กวินตรา (กอหญ้า) เติบโตมาท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของอาสาว โดยมี อัครินทร์ (อาอัก) สถาปนิกหนุ่มมาดนิ่งเพื่อนสนิทของอาเป็น "คุณอาจำเป็น" ที่คอยดูแลเธอมาตลอด ตั้งแต่สมัยที่เธอยังเป็นเพียงเด็กหญิงมัธยม 3 ผมม้าเต่อ ผู้ใสซื่อ

ในสายตาของกอหญ้า อาอักคือผู้ใหญ่ใจดีที่มักจะ "บังเอิญ" มีขนมเจ้าอร่อยมาฝากเสมอ บังเอิญว่างมาส่งเธอที่โรงเรียน และบังเอิญติวหนังสือให้เธอจนดึกดื่น แต่สิ่งที่เด็กสาวไม่เคยเฉลียวใจเลยคือ... ความบังเอิญทั้งหมดนั้นไม่มีอยู่จริง อัครินทร์ใช้ความนิ่งขรึมและสถานะ "เพื่อนอา" เป็นเกราะกำบัง เพื่อเฝ้ามอง "ต้นกล้า" ต้นนี้เติบโตอย่างอดทน เขาวางหมากล้อมกรอบเธอไว้ด้วยความใจดี จนกอหญ้าคุ้นชินกับการมีเขาอยู่ในทุกจังหวะชีวิต

สี่ปีผ่านไป... กอหญ้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้สำเร็จ และโลกก็เหวี่ยงให้เธอมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะ "อาจารย์พิเศษ"

จากคุณอาที่แสนดีในบ้าน กลายเป็นอาจารย์อัครินทร์ผู้เคร่งครัดในห้องเรียน ความใกล้ชิดในรูปแบบใหม่เริ่มก่อตัวขึ้น เมื่ออัครินทร์ใช้ข้ออ้างเรื่องการเรียนและการดึงตัวเธอมาช่วยงานโปรเจกต์นอกเวลา เพื่อกระชับพื้นที่หัวใจ เขาเริ่มรุกคืบด้วยสายตาและสัมผัสที่ "จงใจ" มากขึ้นเรื่อยๆ

กอหญ้าเริ่มสับสนกับหัวใจตัวเอง เมื่อ "คุณอา" ที่เธอเคยเคารพ กลับขยับเข้ามาใกล้จนลมหายใจเป่ารดต้นคอในห้องพักอาจารย์สลัวๆ ท่ามกลางแบบร่างพิมพ์เขียวที่วางระเกะระกะ บทเรียนนอกตำราที่เขาค่อยๆ สอนเธออย่างใจเย็น เริ่มเข้มข้นขึ้นจนเกินกว่าคำว่าอาหลาน...

เขารอให้เธอโตมานานพอแล้ว และตอนนี้... เขาก็ไม่คิดจะรออีกต่อไป