
วิวาห์ร้าย เสน่หารัก_End
การแต่งงานของ ตติรัตน์ กับคนไม่รู้จักมาก่อน ไม่เคยเจอหน้าค่าตากันสักครั้ง แม้แต่รูปถ่ายก็ไม่เคย แต่ตติรัตน์ไม่อาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธได้เลย เพราะเป็นสิ่งตอบแทนพระคุณบุพการี ชีวิตเธอจะเป็นเช่นไร จะดีหรือจะร้าย ก็อยู่ในกำมือของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าบ่าวของเธอแต่เพียงผู้เดียว
“คนอย่างฉันถ้าอยากจะให้ถอด ฉันจะเป็นคนถอดเอง โดยไม่ต้องให้ใครมาเสนอให้ เธอก็ไม่ต้องกลัวไปว่าจะไม่ได้ถอดให้ฉันดู เพราะเธอจะต้องทำมากกว่านั้น อย่าลืมสิว่าเธอเป็นเมียฉัน หน้าที่เมียจะต้องทำทุกอย่างให้ผัว”
“ไปใส่เสื้อผ้าซะ แล้วลงไปกินข้าว อย่าต้องให้ฉันรอนานล่ะ เพราะฉันไม่ชอบรออะไรนานๆ เข้าใจเอาไว้ด้วย”
“เดี๋ยวฉันจะกลับมาสานต่อ ที่เราทำค้างกันไว้นะ”
“เขาไม่ได้กลับมาเหรอ!!??...... ช่างเขาสิ ดีซะอีก เราจะได้ไม่ต้องอึดอัดใจ”
“เธออยู่ไหน? ใครให้ไปทำงาน ฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปทำงาน กลับมาบ้านเดี๋ยวนี้”
“คุณภูคะ ฉันกำลังทำงานอยู่นะคะ ไม่อาจทำตามที่คุณสั่งได้ แค่นี้นะคะ แล้วเจอกันตอนเย็นค่ะ”
ขอขอบคุณท่านผู้อ่าน ที่สนับสนุนผลงานและคอยให้กำลังใจกันเสมอมา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้อย่างนี้ตลอดไป เพื่อจะได้ผลิตผลงานออกมาให้ได้อ่านกันไปเรื่อยๆ
อ่านแล้วรับรองจะฟิน อิน และสนุกค่ะ ^_^
๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓

