อพาร์ตเมนต์ย่านชานเมือง, เวลา 20:30 น.

"เอคโค่... นายว่าชีวิตพนักงานออฟฟิศวัย 38 ที่ไม่มีเมีย ไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง แถมยังต้องมานั่งปั่น Report งี่เง่าเนี่ย มันคือความล้มเหลวทางชีวภาพไหมฟระ?"

ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางเอนหลังพิงเก้าอี้เกมมิ่งสภาพเยินๆ สายตามองไปที่โฮโลแกรมจางๆ บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ผมเพิ่งโมดิฟายให้เป็น AI ส่วนตัว

[AI เอคโค่]: "จากการคำนวณ นายท่านไม่ได้ล้มเหลวค่ะ แค่อยู่ในสภาวะ 'ติดบัคทางเศรษฐกิจ' ระยะยาวค่ะ แนะนำให้ดื่มชานมไข่มุกเพื่อเพิ่มสารความสุข (Dopamine) ในระดับที่พอเหมาะครับ"

"เออ รู้ใจจริงนะแก" ผมหัวเราะหึๆ ก่อนจะคว้าชานมไข่มุกแก้วยักษ์มาดูดอึกใหญ่ พร้อมกับกดเข้าเกมตีป้อมที่รัก "จังหวะนี้แหละ! ทีมกำลังบวก! ดูซะเอคโค่... อั่ก!"

จังหวะที่ผมกำลังลุ้นระทึก ไข่มุกเม็ดเขื่องดันพุ่งปรี๊ดเข้าสู่หลอดลมอย่างแม่นยำ! ผมตาเหลือก หน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว มือพยายามไขว่คว้าหาอากาศ แต่สิ่งสุดท้ายที่ผมเห็นคือหน้าจอ Victory ในเกม...

[AI เอคโค่]: "นายท่านค่ะ อัตราการเต้นของหัวใจผิดปกติ... นายท่าน? นายท่านค่ะ!!!"

ณ วิมานสีทองสักแห่ง (ที่ดูเหมือนกองตรวจคนเข้าเมือง)

ผมตื่นขึ้นมาในแถวที่ยาวเหยียด รอบตัวมีหมอกสีขาวลอยไปมา ผมเห็นเด็กหนุ่มคนข้างหน้ากำลังคุยกับเทวดามาดเนี๊ยบที่นั่งอยู่หลังโต๊ะสีทองมลังเมลือง

"เจ้าหนุ่ม เจ้าช่างมีจิตใจดีงามตายขณะช่วยแมวข้ามถนน เอาไป! 'ดาบผ่าดารา' และ 'พรโกงสถานะสิบเท่า' จงไปเกิดใหม่และกู้โลกซะเถอะ!" เทวดายิ้มละไมปานเทพบุตร

ผมตาเป็นประกายทันที นี่สินะที่เขาเรียกว่าไปต่างโลกด้วยสกิลพระเอกเลเวล 999 พร้อมฮาเร็ม! ไอ้หนุ่มคนนั้นได้ของโคตรดีเลยแฮะ... เราก็ทำงานหนักจนตาย (เพราะชานม) ก็น่าจะเลเวลพอๆ กันแหละวะ!

และแล้วก็ถึงคิวของผม... ผมเดินเข้าไปยืดอกเต็มที่ เตรียมรับดาบเทพ!

เทวดา: (ก้มมองประวัติในสมุดข่อยสีทอง แล้วเงยหน้ามองผมด้วยสายตาเหยียดหยาม) "อายุ 38... ตายเพราะไข่มุกติดคอขณะเล่นเกม... หึ ขยะแขยงชะมัด"

"เฮ้ย! ท่านครับ พูดงี้ก็สวยสิ คนเรามันเลือกวิธีตายได้ที่ไหนล่ะ แล้วไหนล่ะดาบ? ไหนล่ะพร? ผมขอแบบเสกเงินได้นะท่าน!"

เทวดา: (ถอนหายใจยาวๆ สะบัดมือไล่) "ไม่มี... พรก็ไม่มี อาวุธก็อย่าหวัง เสียเวลาข้าจริงๆ คนต่อไปมาเลย!"

"อ้าว! ลำเอียงนี่หว่า! ไอ้คนตะกี้ได้ดาบยักษ์ ผมได้แค่อากาศธาตุเหรอ? นี่มันเลือกปฏิบัติชัดๆ ผมจะฟ้องศาลสวรรค์! ผมจะ..."

เทวดา: (หน้าแดงด้วยความรำคาญ) "ทหาร! ลากไอ้แก่นี่ไปโยนลงบ่อจุติอโยธยาไป๊! รำคาญเสียงมัน!"

"เฮ้ย! อย่าดึงเป้ากางเกงสิวะ! ปล่อยนะโว้ยยยยยยยย!"

ตุ้บ!!!