เมื่อไมล์กลับเข้ามาในชีวิตเขาอีกครั้ง ใจเขาเริ่มสั่นไหวและตั้งคำถามต่อเธอ...

'ไมล์ แกยังชอบเราอยู่ไหมว่ะ’

เนื้อหาบางส่วน...

“ไมล์” เขาส่งเสียงเรียกคนข้างหน้าให้หันกลับมา

“มีอะไรเหรอ?” เจ้าตัวหันกลับมาถาม ทำหน้าสงสัยเล็กน้อย เขาจึงรีบก้าวเข้าไปใกล้เธอ ทำให้ระยะห่างของพวกเขาเหลือเพียงนิดเดียว เขาก้มลงมองใบหน้าเรียวยาว แก้มเนียนอมชมพู ริมฝีปากบางเล็ก ยิ่งไปกว่านั้นเหมือนเขาโดนสะกดเมื่อสายตาเลื่อนขึ้นไปประสานกับดวงตากลมโต นัยน์ตาสีนิลแม้จะดูแข็งกร้าว แต่ก็มีเสน่ห์ที่น่าดึงดูด

เขาเอื้อมมือขึ้นไปผูกริบบิ้นสีขาวซึ่งทำท่าจะหลุดออกจากผมหางม้าของไมล์ ใช้เวลาตรงนั้นอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกเหมือนต้องกลั้นหายใจเพราะกลัวอีกฝ่ายจะจับได้ว่ากำลังทำตัวไม่ถูก เธอเหลือบมองเขาอย่างเขินอาย ก่อนจะก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่างให้พอดี

“ขอบคุณนะตัวเอง ดูแลดีขนาดนี้มาเป็นที่รักเค้าเถอะ” ไมล์เงยหน้ายิ้มทะเล้นใส่ พร้อมกับพูดจาหยอกล้อเช่นเคย เธอเข้ามาควงแขนแล้วลากเขาเดินไปเคียงคู่เธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส จนเขาลืมท่าทางเขินอายของเธอเมื่อกี้ไปเสียสนิท สรุปยัยนี่คงแกล้งเขินอีกตามเคย เขาคิด