สายฝนกระหน่ำลงมาโดยไม่ได้ตั้งตัว ผู้คนที่จับจ่ายซื้อของจำต้องหาที่หลบอย่างเร่งด่วน รวมถึงหญิงสาวที่ยืนดูแม่น้ำชื่อดังของเมืองจีนพร้อมสามีและเพื่อนรักต้องวิ่งหาที่หลบฝนกันจ้าละหวั่น

เปรี้ยง!! เสียงสายฟ้าดังสนั่นจนพื้นสั่นสะเทือน

กรี๊ด!!  ดอกเหมยร้องออกมาด้วยความตกใจ ร่างกายโงนเงนเสียหลัก

“ดอกเหมยระวัง!!” เสียงร้องตื่นตกใจทำให้ดอกเหมยหันมามอง รถคันใหญ่เสียหลักหมุนคว้างตรงมาทางที่เธอยืนอยู่ เพียงแต่..

ตุบ! ร่างดอกเหมยลอยข้ามรั้วสะพาน ดวงตาเบิกกว้างตื่นตกใจจับจ้องสองคนที่ยืนมองร่างเธอลอยละลิ่วลงสู่เบื้องล่างอย่างใจเย็น

ฉันทำอะไรผิด? คำถามพร้อมน้ำตาไหลรินเมื่อดอกเหมยเห็นเพื่อนรักยิ้มพึงพอใจ โดยมีสามียืนจับมืออยู่ด้านข้าง

พระเจ้า...ทำไมพวกคุณถึงใจร้ายกับฉันขนาดนี้ ฉันสูญเสียยังไม่พออีกเหรอ ทำไม... ความเสียใจไร้เสียงสะอื้น มีเพียงแววตาตัดพ้อกำลังมองเบื้องบน

ความจริงตรงหน้าแม้พยายามหลีกเลี่ยงปิดตาไม่เห็น ทุกอย่างกลับชัดเจนเหลือเกิน แต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเองที่ไว้ใจสามีและเพื่อนรักมากเกินไป จนพวกเขารวมหัวหักหลังสวมเขาให้เธอ

“ตอบฉันมา! ทำไมพวกคุณถึงใจร้ายกับฉันแบบนี้!!” สายตาแข็งกร้าวโกรธเคือง เสียงตะโกนแข่งเสียงฝนแทบไม่มีใครได้ยิน

ตู้ม!! อึก! ความหนาวเหน็บกระแทกร่างกายทันทีที่ร่วงหล่นสู่พื้นด้านล่าง ดอกเหมยไม่ยินยอมตะเกียกตะกายต่อสู้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ทว่า...แรงฉุดกระชากจากสายน้ำใหญ่ทำให้เธอไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน

น่าสมเพช!... ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงจมดิ่งใต้ผืนน้ำอันมืดมิด

“พวกเราไม่ทำเกินไปเหรอ”

“ชีวิตเธอน่าสงสารจริง ๆ นั่นแหละ”

“ฉันคิดออกแล้ว!”

“...เหมย คำขอโทษ...โชคดี..”  บทสนทนาที่ได้ยินเข้าหูคล้ายเสียงกระซิบขาดหายไปพร้อมสติสุดท้ายของดอกเหมย

..........

นิยายเรื่องนี้อ้างอิงหยิบยืมวัตนธรรมจีนโบราณบางส่วนเข้ามาผสมจินตนาการสร้างสรรค์เพื่อความบันเทิง บุคคล สถานที่ ความสามารถ ไม่มีอยู่จริง ภาษาราชาศัพท์ใช้ถ้อยคำอ่านเข้าใจง่าย อาจไม่ถูกต้องตามหลักการ ข้อมูลบางอย่างอ้างอิงจากการค้นหาในอินเตอร์เน็ตนำมาสรุปให้เข้าใจง่ายในแบบฉบับของผู้เขียน เนื้อหาบางตอนมีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางเพศ เด็กต่ำกว่า 18 ควรได้รับการแนะนำ ขอให้สนุกกับการอ่านนะค่ะ

“หลักธรรมเนียมการแต่งงานในนิยายเรื่องนี้ กำหนดให้ภรรยาใช้แซ่ตามสามี หลังจากหย่าหรือตัดขาดจึงกลับมาใช้แซ่เดิมได้”

สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอก ดัดแปลงเนื้อหาบางส่วน หรือทั้งหมด เพื่อผลิตเป็นรูปเล่ม ถ่ายสำเนาเอกสารและ /หรือนำเข้าข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์เพื่อเผยแพร่ในรูปแบบและเครือข่ายต่าง ๆ เว้นแต่ได้รับความความยินยอมอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์เป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น