ซ่า~
อื้อ~เสียงครางหวานดังขึ้นในยามที่แพรววากำลังหลับสบาย ก่อนที่เธอจะค่อยๆ รู้สึกตัวและได้ยินเสียงน้ำกระทบบนพื้น เธอพยายามฟังเสียงนั้นให้ดีว่ามาจากที่ใดหรือเป็เพียงความฝัน
แพรววาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ก่อนเห็นห้องที่ไม่คุ้นเคย ในจังหวะนั้นเองประตูห้องน้ำถูกเปิดออกมาพอดิบพอดี
"ตื่นแล้วเหรอ"มาร์ทตินถามขึ้นก่อนที่จะค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาภายในห้อง มือข้างหนึ่งกุมผ้าขนหนูไว้บนหัวที่เปียกชื้นอยู่ สายตาจับจ้องมาทางตน
ใน่เวลานั้นเธอกับนิ่งไประยะหนึ่งกับหุ่นที่มีหยดน้ำเล็กๆ เกาะอยู่บนิัท่อนบนที่เปลือยอยู่มันช่างดูมีออร่ามากนัก สำหรับบุคคลที่ไม่เคยเห็นผู้ชายเปลือยกายอย่างแพรววา
แม้แพรววาจะมีพี่ชายก็ตาม แต่ในยามที่พี่ชายเธออาบน้ำมักจะลงกลอนประตูโดยเธอเองก็ไม่ทราบถึงสาเหตุ แม้เธอจะถามหลายครั้ง แต่คำตอบที่เธอมักจะได้รับคือ
'เพราะเธอเป็ผู้หญิง'
ซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลเลย พี่ชายเธอไม่เคยถอดเสื้อให้เธอเห็นเลยแม้เพียงครั้งเดียวก็ตาม ทั้งที่เมื่อก่อนชอบถอดเสื้อนอนจนติดเป็นิสัย
"จะจ้องอีกนานไหม"แพรววาที่อยู่ในภวังค์รีบดึงสติตัวเองกลับมาทันทีก่อนจะเห็นผ้าพันแผลของเขาที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ
"ใครมองนายกัน"แพรววารีบเบือนหน้าหนีด้วยความเขิน
"แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วย"มาร์ทตินกระซิบข้างหูก่อนที่จะกัดใบหูเบาๆ จนเธอรู้สึกเสียวซ่าน
"จะทำอะไร"แพรววารีบจะขยับออกมาให้ห่างจากเขา
"คิดว่าว่าไงละ เมื่อผู้ชายอยู่กับผู้หญิงตามลำพัง"พอเห็นอีกฝ่ายเขินเขากับรู้สึกอยากแกล้งเธอขึ้นมาดื้อๆ
"คนบ้า"แพรววาพูดขึ้นก่อนจะยันกายลุกขึ้นมาหวังที่จะหนีคนเ้าเล่ห์อย่างเขาออกไปข้างนอก แต่ร่างกายกับไม่เป็ใจเมื่อข้อเท้าเธอยังคงเจ็บอยู่
หมับ!
ตูม!
มือหนายื่นมือไปจับแขนแพรววาก่อนดังร่างเธอชนกำแพงอย่างจัง
"เจ็บนะ ปล่อย"
"กลิ่นหอมจริงนะ"มาร์ทตินทำท่าทางสูดดมเธอ
"จะทำอะไร"แพรววาถามขึ้นเวลานี้หัวใจเธอเริ่มเต้นรัว แต่ทว่าไม่มีคำตอบจากบุคคลตรงหน้าเธอ
ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ โน้มใบหน้ามาหาเธอ แพรววารีบเบือนหน้าหนีทันที แต่เขายังคงไม่ยอมผลักจากร่างเธอ ปลายจมูกสันโค้งซุกไซ้ไปยังลำคอระหงพร้อมขบกัดเนื้อเนียนอ่อนนุ่ม ฝากรอยจ้ำแดงไว้บนกายเธอ
"อื้อ"เสียงครางหวานดังขึ้นในยามที่เธอรู้สึกเจ็บบริเวณที่เขาขบกัด สองเรียวแขนพยายามผลักร่างหนาใหญ่ออก แต่ถูกสกัดด้วยสองแขนแกร่ง โดยเขารวบมือเธอทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะเพื่อรวบไปไว้มือข้างเดียวของเขา
"ปล่อยนะ"
มีหรือเขาจะยอมฟังเธอ มือหนาอีกข้างที่ซุกซนได้ล้วงเข้าไปภายในกางเกงของเธอเพื่อไปสำรวจกลีบกุหลาบที่อ่อนนิ่มชุ่มชื้น
"อื้อ "เสียงครางหวานดังขึ้นเมื่อจุดนั้นไม่เคยมีใครได้ััมาก่อน เขาคือบุคคลแรกที่รุมล้ำเข้าไปััโดยที่ยังไม่ทันได้ขออนุญาตเลยด้วยซ้ำ
"ตรงนั้นไม่ได้นะ ได้โปรด อื้อ"
ยิ่งเธอขอร้องเขา มาร์ทตินกับยิ่งรุกล้ำมากขึ้นกว่าเดิม เรียวแขนที่ถูกพันธนาการไว้ถูกปลดปล่อยให้เป็อิสระก่อนเสื้อเธอจะถูกแขนแกร่งกระชากจนฉีกขาด
ท่ามกลางความเสียวซ่านนั้นเธอกับรู้เพียงแค่ไม่สามารถต้านทานร่างกายไหว แม้เพียงขยับนิดเดียวความสยิวก็แล่นผ่านไปทั่วทุกอณูส่วนของร่างกาย
มือหนาใหญ่เข้าไปััสองเต้าอวบอิ่มก่อนจะดึงบราของเธอขึ้นไปอยู่เหนือทรวงอก พร้อมใบหน้าที่ค่อยๆ เข้ามาขบกัดปทุมถันเม็ดใหญ่โต
ยิ่งเธอดิ้นรนมากเท่าไรเขายิ่งมีวิธีจัดการเธอมากเท่านั้นเพราะเขารู้จุดอ่อนของผู้หญิงดี
"พอเถอะ"
มาร์ทตินยังคงดูดสองเต้าอวบอิ่มสลับไปมาก่อนที่จะค่อยๆ เลื่อนลงมายังบริเวณรอบสะดือของเธอที่แบนราบ
ลิ้นหนาค่อยๆ เข้าไปัับริเวณรอบสะดืออีกทั้งยังเขี่ยเล่นบริเวณร่องสวาทของเธอเพื่อเพิ่มความสยิวให้กับเธอ ซึ่งถือว่าใช้ได้ผลเพราะเวลานี้ทุกอย่างเป็ไปตามสิ่งที่เขา้า
"เยิ้มซะขนาดนี้ แน่ใจนะว่าให้ฉันหยุด"มาร์ทตินกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนที่จะค่อยๆ ดึงกางเกงเธอลง
"หยุดเถอะ...ขอร้อง"มาร์ทตินกระตุกตาเล็กน้อยคาดไม่ถึงว่าสิ่งที่เขาจะได้ยินกับเป็สิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมาย
"หึ"มาร์ทตินแค่นหัวเราะในลำคอเมื่อเกมเริ่มขึ้นแล้ว มีหรือที่จะหยุดได้นอกเสียจากเดินหน้าต่อ
มาร์ทตีนรีบจัดการเสื้อผ้าที่เหลือของเธอก่อนจะดึงผ้าเช็ดตัวออกเผยให้เห็นัใหญ่ผงาดที่ชูชันก่อนจะพลิกตัวเธอแล้วดันก้นเธอให้สูงขึ้น
สวบ!
กรี๊ด!!!