"เมื่อ18ปีก่อน วังเทพจันทราเป็วังที่งดงาม และสงบสุข ประมุขหญิงตั้งครรภ์แก่จะคลอด แต่กลับเกิดเหตุไม่คลาดคิดเมื่อน้องชายประมุขคิดแย่งตำแหน่งประมุขวังเทพจันทรา
"ท่านประมุข ประมุขหญิงท้องแก่จวนจะคลอดแล้ว รีบตามหมอตำแยเถอะเพคะ"
"รายงาน ท่านประมุขตอนนี้มีทหารทางการกำลังล้อมวังจันทราไว้ พวกมันวางแผนกันมานานแล้ว ข้าน้อยจะคอยระวังหลังให้ ท่านประมุขรีบพาประมุขหญิงหนีไป"
"เหตุใดทางการจึงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ราวในยุทธภพได้ ตามหมอตำแยแล้วรีบพาประมุขหญิงและบุตรเราหนีไป เราจะไปยื้อเวลาไว้เอง"
พูดจบประมุขรีบเขียนจดหมายถึงเ้าสำนักคุนหลุนที่เป็เพื่อนเก่า เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่งผ่านพิราบสื่อสาร ทันใดนั้นเสียงดังก้องวังจันทรา "อุแว้ อุแว้ อุแว้" ประมุขจึงนำคนต่อสู้เพื่อพาลูกเมียฝ่าออกไปและจบชีวิตลง ประมุขหญิงวิ่งหนีไปกับบุตรสาวเเละเย่วหลานที่เป็สาวใช้คนสนิท ทหารทางการคอยตามไล่ล่าไม่ห่าง วิ่งไปสักพักก็ล้มไม่ไหวเพราะพึ่งคลอดได้แต่ฝากลูกไว้กับเย่วหลาน
"เย่วหลาน เราไม่ไหวแล้วเ้าพาลูกของข้าหนีไป ฝากตัวเป็ศิษย์ที่สำนักคุนหลุน แล้วอย่าเอ่ยถึงเหตุการณ์ในวันนี้อย่าให้นางต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแก้แค้นหรือการเมือง ข้าอยากให้นางมีอิสระไร้กังวล ข้าขอตั้งชื่อนางว่าเยี่ยนเอ๋อร์"
"ข้าน้อยจะทำตามคำสั่งประมุขหญิง จะคอยปกป้องประมุขน้อยจนสุดความสามารถ"
พูดจบเย่วหลานพาประมุขน้อยหนีไป ประมุขหญิงต่อสู้เพื่อถ่วงเวลาและจบชีวิตลง"
เยว่หลานสดุ้งตื่นพร้อมกับน้ำตา เพราะเสียงเคาะประตูที่เยี่ยนเอ๋อร์ปลุก ทันใดนั้นเยี่ยนเอ๋อร์ก็พังประตูเข้ามา
"ท่านป้าๆ ตอนนี้เยี่ยนเอ๋อร์โตแล้ว เยี่ยนเอ๋อร์สามารถปกป้องตัวเองได้แล้ว เยี่ยนเอ๋อร์อยากลงเขากับศิษย์พี่ไปท่องยุทธภพบ้าง เอ๊ะ! ท่านป้าร้องไห้อีกแล้ว"
เยว่หลานรีบเช็ดน้ำตา "เยี่ยนเอ๋อร์อยากไปท่องยุทธภพงั้นหรือ.. "
"ใช่แล้วๆ เยี่ยนเอ๋อร์อยากเห็นอยากกินอะไรต่างๆที่ศิษย์พี่ต่างพูดถึง มันน่าตื่นเต้นมากๆเลย"
"ป้าจะให้เยี่ยนเอ๋อร์ลงเขาได้ เมื่อเยี่ยนเอ๋อร์ชนะการประลองยุทธ ที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วัน เยี่ยนเอ๋อร์ไปเตรียมตัวเถอะ"
เยี่ยนเอ๋อร์ถอนหายใจ ก้มหน้าเดินออกห้องไป