เช้าวันรุ่งขึ้นในซิลเวอร์ครีก... ไม่เหมือนกับเช้าวันไหนๆ ที่เคยมีมา
ความเงียบสงบที่เคยปกคลุมเมืองมานานหลายชั่วอายุคนได้สลายไปแล้ว... ถูกแทนที่ด้วย "เสียงหึ่ง" ของพลังงานที่มองไม่เห็น อริสราััได้ถึงมันทันทีที่ลืมตา... มันคือเสียงสะท้อนของเหล่าทายาทอสูรหลายสิบชีวิตที่กำลัง "ตื่นขึ้น" พร้อมกัน
ข่าวการต่อสู้ในป่าสนแพร่กระจายไปทั่วเมืองอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการปรากฏตัวของ ดร.ฟินช์, อริสรา, และทีมของเธอในวันรุ่งขึ้น พวกเขากลายเป็จุดสนใจของชาวเมืองทุกคนทันที
ดร.ฟินช์ เรียกประชุมชาวเมืองทั้งหมดที่ลานกลางเมือง... ที่นั่น... ต่อหน้าฝูงชนที่เต็มไปด้วยความสับสน หวาดกลัว และบางส่วนก็ตื่นเต้น... เขาได้ประกาศความจริง
"สิ่งที่ผมทำไป... คือการพยายามปกป้องพวกเราจากโลกภายนอก... แต่ผมผิด" เขากล่าวอย่างยอมรับ "ผมได้กักขังตัวตนที่แท้จริงของพวกเราไว้... บัดนี้... ม่านนั้นได้ถูกเปิดออกแล้ว... และเรามีผู้นำคนใหม่... ผู้ที่สายเืของเธอแข็งแกร่งที่สุด... และเป็ผู้ที่ปลดปล่อยพวกเราให้เป็อิสระ"
ดร.ฟินช์ ผายมือมาทางอริสรา
มันคือ่เวลาที่เธอต้องก้าวขึ้นมารับบทบาทผู้นำอย่างเต็มตัว เธอเล่าเื่ราวทั้งหมด... เื่ของอสูร, ์, อเวจี... และาที่กำลังจะมาถึง มีทั้งเสียงฮือฮา, เสียงร้องไห้, และเสียงะโด้วยความไม่เชื่อ
แต่ขณะที่ความโกลาหลกำลังจะปะทุขึ้น... ร่างของ "ซิลาส" หรือชายที่รู้จักในนาม "นกฮูก" ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ขอบของลานประชุมอย่างเงียบเชียบ เขาส่งกระแสจิตถึงอริสราและราตรีโดยตรง
< สภาสนธยากำลังจับตาดู... การทดลองทางสังคมของพวกเ้าได้เริ่มขึ้นแล้ว... เราจะให้การคุ้มกันจากภายนอก... แต่ความวุ่นวายภายใน... คือสิ่งที่พวกเ้าต้องจัดการเอง >
การมาเยือนของสภาสนธยาทำให้สถานการณ์ชัดเจนขึ้น... ซิลเวอร์ครีกได้กลายเป็ "แซงค์ทัวรี่" หรือเขตป้อมปการแห่งแรกของเหล่าอสูรในยุคใหม่... ที่ถูกจับตามองจากทุกฝ่าย
ทีมของอริสราต้องรีบจัดตั้งระบบขึ้นมาเพื่อรับมือกับ "การตื่นรู้ครั้งใหญ่"
ดร.ฟินช์ และ ลอเรนโซ่ รับหน้าที่จัดตั้ง "ศูนย์ช่วยเหลือ" พวกเขาให้คำปรึกษาแก่ชาวเมืองที่เพิ่งค้นพบพลังของตัวเอง ดร.ฟินช์ใช้พลังของเขาช่วยปลอบประโลมจิตใจที่สับสน ส่วนลอเรนโซ่... ในฐานะอสูรตระกูลไดวา... เขาสามารถช่วยให้คนอื่นๆ เข้าใจและ "สร้างสรรค์" รูปแบบการใช้พลังของตัวเองได้อย่างปลอดภัย
เคนจิ ซึ่งบัดนี้ยอมรับในบทบาทใหม่... ได้ทำการคัดเลือกชาวเมืองที่มีแววของนักรบและจัดตั้ง "หน่วยพิทักษ์" ขึ้นมา เขาไม่ได้สอนแค่การต่อสู้... แต่สอน "วินัย" และการควบคุมพลังแห่งความโกรธ... สิ่งที่เขาทำมาตลอดชีวิต
ส่วน อริสรา และ ราตรี รับหน้าที่วางแผนยุทธศาสตร์และรับมือกับภัยคุกคามจากภายนอก
แต่สันติสุขก็อยู่ได้ไม่นาน...
ความแตกแยกได้ก่อตัวขึ้นในหมู่ชาวเมือง... กลุ่มหนึ่งนำโดย "มาร์ธา" ผู้าุโของเมืองซึ่งเป็เพื่อนสนิทของ ดร.ฟินช์... ไม่เห็นด้วยกับแนวทางของอริสรา พวกเขากลัวในพลังของตัวเองและโหยหาความสงบสุขจอมปลอมที่เคยมี
"สิ่งที่ ดร.ฟินช์ ทำคือสิ่งที่ถูกต้อง!" เธอกล่าวในที่ประชุม "พวกเธอ... คนนอก... นำามาสู่บ้านของเรา!"
ความขัดแย้งภายในเริ่มรุนแรงขึ้น... และโดยที่ไม่มีใครรู้... มาร์ธาและกลุ่มของเธอได้แอบติดต่อกับโลกภายนอก... ไม่ใช่์... แต่เป็เครือข่ายที่พวกเขาเชื่อว่าจะสามารถ "แก้ไข" ทุกอย่างให้กลับไปเป็เหมือนเดิมได้... เครือข่ายของตระกูลการูดา...
ไม่กี่วันต่อมา... "แขก" คนใหม่ก็เดินทางมาถึงซิลเวอร์ครีก
เขาคือชายหนุ่มรูปงามที่มีรอยยิ้มอบอุ่นและท่าทีสุภาพ เขาแนะนำตัวเองว่าชื่อ "วาเลริอุส" เป็ผู้แทนจาก "สมาคมผู้พิทักษ์มรดกโบราณ" และมาที่นี่เพราะได้ยินข่าวการตื่นขึ้นของเหล่าผู้มีพลังพิเศษ และ้าจะมอบแนวทางการควบคุมพลังที่ "ปลอดภัยและเป็ระเบียบ" ให้
เขาได้รับการต้อนรับอย่างดีจากกลุ่มของมาร์ธา วาเลริอุสไม่ได้สอนให้ปฏิเสธพลัง... แต่สอนให้ "ควบคุม" มันด้วยวินัยที่เคร่งครัด... ปราศจากอารมณ์... ซึ่งเป็ปรัชญาของตระกูลการูดา เขาเล่นกับความกลัวของชาวเมือง... และเริ่มวาดภาพให้อริสราและพรรคพวกกลายเป็กลุ่มหัวรุนแรงที่มาจากอเวจี
"ฉันไม่ชอบกลิ่นของหมอนี่เลย" เคนจิพูดขึ้นในที่ประชุมของทีม "มันเหมือนกับกลิ่นในวิหารนั่น... เ็าและทะเยอทะยาน"
ราตรีซึ่งใช้เวลาตรวจสอบประวัติของวาเลริอุส... ก็พบความจริง "ไม่มีสมาคมอะไรนั่นอยู่จริง... เขาคือหนึ่งในแกนนำของตระกูลการูดา... และเป็ที่รู้จักในนาม 'ผู้ชักจูง'"
การเผชิญหน้าเกิดขึ้นที่ลานกลางเมืองอีกครั้ง... มันคือการโต้วาทีเพื่อชิงศรัทธาของชาวเมือง
วาเลริอุสกล่าวถึง "ความรุ่งโรจน์ผ่านระเบียบวินัย" และ "การขจัดอารมณ์ที่เป็จุดอ่อน"
ส่วนอริสรา... เธอพูดถึง "ความแข็งแกร่งที่เกิดจากการยอมรับในทุกส่วนของตัวเอง" "ทั้งความโกรธและความสุข... ทั้งความเศร้าและความปรารถนา... ทั้งหมดนั้นคือสิ่งที่ทำให้เราเป็เรา"
เมื่อเห็นว่าชาวเมืองส่วนใหญ่เริ่มเอนเอียงไปทางอริสรา... วาเลริอุสก็ตัดสินใจเริ่มแผนการสุดท้ายของเขา
เขาทุบไม้เท้าในมือลงกับพื้น! อัญมณีบนยอดไม้เท้าส่องแสงจ้า! คลื่นพลังงานที่เย็นเยียบและมีรูปแบบซับซ้อนแผ่ออกไปทั่วทั้งเมือง... มันไม่ใช่การโจมตี... แต่มันคือคลื่น "ปรับคลื่นความถี่" ที่พยายามจะเข้าควบคุมจิตใจของเหล่าอสูรที่ยังอ่อนแอและสับสนทุกคน!
ชาวเมืองหลายคนทรุดลงกับพื้น... ดวงตาของพวกเขาเริ่มเหม่อลอย... รัศมีพลังที่เคยหลากหลายสีสันเริ่มกลายเป็สีเทาที่นิ่งสนิท...
"เขาพยายามจะล้างสมองทุกคน!" ลอเรนโซ่ะโ
"พวกเราต้านเขาไว้! อริสรา! ทำอะไรสักอย่าง!" ราตรีสั่งขณะที่เธอและเคนจิพุ่งเข้าใส่วาเลริอุส
อริสรารู้ว่าเธอไม่อาจสู้กับคลื่นพลังงานควบคุมนั้นได้โดยตรง... เธอหลับตาลง... ไม่ได้พยายามจะ "สู้"... แต่เธอทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม
เธอเชื่อมต่อกับพลังที่ได้รับมาจากหัวใจศิลา... และแผ่พลังของเธอออกไป... ไม่ใช่พลังแห่งการทำลาย... ไม่ใช่พลังแห่งการควบคุม... แต่เป็พลังแห่ง "การยอมรับ" และ "การเชื่อมต่อ"
เธอส่งความรู้สึกของเธอไปให้ชาวเมืองทุกคน... ความรู้สึกเ็ปที่เธอเคยผ่านมา... ความกลัว... ความสับสน... และความหวัง... เธอกำลังสร้าง "แซงค์ทัวรี่ในจิตใจ" ...พื้นที่ที่ทุกคนสามารถเป็ตัวของตัวเองได้อย่างปลอดภัย...
พลังของเธอไม่ได้ทำลายคลื่นของวาเลริอุส... แต่มันมอบ "ทางเลือก" ให้กับชาวเมือง...
และพวกเขาก็เลือกอิสรภาพ!
ชาวเมืองที่เคยเกือบจะถูกควบคุม... บัดนี้กลับลุกขึ้นยืน! รัศมีพลังของพวกเขากลับมาส่องสว่างอีกครั้งและแข็งแกร่งกว่าเดิม! พลังของพวกเขาสะท้อนกลับไปยังวาเลริอุส ทำให้เขาเสียหลักและาเ็จากพลังของตัวเอง!
เคนจิและราตรีใช้จังหวะนั้นเข้าจับกุมเขาไว้ได้สำเร็จ
าชิงเมืองได้จบลง... และชาวเมืองซิลเวอร์ครีกก็ได้รวมกันเป็หนึ่งเดียวอย่างแท้จริงภายใต้การนำของอริสรา
หลังจากเค้นข้อมูลจากวาเลริอุสที่พ่ายแพ้... เขาก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งก่อนที่กลไกทำลายตัวเองในร่างกายจะทำงาน
"พวกแกชนะแค่วันนี้... แต่ 'การเก็บเกี่ยว' กำลังจะมาถึง... ตระกูลของข้าจะรวบรวมสายเืที่ 'คู่ควร' ทั้งหมด... และกุญแจสำคัญที่จะทำให้แผนการสำเร็จ... ก็คือผลงานวิจัยของแม่แกยังไงล่ะ... อริสรา!"
คำพูดสุดท้ายของเขาทิ้งะเิลูกใหญ่ไว้ในใจของอริสรา... แม่ของเธอ... ไม่ใช่แค่ผู้หญิงธรรมดาที่ตกหลุมรักอสูร...
...แต่ท่านคือนักวิทยาศาสตร์... ผู้ถือกุญแจของาครั้งนี้ไว้ในมือ
13K
