ร้านอาหารหรู
แพมที่ตอนนี้ต้องฝืนร่างกายที่ไร้ิญญามาเพื่อดูตัวตามที่พ่อสั่งก็ได้นั่งรออยู่โต๊ะอาหารที่มีเพียงน้ำเปล่าที่ถูกเสริฟ
"เอ่อ..ขอโทษนะครับใช่คุณแพมหรือเปล่าครับ?"
แพมที่ได้ยินเสียงชายปริศนาก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสายตาเบื่อหน่าย
"ชะ..ใช่ค่ะ"
"คุณเป็คู่ตัวผมหรอ? ผมจำคุณได้เมื่อวานคุณชนผมเดินไม่ดูทาง!"ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงต่ำก่อนจะแสดงสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจออกมาชายหนุ่มค่อยเดินไปนั่งตรงหน้าหญิงสาวที่ตอนนี้ทำหน้านิ่งเหมือนิญญาไม่อยู่ในร่างแล้วจริงๆ
"ฉันก็จำคุณได้ คุณเองก็ใช้คำพูดน้ำเน่าใส่ฉัน มันเชยมากคิดว่าตัวเองเป็เทพบุตรจาก์หรือไง? เงาของคุณกำลังถูกผมกลืนกิน! โครตเชย!!"หญิงสาวตอบกลับไปอย่างโมโห
"หึ กล้ามาก คุณรู้ไหมไม่มีใครกล้าพูดจาแบบนี้กับผม เพราะคนที่พูดจาไร้ยางอายแบบนี้กับผมต้องตายทุกคน"
แพมที่ได้ยินก็ไม่ได้กลัวหรือแสดงสีหน้ากังวลอะไร แต่กลับจ้องตาแข็งกลับไปอย่างเดือดดาล
"คุณขู่ฉันหรอ!! ทุกวันนี้ฉันก็เหมือนคนตายทั้งเป็ฉันเจอแต่เื่แปลกประหลาดที่คนธรรมดาอย่างคุณไม่มีวันเข้าใจ ฉันจะตายวันนี้หรือพรุ่งก็ไม่ต่างกัน คุณจะฆ่าก็ฆ่าอย่ามัวแต่รอช้าหรือไม่กล้าพูดขี้โม้ไปงั้น!!!"
หลังจากที่หญิงสาวพูดเสร็จจู่ๆในห้องอาหารสวยหรูกลับเต็มไปด้วยเงาสำดำที่กลบพื้นที่ห้องอาหารจนมิดแพมเริ่มคลายความโกรธเป็กังวลเพราะเธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเห็น
เพียงชายหนุ่มตรงหน้าที่เอาแต่นั่งยิ้มอย่างมีความสุข
"เกิดอะไรขึ้นนี่มันอะไรกัน!!!"
ชายตรงหน้าที่ได้นั่งมองแพมใและกังวลอย่างมีความสุขก็ได้ขยับตัวมายืนข้างหลังเธออย่างรวดเร็วค่อยใช้มือเรียวยาวใหญ่จับไปที่คอของหญิงสาวทั้งสองข้างแล้วเริ่มใช้กำลังแรงบีบไปที่คอของหญิงสาวทำให้เธอเริ่มหายใจไม่ออกหญิงสาวที่ตอนนี้หน้าเริ่มเปลี่ยนสีจากการหายใจไม่ออกก็มีน้ำตาไหลออกมา
"ฉันจะต้องตายแบบนี้จริงหรอทำไมเป็ฉันที่เจอแต่เื่แปลกๆ และน่ากลัวเสมอ"แพมได้แต่คิดภายในใจเธอเริ่มจะทนไม่ไหวเพราะขาดอากาศหายใจแต่จู่ๆ เงามืดสีดำก็หมดไปกลับมาเป็ห้องอาหารสวยหรูเธอกลับมาหายใจได้เหมือนเดิมแพมหายใจเข้าออกอย่างรวดเร็วแต่สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือชายหนุ่มกลับนั่งอยู่กับที่เหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอมองไปรอบก็ไม่มีอะไรผิดปกตินอกจากเธอที่นั่งหายใจเข้าออกอย่างคนจะช็อคตายอยู่คนเดียวหญิงสาวที่ลุกขึ้นเตรียมตัวที่จะไปแต่ชายหนุ่มค่อยๆลุกเดินมาข้างเธอพร้อมกระซิบเธอที่ข้างหู
"เอาล่ะ วันนี้ผมสนุกมากเลยคุณเป็คนแรกที่ทำให้ผมสนใจขนาดนี้ คุณไม่ร้องขอชีวิตจากผมสักนิด มันช่างน่าสนใจ อ๋อ..ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณแพม ผมชื่อมารุ ไว้เจอกันที่หลังนะครับหึๆ"
หญิงสาวได้แต่ยืนทำหน้าเหมือนตัวเองหลุดออกไปจากโลกนี้
"หนีจากอีกคนมาเจออีกคนแล้วไอ้บ้านี่!!มันเป็เทพจากไหนอี๊กกก!!!!!"แพมได้แต่คิดภายในใจพร้อมกับความรู้สึกหดหู่ใจ
1K
