..."รินรันธาร"...ดินแดนที่เปรียบเสมือนฉนวนธรรมชาติ ความอุดมสมบูรณ์ ของพืชพรรณ และสัตว์น้อยใหญ่ เกิดจากการที่ไม่มีผู้ใดสามารถย่างก้าวเข้าไปได้ มันได้รับการฟื้นฟูด้วยตัวมันเองเป็นอย่างดีหลังจากสงครามครั้งสุดท้ายเมื่อ 200 ปีก่อน ที่จบลงด้วยความสูญเสียอย่างมหาศาลของทั้งสองแคว้น ที่กินเวลากว่า 10 ปี จนทำให้เจ้าแคว้นทั้งสองต้องสร้างพันธะสัญญาขึ้นมาเพื่อยุติข้อพิพาธในการครอบครองดินแดนแห่งนี้ โดยกำหนดให้รินรันธานเป็นอาณาเขตปลอดอาวุธ และทหาร เป็นอาณาเขตที่เป็นอิสระ ไม่มีการตั้งรกรากใดๆ ท้งสองแคว้นต้องกำหนดแนวเขตทหารรักษาชายแดนห่างออกไปจากรินรันธาร เป็นระยะทางที่เท่ากัน ว่ากันว่า ผู้ใดที่ได้ครอบครองรินรันธาร ไม่เพียงแต่จะได้ทรัพยากรที่มีอยู่ภายในแล้วนั้น ยังจะเป็นการกรุยทางนำไปสู่การครอบครองในดินแดนอื่นๆต่อไป เพราะความเชื่อที่มีอยู่ว่าจะสร้างความมั่งคั่งให้แก่ผู้ครอบครองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด...แคว้น "อาทิตยเขต" คือดินแดนทางตอนเหนือของรินรันธาร มีพรหมแดนเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนกัน มีป่าไม้ และสมุนไพรมากมาย เป็นเมืองรอยต่อทางบกไปสู่แคว้นบนแผ่นดินใหญ่อื่นๆ ในทางกลับกัน แคว้น "ทุรติวารี" คือแคว้นที่อยู่ทางตอนใต้ มีพรหมแดนต่อเนื่องไปสู่ทะเล มีอัญมณี และท่าเรือสำคัญเป็นสัญลักษณ์ของแคว้น...ความระแวดระวังซึ่งกันและกัน เกิดขึ้นตลอดเวลา ตั้งแต่เริ่มมีการทำข้อตกลงระหว่างกัน หากไม่ใช่เพราะความสูญเสียเหลือคณาที่เกิดจากสงคราม ทั้งสองแคว้นคงจะยังไม่สร้างสันติกันโดยง่าย เมื่อเวลาผ่านไปกว่า 2 ชั่วอายุคน การสั่งสมกำลัง อาวุธ เสบียง และแผนการ มีมากพอและพร้อมที่จะสร้างชนวนเพื่อแย่งชิงดินแดนแห่งนี้อีกครั้ง...