"เสียงรองเท้าเดินมาทางนี้แล้วค่ะ เอายังไงดีคะ" วสาถามคนร่างสูง ที่ยืนนิ่งหน้าซีดทำอะไรไม่ถูก ผิดกับวสาที่กำลังวิ่งวุ่นขยับเสื้อผ้ากระโปรงอย่างไม่เรียบร้อยนักแล้วถือรองเท้าไว้ด้วยความไวแสง มองปราดไปรอบ ๆ ห้องเพื่อจะหาที่ซ่อน

        'แม่ม! เว้ย กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม มารผจญจริง ๆ ยัยสาเอ๊ย ยังไม่ทันได้กินน้ำเลย' วสาหัวเสียไม่แพ้กัน ระหว่างอดกินน้ำกับโดนจับได้ วสาขอเลือกที่จะโดนจับได้ เพื่อจะไม่คอแห้งยังจะดีซะกว่า

"วสา ผมว่าคุณหลบก่อนดีกว่าไว้โอกาสหน้าเราหาเวลาเหมาะๆ ดีกว่านะ" นัฐวุฒิตัดไฟแต่ต้นลมเมื่อเห็นว่าวสา ใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อยและยังอ้อยอิ่ง