​

 ตัวละคร

​

 

เจนนินทร์ (นีน) อายุ 25 ปี

"อือคนนั้นแหละ อยากได้"

​

 

วินซ์ ติณพัฒณภาคิน อายุ 29 ปี

"อยากได้มากแค่ไหนครับ"

 

​

โลกิ

"เมี้ยว"

 

“คีย์การ์ดล่ะ”

เขาถามเมื่อตอนนี้เราออกมายืนอยู่บริเวณหน้าลิฟต์เรียบร้อยแล้ว ขณะที่ฉันกำลังประมวลผล จู่ๆ เขาก็เอาคีย์การ์ดไปแตะที่ลิฟต์ คงจะหาเจอจากในกระเป๋าสินะ เก่งจัง เพราะฉันก็จำไม่ได้ว่าเอาไปไว้ไหน เหมือนจะหาไม่เจอ คงมาหลบอยู่ในกระเป๋าใบนี้นี่เอง

“เก่งจัง หาเจอด้วย”

ฉันเงยหน้าขึ้นไปยิ้มให้ก่อนจะยกนิ้วเป็นเครื่องหมาย เยี่ยมๆ ขึ้นมา เมื่อลิฟต์เปิดออกร่างสูงก็โอบเอวประคองฉันเข้าไป

ระหว่างที่ตัวเลขในลิฟต์ค่อยๆ เพิ่มเขึ้นเรื่อยๆ ฉันก็นึกถึงตอนที่ยัยตัวแสบเรียกชื่อเขา

“ทำไมอัยย์เรียกพี่วินซ์”

ฉันถามด้วยอารมณ์ขุ่นมัว สายตายังคงจ้องมองที่ตัวเลขที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามชั้นที่สูงขึ้น

“เพราะอายุมากกว่าไง”

เขาตอบสั้นๆ

“งั้นนีนก็เรียกพี่วินซ์ได้ใช่ไหม”

ฉันขยับตัวหันหน้าไปหาเขา พร้อมกับเงยหน้ามองคนหน้าหล่ออย่างอ้อนๆ เหมือนเขาจะเสียจังหวะไปนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบรับสั้นๆ

“ครับ”

เมื่อได้ยินแบบนั้นฉันก็ยิ้มกว้างดีใจ ส่วนคุณวินซ์ ไม่ใช่สิ พี่วินซ์ก็กระตุกยิ้มมุมปากเหมือนเคย แต่ที่ต่างไปคือหูเขาแดงๆ ด้วยล่ะ ส่วนปากเขาก็แดงอย่างคนสุขภาพดีโดยที่ไม่ต้องเติมลิปสติก ฉันเอื้อมมือไปแตะปากเขาเบาๆ

“ปากนี่ จูบได้ไหมคะ”

จากแววตายิ้มเอ็นดูเมื่อครูแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงบางอย่างที่เขาเองพยายามกดไว้ พี่วินซ์โน้มใบหน้าลงมาแต่ยังคงรักษาระยะห่างไว้ก่อนจะเอ่ย

“ยังไม่จีบเลยจะจูบได้ไง”

เมื่อได้ยินแบบนั้นฉันก็ชะงักมือที่กำลังแตะปากเขาเบาๆ เมื่อเขาเอ่ยปราม ก่อนจะยิ้มกริ่ม

“แล้วถ้าบอกว่าขอจูบคือการจีบอย่างหนึ่งจะจูบได้ไหมคะ”

 

นิยายเรื่องนี้เป็นจินตนาการของไรท์เอง ไม่ได้เกิดจากสถานการณ์จริง รูปที่ใช้ไม่ได้เกิดขึ้นจริง เป็นเพียงรูป Ref. เท่านั้น สถานที่และสถานการณ์ต่างๆ ไม่มีอยู่จริง

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งในนิยายไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องได้รับโทษตามพระราชบัญญัติที่กำหนดไว้

 

ฐามิก

นามปากของไรท์ที่ชอบอ่านฉากพระนางแบบ Deep Deep แต่อยาก Deep แบบสวยๆ เลยผันตัวจากรีดมาเป็นไรท์ ในขณะที่เป็นไรท์ก็ยังคงเป็นรีด

ไรท์ถึงรีด

ชอบอ่านเม้นของรีดทุกเม้น ขณะที่รีดเขินสิ่งที่ไรท์เขียน ไรท์ก็เขินเวลารีดเขินแล้วมาเม้นเช่นกัน ไม่ว่ารีดจะชอบงานเขียนของไรท์ท่านไหนก็อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจหรือบอกไรท์ไปว่า 'ชอบ'

เพราะเม้นเล็กๆ ของรีดเป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ของไรท์นะ

'นุบนิบไปทั้งวัน'

 

​

 

 

 

​