“หากนี่คือชีวิตคงเป็นทัณฑ์สวรรค์ที่กำหนดโชคชะตา”

******

                                                                    ความรักอันหอมหวาน พาคนให้หลงใหล

ความเชื่อใจนำพาไปสู่ความสิ้นหวัง

ความชิงชังเป็นแรงแค้น ผลักดันกระทั่งวิญญาณ

นำพาความมืดมิดและความเหน็บหนาวคืนสนองใจคน

คุณธรรม ความดีงาม บุญกุศลอันยิ่งใหญ่ที่ได้ก่อไว้...คืออันใดเล่า

เพียงบุรุษผู้หนึ่งกับสตรีน่ารังเกียจก็สามารถทำลายชีวิตนางได้!

บิดาของนาง บ้านของนาง ตระกูลของนาง ทุกสิ่งจะต้องคืนกลับมา!

            แม้ว่าลมหายใจสุดท้ายกำลังจะหมดลง แต่นางยังจดจำสิ่งที่นางได้รับจากพวกเขามิลืมเลือนพวกมันยังเด่นชัดในหัวใจ กระทั่งภาพเหล่านั้นยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่ไปไหน แรกเริ่มจากเสียใจกลายเป็นชินชา ไม่นานความชิงชังเข้าเกาะกุมหัวใจ กัดกินคุณธรรมเปลี่ยนหัวใจบอบบางของนางให้เต็มไปด้วยไฟแค้น!

เพลิงอาฆาตมุ่งมั่นอันแรงกล้า หาได้อ่อนแอลงตามพลังชีวิตของนางไม่ หากนางรอดพ้นไปได้ นางสาบานว่าพวกมันต้องได้รับสิ่งที่สาสม!

ภายใต้ผืนพสุธาร่างบางที่ถูกฝังทั้งเป็นแน่นิ่งไปด้วยดวงตาที่เบิกค้าง ลมหายใจหมดสิ้นไปแล้ว ท้องฟ้าที่เคยสว่างเจิดจ้าม้วนเอาเมฆาสีเทามารวมกัน สายฟ้าสีขาวสว่างลากยาวแตกแขนง เพียงชั่วพริบตาก็ชอนไชไปทั่ว เสียงฟ้าร้องคำรามก้องจนแผ่นดินสะเทือน ห่าฝนกระหน่ำจนไม่ลืมหูลืมตา ทัณฑ์สวรรค์ฟาดฟันลงผืนดินเปรี้ยงปร้าง!