“แล้วคุณผู้หญิงล่ะ”
ยุทธนาถามถึงภรรยาของท่านธีระ
“คุณผู้หญิงเสียชีวิตไปตั้งหลายปีแล้วั้แ่ตอนอยู่เมืองนอกโน้นแน่ะ” ป้าคำหอมเสียงเศร้าลงไปเมื่อเอ่ยถึงเ้านายเก่าที่เคยอยู่รับใช้กันมาหลายปีและเมื่อยุทธนาพยักหน้าเป็เชิงรับรู้ป้าคำหอมจึงได้กล่าวต่อไปว่า “แกนั่งอยู่ตรงนี้ไปก่อนน่ะนายยุทธพี่จะเข้าไปดูเด็กๆเตรียมอาหารในครัวก่อน”
“ตามสบายครับพี่หอม”
ป้าคำหอมเดินจากไปแล้วเมื่อต้องนั่งอยู่คนเดียวตามลำพังความกังวลใจก็เข้ามาครอบงำยุทธนาอีกครั้งนี่คุณธัชพงษ์ลูกชายเ้านายเก่าจะยอมให้ความช่วยเหลือเขาหรือเปล่าน่ะถ้าหากเขาเดือดร้อนจากสาเหตุอื่น เขามั่นใจว่าต้องได้รับความช่วยเหลือแน่ๆแต่เมื่อเป็เื่ที่เกี่ยวกับการพนันอย่างนี้เขาก็ไม่แน่ใจเพราะรู้อยู่ว่าพวกเ้านายไม่ชอบอบายมุขทุกอย่างอยู่แล้วโดยสิ้นเชิง
เพราะฉะนั้นทางที่ดีเขาจึงคิดว่าไม่ควรบอกความจริงให้กับลูกชายของเ้านายเก่าได้รู้เขาคงต้องโกหก แม้จะรู้ว่าไม่ดี แต่ก็ทำไงได้...ก็เสี่ยซ้งขีดเส้นตายให้เขามาแล้วเขาไม่มีทางเลือกอื่น
เวลาผ่านไปอีกนานจนยุทธนาเริ่มเครียดเพราะกลัวว่าจะไปไม่ทันตามที่นัดกับเสี่ยซ้งไว้และแล้วเขาก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหา
“ลุงคุณผู้ชายมาแล้ว ป้าหอมให้มาตามไปพบได้”
เด็กสาวรับใช้คนนั้นบอก
“เอ่อขอบใจนะหนู”
ยุทธนากล่าวแล้วลุกขึ้นเดินตามเด็กสาวคนนั้นไปเด็กสาวนำเขาไปพบกับป้าคำหอมที่ยืนรออยู่และป้าคำหอมก็เป็คนนำพาเขาไปที่ห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่นั้นอีกที
“คุณธัชรออยู่ในนั้นแหละเธอพึ่งกลับมาจากทำงานที่บริษัท พอพี่บอกว่าแกมารอขอพบ เธอก็บอกให้ไปพามาทันทีเลย”
ป้าคำหอมบอกก่อนที่ยุทธนาจะเดินเข้าไปในห้องรับแขกอันกว้างขวางและแสนจะหรูหรานั้นความหรูหราและสวยงามของสถานที่ทำเอายุทธนารู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกลายเป็ผ้าขี้ริ้วไปนั้นเลยทีเดียว
เขาเข้าไปยืนอยู่ด้านหลังของบุรุษหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มที่ยืนหันหน้ามองออกไปทางหน้าต่างนั้นอย่างสงบเสงี่ยมโดยที่ไม่กล้าพูดอะไรออกมาก่อนรอจนชายหนุ่มผู้นั้นหันมา
“ไม่เจอกันนานเลยนะครับนายยุทธ”
เสียงทุ้มกังวานของชายหนุ่มทักขึ้นก่อนยุทธนาเองก็ถึงกับตะลึงไปเหมือนกันเมื่อได้เห็นหน้าของลูกชายอดีตเ้านายอย่างชัดๆแม้จะจำได้ว่าเขาผู้นี้นั้นรูปงามมาั้แ่เด็กแต่ก็ไม่นึกว่าเมื่อเติบโตเป็หนุ่มเต็มตัวอย่างนี้แล้วเขาจะหล่อเหลาได้มากมายขนาดนี้ ขนาดเขาเองเป็ผู้ชายแท้ๆยังอดทึ่งไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับพวกผู้หญิงล่ะโดยเฉพาะดวงตาคู่คมกล้านั้นด้วยแล้วดูมีเสน่ห์เอามากๆเลยทีเดียว
“เอ่อสวัสดีครับคุณธัช”
ยุทธนารีบยกมือไหว้อดีตนายน้อยของตนเมื่อหายจากการตกตะลึง
ซึ่งเขาก็รับไหว้
“นั่งก่อนสิครับนายยุทธเห็นป้าหอมบอกว่านายยุทธมีธุระสำคัญที่จะคุยกับผม”
ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับผายมือเชื้อเชิญให้อดีตคนขับรถของบิดาได้นั่งลง
“เอ่อครับ”
นายยุทธนาหันรีหันขวาง ไม่รู้ว่าจะนั่งลงตรงไหนดี บนพื้นหรือว่าบนโซฟา
“นั่งบนโซฟานั้นแหละครับ”
ธัชพงษ์บอกขึ้นเมื่อเดาท่าทีลังเลของอีกฝ่ายออก
“ขอบคุณครับ”
ยุทธนากล่าวอ้อมแอ้มขณะเดินเข้าไปทรุดกายนั่งลงยังเก้าอี้ตัวหนานุ่มและน่าจะราคาแพงด้วยท่าทางเกรงอกเกรงใจ
“แล้วนายยุทธสบายดีหรือครับ”
เขาถามไถ่
“ก็ตามอัตภาพนั้นแหละครับ”
“แล้วนายยุทธก็รู้ใช่ไหมว่าผมกลับจากเมืองนอกมาได้เกือบสองปีแล้ว”
“ทราบครับ”
“แล้วทำไมไม่กลับมาทำงานกับผมอีกละครับผมจำได้นะว่านายยุทธเป็คนโปรดของคุณพ่อตัวผมเองก็ยังละลึกถึงนายยุทธอยู่เสมอเหมือนกัน”
1K
![[นิยายแปล]บุตรสาวม่านแม่ทัพอัจฉริยะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664683252_412872.webp)
