
ขอหย่ากับสามีฆาตกร
เมื่อรู้ว่าฆาตกรโฉดที่ถูกเอ่ยถึงแทบทุกนาทีคือสามีใจดีแสนหวานของตน ทางเดียวที่จะรอดคือการหนีเท่านั้น "หย่า" หล่อนจะสู้ริษร้อนจากกายแกร่งและหนีจากอ้อมกอดชวนละลายได้หรือไม่ "ที่รัก ข้าขอนอนด้วยได้ไหม"
"ท่านกลับมาแล้วหรือ?"
"ครับ"
สปาต้านั่งลงบนเตียงแล้วสอดตัวเข้ากอดร่างภรรยา เนื้อตัวหล่อนหอมกรุ่นชวนให้หัวคิดเรื่องไม่ดีอยู่ตลอด แล้วก็ไม่อยากรีรอใด เขาเร่งหอมเนื้อตัวกรุ่นกลิ่นสาวเต็มปอด แล้วกระซิบคำหวานให้หล่อนได้ยิน
"พี่คิดถึง"
"ท่านก็พูดอย่างนั้นเสมอ ไม่เหนื่อยรึไร" หล่อนแสร้งดุ
"ไม่ แล้วสิ่งนี้ก็ไม่เหนื่อย" สปาต้าเคลื่อนมือไปที่ต้นขาเรียว แล้วจับมันแยกออกยกขึ้นสูง
"ท่าน"

