"หมดแก้ว หมดแก้ว ยกเลย ยกเลย สู้ๆ อย่ายอมแพ้เขานะ วรรณ " เสียงผู้จัดการฝ่ายบัญชีการเงิน คุณแก้วศิริ ออกเสียงเชียร์ลูกน้องตัวเอง "นี่วรรณ บอกว่าอย่ากินเยอะ เธอไม่ใช่คอทองแดงเหมือนคนอื่นเขานะ จำไม่ได้เลยเหรอ" เสียงกนกอรเพื่อนร่วมห้องของวรรณรส และทำงานอยู่แผนกบุคคลที่เดียวกันกับวรรณ "นี่ยัยอรจะไปห้ามวรรณเขาทำไม เขาโตแล้วเขาจะกินยังไงมันก็เรื่องของเขา เธอนี่จุ้นจ่านไม่เข้าเรื่อง เขาจะสนุกกัน เอาเลย เอาเลย โต้รุ่งไปเลย ขอต้อนรับน้องชิน อย่างเป็นทางการนะคะ วิศวกรหนุ่มรูปหล่อ ซึ่งเป็นกำลังใจสำคัญในการทำงานของเจ้มาก ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปเจ้จะตั้งใจทำงาน และ มาทำงานทุกวัน เพื่อจะได้เห็นหน้าน้องชิน ทุก ๆ วัน" เสียงของ ฉัตรสุดา หรือที่ใครๆ เรียกเจ้รุ่ง ผู้จัดการฝ่ายขาย ที่เป็นสาวแก่ยังไม่มีใครเป็นตัวเป็นตน และวิศวกรหนุ่มที่เจ้รุ่งกล่าวถึง เขาคือ ชินภัทร ชัยศิริภักดี หลานชายคนเดียวของบริษัทยักษ์ใหญ่ของธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้า แต่ส่งหลานตัวเองมาในรูปแบบของพนักงานปกติ วิศวกรออกแบบหนุ่มไฟแรง สูงยาว ผิดขาวตาคมเข้ม รูปร่างได้สัดส่วน และโดดเด่นกว่าพนักงานทั่วไป โดยไม่มีใครรู้มาก่อนว่าชินภัทรคือหลานชายคนเดียวของเจ้าของบริษัท นอกจากคุณพจน์ ผู้จัดการโรงงาน "ผมขอขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานต้อนรับผมคืนนี้นะครับ ผมสัญญาว่าจะตั้งใจทำงานเต็มที่ครับ ผมขอดื่มให้ทุกคนครับ" สิ้นเสียงของชินภัทร ทุกคนก็ปรบมือเสียงดัง ส่งเสียงร้องเพลงกันอึกทึกครึกโครมอย่างสนุกสุดเหวี่ยง "อ้วก อ้วก ไม่ไหวแล้ว ฉันอยากไปห้องน้ำ " วรรณรสสาวแผนกการเงิน เดินโซซัดโซเซ ไปห้องน้ำ "วรรณ ไหวไหม๊ให้พี่ช่วยประคองไหม๊ เสียงคุณพจน์ชายวัยกลางคน "มานั่งตรงนี้ก่อน รออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวพี่จะไปเอาผ้าเย็นมาให้" วรรณรสมานั่งพักตรงลานกว้าง ๆ หน้าผับ "มาแล้ว มาแล้ว เอาผ้าเย็นเช็ดหน้าก่อนนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น" คุณพจน์เหมือนพูดคนเดียวเพราะอีกฝ่ายนั้นนอนหลับไม่ได้สติเลย เพระฤทธิ์ของเบียร์ผสมกับเหล้า "คุณแก้ว ผมจะไปส่งวรรณที่บ้านพักนะครับ" อ้าวเอาน้องอรไปด้วยซิ เขาอยู่บ้านเดียวกันนะ" "อรเขามาขอตัวกลับไปเมื่อกี้เองครับบอกว่าแม่เข้าโรงพยาบาล" "โอเคงั้นก็ไปเถอะ เดี๋ยวพวกพี่ก็จะแยกย้ายกันแล้ว นี้ก็ปาไป ตี 1 กว่าแล้วนะ แล้วถ้าถึงบ้านพักวรรณแล้วโทรหาพี่ด้วยนะ" แก้วศิริ ไว้ใจคุณพจน์เนื่องจากเป็นผู้ใหญ่และก็รู้จักกับวรรณรสมานานแล้วเพราะเป็นคนจังหวัดราชบุรีเหมือนกัน วรพจน์ขับรถออกจากผับไปพร้อมกับวรรณรสที่นั่งหลับอยู่ข้าง ๆ "เอะน้้นพี่พจน์กับพี่วรรณนี้เข้าไปทำไมในโรงแรม พี่พจน์จะทำอะไรพี่วรรณ พี่พจน์เขามีลูกมีเมียแล้วนี้ เสียงชินภัทรพึมพำในลำคอ" แล้วรีบขับรถเข้าไปในโรงแรม วรพจน์เลี้ยวรถเข้าไปในห้องม่านรูด ชินภัทรรีบบีบแตรเสียงดัง แปร๋น แปร๋น "นี้พี่จะทำอะไร พี่ทำแบบนี้ได้ยังไง เปิดประตูรถเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ผมจะแจ้งความ" วรพจน์รีบเปิดประตูรถ แล้วชินภัทรก็อุ้มวรรณรสไปขึ้นรถตัวเอง " เอ้ยชิน พี่อธิบายได้" "พี่ไม่ต้องพูด" ชินภัทรตะบันหน้าใส่วรพจน์ 1 ครั้ง และรีบขับรถออกจากโรงแรม "แล้วนี้เราจะไปส่งที่ไหนละนี้ บ้านพี่วรรณอยู่แถวไหน จะติดต่อใครละ ก็เพิ่งมาทำงานวันแรกเอง เอาไปที่คอนโดก่อนแล้วกัน" ชินภัทรอุ้มวรรณรสขึ้นลิฟไปชั้น 17 ซึ่งเป็นคอนโดของตัวเอง เป็นคอนโดกลางใจกรุง โอ่อ่า หรูหรา สมฐานะของชินภัทร และวางวรรณรสลงบนเตียง พร้อมหาผ้าเย็นมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้อีกครั้ง วรรณรสเป็นหญิงสาวที่ขาว ผิวพรรณผ่องใส ตาคม ผมยาว รูปร่างได้ดี แต่เป็นผู้หญิงไม่ค่อยสังคมกับคนอื่นมากนัก หลังจากเช็ดหน้าให้วรรณรสเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชินภัทรก็รีบไปอาบน้ำ และเปลี่ยนเป็นชุดนอน "นอนที่นี้แล้วกันเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมา ผมจะเล่าทุกอย่างให้พี่ฟังนะ" ชินภัทรพูดกับวรรณรส และ ตัวเองก็เดินไปนอนที่โซฟา ข้าง ๆ เตียง ยังไม่ทันจะล้มตัวนอน ก็ได้ยินเสียงวรรณรส "โอ้ย ร้อน ทำไมร้อนอย่างนี้ และค่อย ๆ ถอดเสื้อออกทีละชี้น ทีละชิ้น และพร้อมส่งสายตาหาชินภัทร และเดินรี่เข้ามาหาชินภัทร ชินภัทรถอยหลังกรูดติดกับโซฟา "เอ้ย พี่วรรณ ผมเอง พี่ พี่เป็นไรนี้ ปล่อยก่อน พี่โดนยามาเหรอ พี่อย่านะ พี่ " เมื่อวรรณรสเข้าไปประชิดตัวแบบนั้น พร้อมกับ ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น และ กลิ่นกายที่หอม เนื้อตัวที่ขาวนวลผ่อง หน้าอกที่เต่งตึง รูปร่างที่ได้สัดส่วน ทำให้ชินภัทรถึงกับเคลิ้มเมื่อโดนประชิดตัวแบบนี้ พร้อมกับมีแฮลกอฮอล์ที่ผสมอยู่ในร่างกาย ทำให้ชินภัทรประกบจูบลงตรงปากของวรรณรสแล้วส่วนอื่น ๆ ไปทั่วร่างกาย ซึ่งวรรณรสก็ตอบรับทุกอย่างที่ชินภัทรต้องการ อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ยา ทำให้ทั้งคู่ร่วมรสรักซึ่งกันและกัน