“ปละ...เปล่านะ! ป๊ะป๊าบอกว่าส่งหนูขึ้นเรือเพื่อไปหาคนที่ทำธุรกิจร่วมกับป๊ะป๊าต่างหากล่ะ”บอกเหตุผลที่ฟังจากบิดาว่าทำไมถึงส่งเธอขึ้นมาบนเรือสำราญ ในใจลึกๆ ของเอริดารู้สึกหวาดหวั่นไม่น้อยเพราะเธอโดดเดี่ยวและขลาดกลัว มองไปทางไหนก็มีแต่ผู้ชายตัวใหญ่เต็มไปหมด
“หึ! รู้ไหมว่าบนเรือสำราญลำนี้ มีแต่นักธุรกิจเฒ่ากลัดมันกันทั้งนั้น”ราฟาเอลมองั์ตาใสซื่อของสาวน้อยตรงหน้าแล้วเขารู้สึกขบขันไม่น้อย จะให้เชื่อในสิ่งที่ได้ยินได้อย่างไรกันแววเ้าหล่อนมันบ่งบอกเช่นนั้นจริงๆ ทรวดทรงองเอวก็ชั่งเย้ายวนเสียจริง ขนาดตัวของเธอนั้นอยู่ในระดับอกเขาเท่านั้น ไม่หยุดเพียงสังเกตเรือนร่างอรชรเท่านั้น ใบหน้าก็ชั่งน่ารักจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตารูปร่างก็สมส่วนลงตัว ่ไหล่ก็ชั่งบอบบางจนน่าหวาดกลัวว่าหากเขาบีบมันแรงเกินไปกระดูกเ้าหล่อนอาจจะหักเอาได้
หน้าอกหน้าใจก็ชั่งอวบอิ่มจนแทบทะลุเสื้อที่เธอสวมใส่จนคับติ้ว เอวคอดกิ่วก็รับกับสะโพกผายคงจะดีไม่น้อยหากฝ่ามือหนาฟาดลงให้มันดีดเด้งและเป็รอยนิ้วทั้งห้า ่ขาเรียวเสลาก็ทำให้เขานึกจินตนาการไปไกลว่าหากเกี่ยวตวัดที่เอวสอบของเขาในขณะที่สะโพกสอดประสานกายใหญ่โตเข้าไปตรงกึ่งกลางกายสาว
“แต่ป๊ะป๊าบอกว่าจะมีเพื่อนของพ่อมารับเมื่อถึงท่าเรือแรก”ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าท่าเรือแรกที่บิดากล่าวไว้อยู่ที่ไหน เพียงเพราะท่าน้าให้เธอดูแลเพื่อนรักที่ตอนนี้ไม่มีภรรยาหรือลูกคอยดูแลก็เท่านั้น
“งั้นเหรอ~...เป็ลูกที่กตัญญูดีนะ พ่อหลอกมาขายตัวยังไม่รู้ตัวอีก”ซื่อบื้อ! แต่เขาก็ยังคงไม่ปรักใจเชื่อร่างบางหรอก ผู้หญิงสมัยนี้มักใช้ร่างกายหาเศษเงินกันทั้งนั้น
“หนูอยากนอนในห้องเก็บของมากกว่าห้องนอนของตัวเองอีกค่ะ เพราะเมื่อตอนกลางวันมีคนใช้การ์ดเข้ามาในห้องและพยายามให้หนูนอนกับเขา...”
“เธอคงพักในห้องนอนรับรองแขกวีไอพีสินะ!”เพราะห้องนั้นคือห้องที่ถูกออกแบบให้เป็สองซีก เฉพาะคนที่สามารถเช่าห้องนี้ในราคาเต็มหลายล้านที่จะสามารถเข้าพักได้ หากฟังจากประโยคบอกเล่าของแม่สาวน้อยที่กล้าเข้ามาในเขตหวงห้าม ก็คงจะถูกลูกค้าวีไอพีของเขาตอกอัดกระแทกกายบอบบางในค่ำคืนนี้เป็แน่
แต่ให้ตายห่าเถอะ! ทำไมเพียงแค่เขาคิดว่าหากเธอถูกข่มขืนโดยไม่สมยอมคงได้ลั่นไกใส่หัวกบาลไอ้เวรนั้นเป็แน่
“ห้องวีไอพีเลยเหรอคะ? แต่หนูไม่กล้านอนเพราะเห็นมีห้องห้องติดกันกับของหนู”
“เธอถูกพ่อหลอกขึ้นมาขายตัวแล้วแหละ...แต่ถ้าเธอเด็ดจริงก็อย่าไปกลัวเลย พวกเฒ่าหัวงูมักจะหลงเมียเด็กทุกคน”
“แล้วคุณล่ะคะ เป็เฒ่าหัวงูหรือเปล่า?”ถ้อยคำที่หญิงสาวเปล่งถามด้วยความใสซื่อทำให้ราฟาเอลถึงกับหน้าชาราวกับถูกตบ ไม่เคยมีใครกล้าสบั์ตาของเขาและใช้วาจาเช่นนั้นกับเขามาก่อน กรามแกร่งถึงกับบดเข้าหากันแน่นคว้าต้นแขนเรียวเล็กด้วยความกราดเกรี้ยว
--------------------------------------------------
ฉบับแก้ไขครั้งที่1