13วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว...ในเช้าวันที่อากาศสดใส บรรยากาศคึกคักหลายจุดั้แ่เช้าผู้สื่อข่าวทั้งไทยและต่างประเทศต่างปักหลักถ่ายทอดสดการประชุมครั้งสำคัญของบริษัทซีคอร์ปจนเต็มพื้นที่หลายแห่งแฮชแท็ก #ซีคอร์ป #ขจร #เจนจิราและ #ซีอีโอซีคอร์ปขึ้นเป็เทรนหลักในแอดมีด้วยยอดวิวรวมกว่า 230 ล้านวิวและกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในทุกวินาทีที่ผ่านไป
พนักงานซีคอร์ปทั่วโลกรวมถึงในไทยต่างโพสต์ความรู้สึกของตัวเองหลายคนอยากให้ถึง่บ่ายเร็วๆ หน้าจอั์ด้านล่างของอาคารแฝดฝั่ง A และฝั่ง Bถ่ายทอดสดท่ามกลางการลุ้นระทึกของพนักงานแต่ละชั้นต่างให้กับความสนใจกันทั้งตึก ใจจดจ่อกับการประชุมนัดสำคัญใน่บ่าย
วินัยกับเลขานุ่นยืนอยู่หน้าห้องทำงานของวรวิทย์กันเพียง2 คน แหงนหน้ามองรูปวรวิทย์ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าใดนัก
“พี่วินัย...วันนี้พี่คิดยังงัยบ้างคะ?”
“...”
“ถึงแม้ว่าหนูกับคนอื่นๆจะไม่รู้จักคุณเจนจิรา แต่อย่างน้อยคุณเจนจิราก็เป็ลูกของคุณวรวิทย์ เท่าที่หนูคุยกับหลายคน...หนูพูดตรงๆเลยนะคะ ไม่มีใครอยากทำงานกับคุณขจร อยากให้คุณเจนจิราได้มากกว่าค่ะ”
“สวัสดีค่ะจูน กมลชนกค่ะ วันนี้เรามาพบกันเร็วกว่าปกตินะคะตอนนี้ดิฉันปักหลักรายงานสดอยู่บริเวณสนามหญ้าหน้าอาคารเรียน 1 ของคุณเจนจิราดิฉันได้สอบถามไปยังฝ่ายประชาสัมพันธ์ซีคอร์ปแจ้งกำหนดการมาว่า ใน่เช้าคุณเจนจิราจะเดินทางมาที่นี่เพื่อสอบกลางภาคใน่เช้า 9.00 น. ก่อนและจะเดินทางเข้าร่วมประชุมคัดเลือกซีอีโอใน่บ่ายโมงครึ่งตามกำหนดการเดิมที่ได้ประกาศเอาไว้ก่อนหน้านี้...ในขณะนี้คุณเจนจิราอยู่ที่ชั้น5 กำลังสอบกลางภาคอยู่นะคะ สอบคาบเช้าใช้เวลาไม่เกิน 11.30 น. ค่ะ”
“ส่วนฝั่งของคุณขจรเราทราบการเคลื่อนไหวมาโดยตลอดใน่ 13 วันที่ผ่านมาค่อนข้างชัดเจนแล้วว่าคุณขจร, คุณชุติมาและกลุ่มผู้หุ้นอิสระจับกลุ่มกันเหนียวแน่นมากค่ะ ข่าวล่าสุดที่ยืนยันแน่นอนแล้วคือหลังจากที่ทราบว่าคุณเจนจิราเป็ผู้ท้าชิงในตำแหน่งซีอีโอ ทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นอิสระทั้งหมดประกาศโหวตให้กับคุณขจรแน่นอนแล้วนะคะท่าทีที่ชัดเจนเช่นนี้กูรูต่างคาดการณ์กันว่าน่าจะมีเสียงโหวตเพียงพอที่จะทำให้คุณขจรขึ้นเป็ซีอีโอคนใหม่ของซีคอร์ป”
“แต่ก็มีบางส่วนตั้งข้อสังเกตว่าท่าทีจากฝั่งคุณวรวิทย์เงียบผิดปกติมากเกินไป ไม่มีข่าวใดๆ เล็ดลอดออกมาใน่ 13วันที่ผ่านมาแม้แต่ข่าวเดียว คุณเจนจิราเองก็เก็บตัวเงียบเช่นกันเท่าที่ดิฉันสอบถามเพื่อนๆ รุ่นน้องในคณะ พูดเป็เสียงเดียวค่ะว่าคุณเจนจิรามาเข้าคลาสตามปกติแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร เรียนจบคลาสก็ออกจากมหาวิทยาลัยทันที ไม่เคยให้สัมภาษณ์ใดๆ ทั้งสิ้นค่ะ”
“วันนี้เราจะเกาะติดจนกว่าจะได้ทราบว่าใครจะได้รับเสียงโหวตเป็ซีอีโอคนใหม่ของซีคอร์ปนะคะ ใน่ระหว่างรอคุณเจนจิราดิฉันขอแจ้งข้อมูลในเบื้องต้นให้คุณผู้ชมทราบกันก่อน...เต็ง 1 ตอนนี้คือ คุณขจรวัย73 ปี เป็ 1 ใน 3 ของผู้ก่อตั้งบริษัทซีคอร์ปข้อมูลที่เราทราบอย่างไม่เป็ทางการคือ คุณขจรถือหุ้นในซีคอร์ปเป็อันดับ 2 ค่ะ”
“ในยุคเริ่มต้นของซีคอร์ปคุณขจรมีบทบาทสำคัญเป็อย่างมากในการบุกเบิกตลาดที่สหรัฐฯคุณขจรเรียนและทำงานที่สหรัฐนานกว่า 10 ปี มีคอนเนคชั่นพรรคพวกเพื่อนฝูงในแวดวงธุรกิจมากมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านอสังหาริมทรัพย์ไกลถึงในยุโรปและสหรัฐด้วยค่ะทำให้ซีคอร์ปเติบโตกลายเป็บริษัทระดับโลกจนถึงทุกวันนี้ ประสบการณ์ทำงานมากมายนับไม่ถ้วน”
“ส่วนคุณเจนจิราวัย21 ปี เธอเป็บุตรสาวเพียงคนเดียวของคุณวรวิทย์อดีตซีอีโอซีคอร์ปผู้ล่วงลับคุณวรวิทย์ไม่เคยพาออกงานหรือพูดถึงลูกสาวคนนี้ในสื่อแม้แต่ครั้งเดียว ข้อมูลเท่าที่เราทราบใน่แรกคือเธอเรียนอยู่คณะอักษรศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษชั้นปีที่ 4 ชอบทำกิจกรรมที่คณะ มีข้อมูลเพิ่มเติมจากแอดมีเธอเป็ติวเตอร์รับสอนภาษาอังกฤษให้กับเด็ก ม.ต้นกับเด็ก ม.ปลาย ใน่ 13วันที่ผ่านมา เราได้เห็นเด็กๆ หลายคนโพสต์รูปที่เคยถ่ายคู่กับคุณเจนจิรามากมายในขณะที่เธอกำลังติวภาษาอังกฤษเด็กๆ หลายคนแปลกใจ มีจำนวนไม่น้อยเพิ่งทราบว่าเธอเป็ลูกสาวคนเดียวของคุณวรวิทย์มหาเศรษฐีระดับล้านล้านบาท”
“เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วนะคะที่การสอบคาบเช้าจะสิ้นสุดลงทางท่านอธิการบดีประสานผ่านอาจารย์สมบูรณ์ในฐานะเป็อาจารย์ที่ปรึกษาของคุณเจนจิรานะคะขอความร่วมมือกับสื่อทุกคน ให้ทำข่าวบริเวณสนามหญ้านี้ได้แต่อย่ารบกวนการสอบของนักศึกษาคนอื่นๆ อาจารย์สมบูรณ์แจ้งว่าคุณเจนจิราจะเดินลงมาทางบันไดด้านซ้ายของอาคารตรงที่ดิฉันยืนอยู่บริเวณนี้ค่ะ”
“ในส่วนของคุณขจรกับกลุ่มผู้ถือหุ้นอิสระแจ้งว่าจะเดินทางถึงอาคารแฝดซีคอร์ปเวลาประมาณ 11.00 น.ส่วนคุณชุติมาแจ้งกับสื่อมวลชนว่า เดินทางถึงซีคอร์ปประมาณ 12.30 น.”
ป้ามุกกับลุงหมูกำลังยกมือไหว้รูปวรวิทย์ตั้งเคียงข้างกับรูปวิไลพรในห้องพระด้วยอาการสงบนิ่ง“ป้าไม่รู้หรอกนะคะว่า นายท่านคิดอะไรอยู่แต่ป้าเชื่อมั่นนายท่านเสมอนะคะ...”
อาจารย์สมบูรณ์กับท่านอธิการบดีเดินออกมาจากอาคารทำให้กองทัพสื่อมวลชนหลายชาติหลายร้อยชีวิตเข้ารุมล้อมจนเกิดการชุลมุนขึ้นเล็กน้อย“ใจเย็นๆ ครับทุกท่าน ใจเย็นๆ ครับ”
“ท่านครับคุณเจนจิราสอบเสร็จแล้วใช่ไหมครับ?”
“ท่านอธิการบดีค่ะไม่ทราบว่าคุณเจนจิราสอบเสร็จหรือยังค่ะ?”
“เมื่อกี้ผมเพิ่งได้รับแจ้งจากอาจารย์ผู้คุมสอบว่าคุณเจนจิราส่งกระดาษคำตอบแล้ว คิดว่าเดี๋ยวคงเดินลงมาครับ...รบกวนสื่อมวลชนช่วยเคลียร์ทางนิดหนึ่งได้ไหมครับทางประชาสัมพันธ์ซีคอร์ปแจ้งว่าคุณวินัยอาสาเป็ผู้ขับรถพาคุณเจนจิราไปที่อาคารแฝดซีคอร์ปด้วยตัวเองขอช่วยเคลียร์ทางตลอดแนวจนถึงบริเวณที่จอดรถหน้าอาคารเลยครับ”
“จากคำพูดของท่านอธิการบดีเมื่อสักครู่นี้เราเพิ่งทราบว่า คุณวินัยอาสาทำหน้าที่ขับรถให้คุณเจนจิราค่ะ ต้องย้อนกลับไปในสมัยที่คุณวรวิทย์ชิงซีอีโอคุณวินัยก็ทำหน้าที่ขับรถให้กับคุณวรวิทย์เช่นกันค่ะ...และครั้งนี้คุณวินัยกลับมาทำหน้าที่นี้อีกครั้งเป็การแสดงท่าทีชัดเจนว่า คุณวินัยสนับสนุนคุณเจนจิราค่ะ”
“เราเห็นคุณเจนจิราเดินลงมาจากประตูแล้วนะคะดิฉันเห็นมีเพื่อนหรือรุ่นน้อง 2 คนเดินเข้าไปหาคุณเจนจิราด้วยนะคะดิฉันไม่แน่ใจว่าเป็เพื่อนหรือเป็รุ่นน้องค่ะ”
เจนจิราเดินออกมาจากอาคารด้วยสีหน้าเรียบเฉยเห็นผู้สื่อข่าวจำนวนมากยืนเต็มพื้นที่ แสงแฟลชรัวจากทุกทิศทางนับไม่ถ้วน ทำให้เธอเกิดอาการประหม่าเล็กน้อย
“กูรู้ว่าวันนี้มึงทำได้!และกู 2 คนจะอยู่ข้างมึงเอง!!!”พลอยกับส้มโผเข้ากอดเจนจิราด้วยความมั่นใจ “วันนี้มึงไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น...”
เจนจิรายิ้มพยักหน้าตอบรับคำพูดของพลอยเธอเดินตรงเข้ามาท่ามกลางกองทัพสื่อมวลชนหลายร้อยชีวิต คำถามมากมายหลากหลายภาษาดังมาจากทุกทิศทางจนเธอไม่รู้ว่าจะตอบคำถามไหนก่อนดีหูอื้อไปหมด หันไป-มาไม่กล้าแม้กระทั่งก้าวเท้า อาจารย์สมบูรณ์เห็นท่าไม่ดีรีบเอ่ยปาก
“ผมขอความกรุณาสื่อมวลชนทุกท่านให้คุณเจนจิราเดินทางไปที่ซีคอร์ปดีกว่าไหมครับ? ตอนนี้เหลือเวลาเพียงแค่ชั่วโมงกว่าๆก็จะประชุมแล้ว...ขอความกรุณาด้วยครับ”
สื่อมวลชนเห็นภาษากายของเจนจิราไม่สู้ดีเท่าใดนักออกอาการประหม่าชัดเจนมาก แต่ละคนค่อยๆ ลดไมค์ลงพร้อมๆ กับขยับทางให้
“ขอบคุณสื่อมวลชนทุกท่านมากครับขอบคุณครับ...ขอบคุณจริงๆ ครับ” อาจารย์สมบูรณ์พูดพร้อมกับยกมือไหว้รอบทิศ
เจนจิรากลับมารวบรวมสติอีกครั้งเดินตามทางตรงไปบริเวณลานจอดรถใต้อาคารเรียนมีสื่อมวลชนจำนวนหนึ่งเดินตามถ่ายรูปตลอดเวลา หลายคนเลือกที่จะไม่สัมภาษณ์โดยตรงแต่ใช้วิธีพูดให้กำลังใจแทน
“วันนี้พี่แอบเชียร์อยู่สู้ๆ นะ”
“ทำหน้าที่เราให้ดีที่สุดไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น”
การแสดงออกของสื่อมวลชนที่เป็มิตรทำให้เจนเริ่มยิ้มออกได้บ้างอารมณ์กับความเครียดผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดเธอแสดงออกด้วยการยกมือไหว้พร้อมกับรอยยิ้ม
“หนูขอขอบคุณพี่ๆสื่อมวลชนทุกคนมากนะคะที่เอ็นดูหนู”
“มีอะไรอยากบอกคนที่สนใจหรือติดตามไหมครับ?”
“วันนี้หนูอยากทำหน้าที่ลูกให้ดีที่สุดหนูไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องมาอยู่ตรงนี้ แต่ในเมื่อโชคชะตากำหนดให้หนูต้องเป็แบบนี้”
“วันนี้คุณเจนจิรามีความมั่นใจขนาดไหนคะ?หรือคิดยังงัยกับการที่เราต้องมาทำหน้าที่ที่ครั้งหนึ่งคุณพ่อเคยทำมาก่อน?”
“หนูตั้งใจมากค่ะแต่หนูก็ไม่รู้ว่า ความตั้งใจของหนูมันจะดีมากพอกับสิ่งที่พ่อเคยทำหรือเปล่า...หนูตอบได้แค่ว่าหนูจะทำให้ดีที่สุดค่ะ”
“ตอนนี้พนักงานซีคอร์ปกว่า4 แสนคนทั่วโลกกำลังจับตามองผลการประชุมครั้งนี้ ผมอยากถามความคิดเห็นเกี่ยวกับความกดดันความคาดหวังมหาศาลที่อยู่ตรงหน้าครับ?”
“หนูทราบดีค่ะ...ถ้าหนูได้รับคัดเลือกหนูรู้ตัวเองดีค่ะว่า หนูทำไม่ได้เท่ากับพ่อแน่นอน...แต่หนูก็จะทำให้ดีที่สุดเท่าที่หนูจะทำได้ค่ะ...”
เจนจิราเดินมาจนเห็นวินัยยืนรออยู่ข้างรถสุดหรูหราความรู้สึกกดดันและอัดอั้นตันใจถึงที่สุด ทำให้เธอรีบวิ่งเข้าไปทั้งตัวโผกอดวินัยทั้งน้ำตาร้องไห้โฮออกมาไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยคนหนึ่งทำให้วินัยต้องใช้มือลูบหัวด้วยความห่วงใย
“ไม่เป็ไรครับคุณเจนจิราไม่เป็ไร...ผมเชื่อมั่นว่าคุณเจนจิราทำได้ครับ ไม่เป็ไรครับ”
ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าผู้สื่อข่าวกับช่างภาพแต่ละคนต่างโบกมือไป-มาห้ามกันเองไม่้าให้มีการถ่ายรูปหรือวีดีโอใดๆ ทั้งสิ้น บางคนส่ายหน้า บางคนแอบน้ำตาซึมเอามือป้องปากตัวเอง
ย้อนกลับไปใน่เวลาที่วรวิทย์ยังคงทำหน้าที่เป็ผู้ช่วยฝ่ายวิจัยตลาดเกิดเหตุไม่คาดฝันรถดับกะทันหัน มีคราบน้ำมันรั่ว สตาร์ทไม่ติด ความเร่งรีบในเวลานั้นทำให้เขาหัวเสียอย่างมาก
“ยังดีนะที่ประชุมเสร็จแล้วแถวนี้มีอู่ซ่อมไหมเนีย?” วรวิทย์ยืนบ่นข้างรถด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวอย่างมากพยามยามหันมองซ้าย-ขวา เห็น 2 ข้างทางมีแต่พื้นที่โล่งสุดสายตา
จู่ๆมีรถมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งค่อยๆ ชะลอความเร็วะโถามดังมาแต่ไกล “รถคุณเป็อะไรเหรอครับ?้าความช่วยเหลือไหมครับ?”
“ขอบคุณมากครับ...พอดีเครื่องดับนะครับน่าจะน้ำมันรั่ว พอจะทราบไหมครับว่า แถวนี้มีอู่ซ่อมรถไหมครับ”
ชายคนขับมอเตอร์ไซด์ถอดหมวกกันน๊อคออกมาพร้อมๆกับพยักหน้าตอบรับ “บ้านผมอยู่แถวนี้ครับคุณอู่อยู่เลยจากนี้ไปประมาณเกือบๆ 2 กิโล...เอางี้ครับพอดีผมรู้จักช่างซ่อมเดี๋ยวผมโทรเรียกให้ครับ”
วรวิทย์บังเอิญเห็นซองเอกสารมีโลโก้บริษัทซีคอร์ปถูกมัดอยู่ด้านหลังมอเตอร์ไซด์มีกระเป๋าเอกสารใบหนึ่งวางบนเบาะหลัง เห็นโลโก้บริษัทติดอยู่เช่นกัน
“รอสักครู่นะครับเดี๋ยวช่างมาครับ...่ระหว่างรอช่าง ไปร้านค้าไหมครับ? อยู่ตรงปากซอยบ้านผม ใกล้ๆ นี้เองครับ”
“คุณเป็พนักงานซีคอร์ปเหรอครับ?”
“อ่อไม่ใช่ครับ ผมเป็คนส่งเอกสารฟรีแลนซ์ครับ (ฟรีแลนซ์- รับงานอิสระ)ผมรับจากซีคอร์ปบริษัทเดียวก็เต็มวันแล้วครับ จริงๆผมอยากทำงานกับบริษัทนี้มากเลยนะครับ”
“คุณไม่ได้ไปสมัครงานที่บริษัทเหรอครับ?”
“ผมสมัครมาหลายครั้งแล้วครับไม่เคยถูกเรียกคุยสักครั้ง แต่ผมก็เข้าใจดีแหละครับ ผมเป็คนความรู้น้อย...จบแค่ป.6 เองครับ”
“คุยกันมาตั้งนานผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย...ผมวรวิทย์ครับ”
“ผม...วินัยครับ”
ภาพความทรงจำในอดีตที่วินัยเคยเปิดประตูรถให้วรวิทย์เดินทางไปประชุมคัดเลือกซีอีโอครั้งก่อนค่อยๆ จางหายไปกลายเป็ตัวเขาเองกำลังเปิดประตูรถให้เจนจิราซ้ำรอยในอดีต เขากลับมาทำหน้าที่เดิมอีกครั้งด้วยความภาคภูมิใจ
“ได้เวลาแล้วครับ...คุณเจนจิรา”น้ำเสียงที่เยือกเย็นเต็มไปด้วยความห่วงใย ทำให้ความเชื่อมั่นของเธอกลับมาอีกครั้งหนึ่งผ้าเช็ดหน้าที่รับมาจากวินัย กลายเป็กำลังใจมหาศาลที่ถูกส่งต่อมาจากวรวิทย์ในอดีต
“ขอบคุณมากนะคะ...คุณอาวินัย”
1K
![ทะลุมิติไปเป็นพระชายาแพทย์ผู้มากพรสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289170_32656129.webp)
