานส่งเข้าประกวดหรือไงยาวเหยียดขนาดนี้" ฉันบ่นอย่างหงุดหงิด ทำให้ทุกคนที่นั่งทำงานอยู่หันมามองหน้าฉันกันพรึบ
ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร เร่งทำใบโบว์ชัวร์ให้เสร็จก่อนเวลาเลิกงาน
ห้าโมงกว่าแล้ว ฉันยังไม่เสร็จเลยอ่ะ ไอ้โลโก้แบบนี้ ทำยากจังเลย
ฉันยังนั่งทำงานต่อไปเรื่อยๆ โดยมีขนมของมะลิ ที่วางไว้บนทิ้งไว้ให้ฉันกินจนเลือกกินไม่ถูกทีเดียว
หกโมงครึ่ง! เย้ฉันทำงานเสร็จแล้ว กดบันทึก ส่งเข้าไปยังอีเมล เรียบร้อย! กลับบ้านแล้ว เย้ๆ
--
ป้ายรถเมลล์
อุ่ย ฉันเจอทิวด้วย เขากำลังยืนรถเมลล์อยู่หรือเปล่า ทำไมเขาเลิกงานดึกจัง ฉันเข้าไปถามเขาซะหน่อย
"ทิว " ฉันเรียกเขา แต่ลืมสังเกตว่าเขาใส่หูฟังไว้อยู่
รถมาพอดีเลย ฉันทำได้แต่โบกมือบ๊ายบายใส่เขา "บายนะทิว" ไม่รู้ว่าเขาได้ยินหรือเปล่า แต่ก็ถือว่าบอกลาแล้วนะ
--
ทิว
เลิฟ เธอทำใบโบว์ชัวร์ให้ผมจนเสร็จ เธอทำออกมาได้ดีและถูกใจผมมากคือเธอทำแบบพร้อมปริ๊นออกมาใช้งานได้เลย .. ผมใจร้ายไปหรือเปล่าเนี่ย อยู่ๆก็ไม่คุยไม่ทักทายเธอเลย
พี่ปั้นขับรถมารับผมให้แกพาผมไปส่งที่คอนโดแล้วให้พี่ปั้นขับรถกลับบ้านไป พรุ่งนี้เดินทางมาทำงานเอง เพราะที่นี่มันสะดวกกว่าอยู่ที่บ้าน
ทันทีที่ถึงบ้าน ผมกลับมานั่งเปิดไลน์เข้าไปดูว่า เธอได้พิมพ์ข้อความอะไรส่งมาในไลน์ผมบ้างหรือเปล่า ..ไม่มีเลย ..
ไม่นานก็มีข้อความเธอเด้งขึ้นมา
(Line )
Loveค่ะ : พรุ่งนี้เราไปทำงานพร้อมกันไหม
Tew : ผมย้ายบ้านมาอยู่คอนโดแล้วครับ
Loveค่ะ : งั้นไม่เป็ไร ฉันขอตัวนอนก่อนนะ
Tew : ครับ
ผมจะเมินเธอไปได้อีกนานแค่ไหน พอคิดถึงภาพตอนได้ขึ้นรถเมลล์พร้อมเธอ ได้มาทำงานด้วยกัน เจอเธอทุกเช้า ยิ่งทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที
7:00 น.
เลิฟ
วันหยุดนี้ฉันมีนัดกับมะลิ เราจะไปเดินห้างกัน เพื่อนฉันอยากไปเดินเลือกดูเครื่องทำกาแฟ เธอซื้อมาเพื่อจะฝึกฝนชงกาแฟ โดยใช้สูตรตามยูทูป ...
ตัวฉันเองยังไม่รู้เลยว่าอยากซื้ออะไรเข้าบ้าน ซึ่งอยู่คนเดียวของใช้หลายๆอย่างๆมันค่อนข้างใช้ได้หลายวันหรือเป็เดือนได้สบายๆเลย
"เลิฟ เครื่องทำกาแฟ สีสวยไหม"
"หือ แกไม่สนใจรายละเอียดการใช้งานของมันเลยเหรอ"
"สนใจ แต่ฉันก็มองว่าสวยถูกใจฉันหรือเปล่าไง"
"อ่อ ราคาไม่แพงนะ "
"อืม เอาเครื่องนี้ สีนี้เนอะ"
"เออ ฉันขอเดินไปดูแก้วเก็บความเย็นหน่อยนะ"
"อือ ฉันรอแถวนี้นะ" เธอต้องรอจ่ายเงินและได้ขอพนักงานให้ลองใช้งานให้ดูก่อน
ฉันเดินมาร้านขายแก้วน้ำ แก้วเก็บความเย็น ความร้อน ฉันว่าจะซื้อไปให้ทิวน่ะ แต่จะเจอหรือให้เขายังไงค่อยไปคิดใหม่ ซื้อเก็บไว้ให้เขา
ใบนี้แล้วกัน สีไม่หวานเกินไป
ฉันจ่ายเงินเรียบร้อย เดินไปหามะลิ
"เธอเสร็จยังมะลิ"
"เสร็จแล้ว รอเธออยู่เนี่ย"
เราสองคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
--
(Line)
Loveค่ะ : ทิว เราออกมาเจอกันหน่อยได้ไหม
Tew : ผมทำงานอยู่ครับ สามทุ่มค่อยคุยกันใหม่นะครับ
Loveค่ะ : ค่ะ
เขาคงได้ย้ายตำแหน่งและงานเยอะขึ้นล่ะมั้ง ถึงไม่มีเวลาคุยกับฉัน
เปิดไลน์ไปคุยกับมะลิดีกว่า
Loveค่ะ : เป็ไง
Mali: อะไรล่ะที่เป็ไง
Loveค่ะ : เครื่องทำกาแฟของเธอใช้งานดีไหม
Mali: เครื่องใช้งานดีมาก
Loveค่ะ : มะลิฉันมีคำถาม
Mali: ว่า
Loveค่ะ : ถ้าคนที่ฉันชอบ เขาเมินฉันล่ะ เธอยังจะฝืนเข้าหาเขาอยู่ไหม
Mali: ทิว อ่ะเหรอ
Loveค่ะ : อือ ฉันเจอเขาน่ะ ที่ป้ายรถเมลล์เมื่อวานตอนเลิกงาน
Mali: ฉันยังให้โอกาส
Loveค่ะ : เข้าหาเขาเรื่อยๆไปงั้นเหรอ
Mali: ใช่
Mali: ลองดู สู้ๆ ฉันขอตัวก่อนล่ะ พี่พลมาหาแล้ว
Loveค่ะ : อือ
หลังจากคุยกับมะลิเสร็จ ฉันเดินมานั่งโซฟาบริเวณห้องนั่งเล่น เปิดทีวีนั่งดูหนังคนเดียวไปพลางๆ จนกว่าจะถึงเวลานอน
วันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันไม่ค่อยได้ออกไปไหนหรอกนะ เพื่อนๆฉันก็มีนัดกันแล้ว มะลิอยู่กับพี่พล ยัยเฟิร์นไปเที่ยวกับที่บ้านมั้ง ส่วนฉันอยู่บ้านคนเดียวไง ... ฉันเข้าไปดูข้อความในไลน์ซะหน่อย
จริงด้วยสินะ ฉันซื้อแก้วน้ำเก็บความเย็นมาให้ ทิว ลองนัดเขาออกมาเจอฉันดีกว่า เขาจะอยากเจอฉันหรือเปล่านั่นอีกเื่เลยนะ
(Line )
Love ค่ะ : ทิว ออกมาเจอกันหน่อยได้ไหม
Tew : ผมติดธุระอยู่ครับ ไว้วันหลังนะครับ
Love ค่ะ : ค่ะ ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะ
จากนั้น ทิว ก็ไม่ได้ตอบข้อความกลับอะไรมาหาฉันอีกเลย
่สองสามวันมานี้ฉันแทบไม่เจอ ทิว ที่ป้ายรถเมลล์ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาทำให้ ทิว เปลี่ยนไปพอสมควร เมื่อเช้าฉันลองเช็คดูในไลน์ ก็ไม่มีข้อความเพิ่มเติมอะไรจากเขาเลย ... ตกลง ทิว เขายังให้ฉันเป็เพื่อนกับเขาอยู่ไหม
"ริว วันนี้มะลิหยุดเหรอ " เมื่อเช้าฉันไม่เจอ มะลิ แถวร้านกาแฟป้าเลย
" ใช่ เธอลาหยุด "
"อือ " ตายล่ะ มะลิ ฉันจะไปโม้กับใครดีล่ะ ยัยมะลินี้ต้องหนีไปเรียนชงกาแฟอย่างแน่นอน
เอ๊ะ! ตรงนั้นเขามุงอะไรกันนะ คงจะเป็บอร์ดข่าวสารอะไรซะอย่างแหละ ฉันนั่งทำงานต่อดีกว่า ข่าวตรงนั้นคงไม่เกี่ยวอะไรฉัน
ริว เขามาเอางานในเครื่องคอมพิวเตอร์ของมะลิเสร็จเขาก็เดินหนีฉันไปที่อื่นแล้ว พี่โต๊ะข้างๆแกเป็คนไม่คุยกับใครเลย นอกจากริว สงสัยต้องชอบริวล่ะมั้ง ... เหงาจริงๆเลย
--
87K
